III SO 3/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę wyborcy na bezczynność w sprawie rozpatrzenia protestu konstytucyjnego dotyczącego wyborów uzupełniających do Senatu, wskazując na brak podstaw prawnych do wniesienia takiej skargi.
Wyborca B. W. wniósł skargę na bezczynność Sądu Najwyższego w sprawie nierozpatrzenia protestu konstytucyjnego dotyczącego wyborów uzupełniających do Senatu RP. Skarżący powołał się na art. 101 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, stwierdził, że żaden przepis Kodeksu wyborczego ani Kodeksu postępowania cywilnego nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na bezczynność w sprawach wyborczych, w związku z czym skarga została odrzucona.
Skarga została wniesiona przez B. W. w dniu 11 kwietnia 2014 r. i nazwana 'skargą na bezczynność'. Zarzucono w niej Sądowi Najwyższemu bezczynność polegającą na braku rozpatrzenia protestu konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2013 r. dotyczącego ważności wyborów uzupełniających do Senatu RP, które odbyły się 8 września 2013 r. Skarżący argumentował, że art. 101 Konstytucji RP nakłada na Sąd Najwyższy obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy. Sąd Najwyższy rozpatrzył sprawę na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu wskazano, że kognicja Sądu Najwyższego w sprawach wyborczych jest określona przez Konstytucję RP i Kodeks wyborczy, a w sprawach wyborczych stosuje się także przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym. Jednakże żaden z tych aktów prawnych nie przewiduje prawa wyborcy do wniesienia skargi na bezczynność w sprawie wyborczej. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu. Dodatkowo Sąd Najwyższy przypomniał, że postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r. (sygn. akt III SO 1/14) odrzucił już pismo B. W. z dnia 13 grudnia 2013 r. nazwane 'protestem'.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy Konstytucji RP, Kodeksu wyborczego ani Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia przez wyborcę skargi na bezczynność w sprawach wyborczych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że jego kognicja w sprawach wyborczych jest ściśle określona przez Konstytucję i Kodeks wyborczy, a przepisy te nie przewidują skargi na bezczynność. Stosowanie przepisów KPC o postępowaniu nieprocesowym nie rozszerza tej możliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. W. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (4)
Główne
Kodeks wyborczy art. 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 101
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Skarżący powołał się na ten przepis, argumentując obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy przez Sąd Najwyższy.
Kodeks wyborczy art. 242 § § 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy
Sąd Najwyższy stosuje przepisy KPC o postępowaniu nieprocesowym w sprawach wyborczych.
k.p.c.
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy stosuje przepisy KPC o postępowaniu nieprocesowym w sprawach wyborczych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak przepisów prawa przewidujących możliwość wniesienia skargi na bezczynność w sprawach wyborczych.
Odrzucone argumenty
Art. 101 Konstytucji RP nakłada na Sąd Najwyższy obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Żaden ze wskazanych aktów prawnych nie przewiduje prawa wyborcy wniesienia w sprawie wyborczej skargi na bezczynność.
Skład orzekający
Kazimierz Jaśkowski
przewodniczący, sprawozdawca
Bogusław Cudowski
członek
Józef Iwulski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Brak możliwości wniesienia skargi na bezczynność Sądu Najwyższego w sprawach wyborczych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw wyborczych i braku podstaw do skargi na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braku podstaw prawnych do wniesienia skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III SO 3/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogusław Cudowski SSN Józef Iwulski w sprawie ze skargi B. W. na bezczynność Sądu Najwyższego w sprawie III SO 1/14, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 kwietnia 2014 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie B. W. wniósł pismo z dnia 11 kwietnia 2014 r. nazwane skargą na bezczynność, w którym zarzucił bezczynność polegająca na braku rozpatrzenia do chwili obecnej protestu konstytucyjnego, wniesionego w dniu 13 grudnia 2013 r. przeciwko ważności wyborów uzupełniających do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzonych w dniu 8 września 2013 r. w województwie […] w okręgu wyborczym nr […], przez ten sam organ, który ją stwierdził w dniu 28 listopada 2013 r., sygn. akt III SW 2/13 (Dz.U. z dnia 12 grudnia 2013 r., poz. 1529). Skarżący stwierdził, że Sąd Najwyższy nie może unikać podejmowania decyzji, gdyż art. 101 Konstytucji RP z 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) nałożył na niego obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Kognicję Sądu Najwyższego w sprawach związanych z wyborami wymienionymi w art. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.) określają przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz powołana ustawa Kodeks wyborczy. Rozpatrując sprawy wyborcze Sąd Najwyższy dodatkowo stosuje przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym (art. 242 § 1 Kodeksu wyborczego). Żaden ze wskazanych aktów prawnych nie przewiduje prawa wyborcy wniesienia w sprawie wyborczej skargi na bezczynność. Dlatego skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu. Nadto godzi się zauważyć, że postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r., III SO 1/14 Sąd Najwyższy odrzucił pismo B. W. z dnia 13 grudnia 2013 r., nazwane „protestem”. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI