III SO/Łd 16/23

III SO/Łd 16/23 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-01-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
II GZ 185/24 - Postanowienie NSA z 2024-05-14
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 53, art. 85, art. 86, art. 87
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 17 lipca 2023 r. nr 354/05/2023/KL w przedmiocie umorzenia postępowania w części dotyczącej obowiązku poniesienia kosztów opieki zdrowotnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Uzasadnienie
Decyzją z 17 lipca 2023 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej obowiązku poniesienia przez M.S. kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych 6 listopada 2019 r. przez A Szpital w Ł. oraz kosztów recept podlegających refundacji wystawionych 17 lutego 2021 r., 15 marca 2021 r., 6 kwietnia 2021 r., 26 września 2018 r. przez Centrum Medyczne G. w Ł. w łącznej kwoty 170,21 zł, umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej obowiązku poniesienia przez M.S. kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych 12 lipca 2017 r., 19 lipca 2017 r. przez S. sp. z o.o., 11 lipca 2018 r. przez W. oraz kosztów recepty podlegającej refundacji wystawionej 12 lipca 2017 r. przez S. sp. z o.o. w łącznej kwocie 200,73 zł oraz ustalił w części obowiązek poniesienia przez M.S. kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych 18-20 lipca 2018 r., 18-21 września 2018 r. przez Szpital [...] w Ł., 2 września 2019 r., 31 października 2019 r., 3 września 2020 r. przez Miejskie Centrum Medyczne J., 2-4 października 2019 r., 15 października 2019 r. przez Szpital B. w Ł., jak i kosztów recepty podlegającej refundacji wystawionej 4 października 2019 r. przez Szpital B. w Ł. w łącznej wysokości 5 146,41 zł.
W decyzji tej organ administracji pouczył M.S. o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia za pośrednictwem Dyrektora Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
Decyzję doręczono skarżącemu 19 lipca 2023 r.
23 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z 17 lipca 2023 r.
Skarżący wniosek uzasadnił silnym atakiem rwy kulszowej lewej nogi, który miał uniemożliwić mu poruszanie się (chodzenie).
W wykonaniu zarządzenia z 25 września 2023 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia do złożenia skargi wraz z odpisem oraz wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu i uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku, wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Wezwanie do wykonania zarządzenia z 25 września 2023 r. doręczono skarżącemu 2 października 2023 r.
6 października 2023 r. skarżący wniósł skargę na decyzję z 17 lipca 2023 r. oraz wyjaśnił, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi było spowodowane silnym atakiem rwy kulszowej lewej nogi, bólem promieniującym z pośladka do nogi oraz jej drętwieniem, co uniemożliwiało mu chodzenie.
W wykonaniu zarządzenia z 19 października 2023 r. wezwano skarżącego w ciągu 7 dni od doręczenia wezwania do sprecyzowania, kiedy (z podaniem dnia, miesiąca i roku) miał atak rwy kulszowej, który uniemożliwił mu złożenie skargi na decyzję w terminie oraz do przedstawienia ewentualnych dokumentów na tę okoliczność w postaci dokumentacji medycznej, a także wskazania, czy skarżący wymagał w tym czasie opieki osób trzecich oraz czy prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.
Wezwanie do wykonania zarządzenia z 19 października 2023 r. doręczono skarżącemu 23 października 2023 r.
W piśmie z 30 października 2023 r. skarżący wyjaśnił, że atak rwy kulszowej z 18 sierpnia 2023 r. zapoczątkował chorobę, którą był silny ból lewej nogi promieniujący z pośladka do nogi oraz drętwienie, co uniemożliwiało chodzenie i poruszanie się. Nie miał nikogo, kto mógłby wysłać list. Na początku przyjmował leki przeciwbólowe, które miał jeszcze w domu. Gdy leki się skończyły, skorzystał z teleporady 8 września 2023 r., dzięki czemu otrzymał receptę na nowe leki przeciwbólowe. Z uwagi na to, że recepta ta była wydana w formie elektronicznej, z przyczyn technicznych nie może jej przedstawić sądowi.
W wykonaniu zarządzenia z 29 listopada 2023 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do uprawdopodobnienia dokumentami okoliczności powołanych we wniosku o przywrócenie terminu mających świadczyć o braku winy, czasie zaistnienia i ustaniu przyczyny uchybienia terminu, m. in. przedstawienia dokumentacji medycznej, wyjaśnienia czy jego stan zdrowia powodował, że wymagał opieki osób trzecich i korzystał z ich pomocy, czy prowadzi gospodarstwo domowe z innymi osobami.
W piśmie z 8 grudnia 2023 r. skarżący powtórzył, że złożenie skargi w terminie uniemożliwił mu silny ból lewej nogi promieniujący do pośladka oraz drętwienie, co uniemożliwiało mu poruszanie się, a nie miał nikogo kto mógłby wysłać list. Do pisma skarżący załączył historię z wizyty z 31 października 2023 r., według której 8 września 2023 r. miała miejsce teleporada dotycząca bóli korzeniowych typu rwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Jej celem jest ochrona jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę (strony) lub uczestników postępowania. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienia NSA z 20 lutego 2012 r., II FZ 145/12; z 24 listopada 2011 r., II FZ 711/11). W piśmiennictwie "uprawdopodobnienie" określane jest jako ułatwione postępowanie dowodowe, zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastka dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, Nowe Prawo z 1980, nr 3, s. 75; por. postanowienie NSA z 26 marca 2012 r., II FZ 142/12).
W ocenie sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wobec doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji 19 lipca 2023 r. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął 18 sierpnia 2023 r. (w piątek). Skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył 23 sierpnia 2023 r., a jako okoliczność mającą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi wskazał bóle korzeniowe spowodowane rwą kulszową. Dopiero w piśmie z 30 listopada 2023 r. skarżący wskazał, że atak rwy kulszowej miał mieć miejsce 18 sierpnia 2023 r., czyli w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi. Z przedłożonej po dwukrotnym wezwaniu wraz z pismem z 8 grudnia 2023 r. historii wizyt z 31 października 2023 r. natomiast wynika, że 8 września 2023 r. miała miejsce teleporada dotycząca bóli korzeniowych typu rwa kulszowa, a więc już po wniesieniu wniosku o przywrócenie terminu (23 sierpnia 2023 r.) i trzy tygodnie po upływie terminu do wniesienia skargi (18 sierpnia 2023 r.). Zdaniem sądu nie można na tej podstawie uznać, że przeszkodę we wniesieniu skargi w terminie, który upływał 18 sierpnia 2023 r. stanowiła nagła choroba uniemożliwiająca dokonanie tej czynności, skoro skarżący z teleporady skorzystał dopiero po trzech tygodniach po upływie terminu do wniesienia skargi i po ponad dwóch tygodniach od wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący nie wykazał też, że nie mógł skorzystać z pomocy innych osób we wniesieniu skargi w terminie.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że dopuszczalne jest przywrócenie terminu, którego uchybienie nastąpiło z powodu choroby, jednakże strona musi wykazać, że w związku z chorobą zaistniały przeszkody, których nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Rozważając zatem samą przesłankę choroby, jako okoliczność wyłączającej winę w niedochowaniu terminu należy wskazać, że tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej z zastrzeżeniem spełnienia się określonych warunków. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub wystąpić musi nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym musi zostać przedstawione zaświadczenie, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiła prowadzenie spraw i dokonywanie czynności (np. postanowienia NSA z 7 kwietnia 2008 r., II FZ 111/08; z 11 kwietnia 2008 r., I OZ 246/08; z 28 maja 2008 r., I GZ 143/08).
W rozpoznawanej sprawie skarżący tego rodzaju okoliczności nie uprawdopodobnił.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
d.j.