III SO 4/14

Sąd Najwyższy2014-04-22
SNinneprawo wyborczeŚrednianajwyższy
prawo wyborczekomitet wyborczySąd NajwyższyPaństwowa Komisja Wyborczaskargapełnomocnik wyborczyParlament Europejski

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na pismo Państwowej Komisji Wyborczej dotyczące zwrotu oświadczenia o przyjęciu obowiązków pełnomocnika wyborczego z powodu niedopuszczalności skargi.

R. K. złożył skargę na pismo Państwowej Komisji Wyborczej, które zwróciło oświadczenie D. B. G. o przyjęciu obowiązków Pełnomocnika Komitetu Wyborczego R. K. z powodu nieotrzymania zawiadomienia o utworzeniu komitetu. Sąd Najwyższy uznał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ prawo do jej wniesienia przysługuje tylko w przypadku postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia, a nie w przypadku zwrotu oświadczenia.

Skarga została wniesiona przez R. K. na pismo Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 kwietnia 2014 r., którym zwrócono D. B. G. oświadczenie o przyjęciu przez nią obowiązków Pełnomocnika Wyborczego Komitetu Wyborczego R. K. Powodem zwrotu było nieotrzymanie przez Państwową Komisję Wyborczą zawiadomienia o utworzeniu tego komitetu do dnia 7 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu wyborczego, w szczególności art. 204 § 6 i art. 205 § 1, stwierdził, że prawo do wniesienia skargi do Sądu Najwyższego przysługuje pełnomocnikowi wyborczemu jedynie w przypadku wydania przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Ponieważ w niniejszej sprawie Państwowa Komisja Wyborcza jedynie zwróciła oświadczenie, a nie wydała postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia, skarga została uznana za niedopuszczalną i jako taka podlegała odrzuceniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na pismo Państwowej Komisji Wyborczej zwracające oświadczenie o przyjęciu obowiązków pełnomocnika wyborczego jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Prawo do wniesienia skargi do Sądu Najwyższego przysługuje pełnomocnikowi wyborczemu tylko w przypadku wydania przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Zwrot oświadczenia nie jest postanowieniem o odmowie przyjęcia zawiadomienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strona wygrywająca

Państwowa Komisja Wyborcza

Strony

NazwaTypRola
R. K.inneskarżący
Państwowa Komisja Wyborczaorgan_państwowyorgan
D. B. G.innepełnomocnik wyborczy

Przepisy (4)

Główne

k.w. art. 204 § § 6

Kodeks wyborczy

Dotyczy zebrania podpisów i zawiadomienia PKW o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców, w tym załączników.

k.w. art. 205 § § 1

Kodeks wyborczy

Prawo do wniesienia skargi do Sądu Najwyższego przez pełnomocnika wyborczego tylko w przypadku postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu.

Pomocnicze

k.w. art. 341

Kodeks wyborczy

k.w. art. 338

Kodeks wyborczy

Stosowanie przepisów o wyborach do Sejmu do wyborów do Parlamentu Europejskiego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność skargi na podstawie art. 205 § 1 Kodeksu wyborczego, ponieważ skarżący nie był uprawniony do jej wniesienia w sytuacji zwrotu oświadczenia, a nie wydania postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia.

Godne uwagi sformułowania

skarga na pismo Państwowej Komisji Wyborczej [...] którym zwrócono D. B. G. oświadczenie o przyjęciu przez nią obowiązków Pełnomocnika Wyborczego [...] jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Skład orzekający

Kazimierz Jaśkowski

przewodniczący-sprawozdawca

Bogusław Cudowski

członek

Józef Iwulski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących dopuszczalności skargi do Sądu Najwyższego na działania Państwowej Komisji Wyborczej w kontekście tworzenia komitetów wyborczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury wyborczej i rodzaju pisma Państwowej Komisji Wyborczej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznych przepisów prawa wyborczego, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III SO 4/14 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 22 kwietnia 2014 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Bogusław Cudowski 
SSN Józef Iwulski 
 
w sprawie ze skargi R. K. 
na pismo Państwowej Komisji Wyborczej nr […] z dnia 8 kwietnia 2014 r. 
w sprawie zwrotu oświadczenia o przyjęciu przez D. B. G. obowiązków 
Pełnomocnika Komitetu Wyborczego R. K. […], 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 kwietnia 2014 r.  
 
 
odrzuca skargę.  
 
 
 
Uzasadnienie 
 
 
R. K. wniósł skargę na pismo Państwowej Komisji Wyborczej nr […] 
z dnia 8 kwietnia 2014 r., którym zwrócono D. B. G. oświadczenie o przyjęciu 
przez nią obowiązków Pełnomocnika Wyborczego Komitetu Wyborczego R. K. […]. 
Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że do dnia 7 kwietnia 2014 r. 
nie otrzymała zawiadomienia o utworzeniu tego Komitetu.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Prawo zgłaszania kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego 
przysługuje: komitetowi wyborczemu partii politycznej, koalicyjnemu komitetowi 

 
 
2 
wyborczemu oraz komitetowi wyborczemu wyborców (art. 
341 Kodeksu 
wyborczego). 
Zgodnie z art. 204 § 6 Kodeksu wyborczego, mającym zastosowanie w 
wyborach do Parlamentu Europejskiego na podstawie art. 338 Kodeksu 
wyborczego, po zebraniu co najmniej 1.000 podpisów obywateli mających prawo 
wybierania do Sejmu, popierających utworzenie komitetu wyborczego wyborców, 
pełnomocnik wyborczy zawiadamia Państwową Komisję Wyborczą o utworzeniu 
komitetu. Zawiadomienie może być dokonane do 50 dnia przed dniem wyborów. Do 
zawiadomienia tego załącza się: 1. oświadczenie o utworzeniu komitetu 
wyborczego; 
2. 
oświadczenia 
pełnomocnika 
wyborczego 
i 
pełnomocnika 
finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa, a w przypadku pełnomocnika 
finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów, o których mowa w art. 
127 § 2 i 3 Kodeksu wyborczego; 3. wykaz co najmniej 1.000 obywateli, o których 
mowa w art. 204 § 6 Kodeksu wyborczego, zawierający ich imiona, nazwiska, 
adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL, a także własnoręcznie 
złożone podpisy obywateli. 
Ponieważ Państwowa Komisja Wyborcza nie została zawiadomiona o 
utworzeniu Komitetu Wyborczego R. K. […], a zgodnie z art. 205 § 1 Kodeksu 
wyborczego prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego służy pełnomocnikowi 
wyborczemu tylko w przypadku wydania przez Państwową Komisję Wyborcza 
postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu 
wyborczego, należało uznać, że skarga na pismo Państwowej Komisji Wyborczej, 
którym 
zwrócono 
oświadczenie 
pełnomocnika 
wyborczego 
o 
przyjęciu 
pełnomocnictwa jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.  
 
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. 
 
aw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI