III SO 26/11

Sąd Najwyższy2012-02-02
SNinneprawo wyborczeNiskanajwyższy
Sąd Najwyższywybory parlamentarneprotest wyborczyKodeks wyborczyKonstytucja RPniedopuszczalność wniosku

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek B.W. o uchylenie uchwał dotyczących ważności wyborów parlamentarnych z lat 1997-2007, uznając go za niedopuszczalny.

B.W. złożył wniosek o uchylenie uchwał Sądu Najwyższego dotyczących ważności wyborów parlamentarnych z lat 1997, 2001, 2005 i 2007. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek, uznając go za niedopuszczalny. Wyjaśniono, że Konstytucja RP i Kodeks wyborczy nie przewidują prawa do zaskarżania uchwał Sądu Najwyższego w sprawie ważności wyborów, a jedynie prawo do zgłoszenia protestu wyborczego w ustawowym terminie.

Wnioskodawca B.W. złożył pismem z dnia 16 grudnia 2011 r. wniosek o uchylenie uchwał Sądu Najwyższego z lat 1997, 2001, 2005 i 2007, które dotyczyły ważności wyborów do Sejmu i Senatu RP. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2012 r., postanowił odrzucić wniosek jako niedopuszczalny. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca błędnie interpretuje art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, który przyznaje wyborcom prawo do zgłoszenia protestu przeciwko ważności wyborów, a nie prawo do zaskarżania uchwał Sądu Najwyższego w tej sprawie. Procedura wnoszenia protestów wyborczych jest szczegółowo uregulowana w Kodeksie wyborczym (oraz wcześniej w Ordynacji wyborczej), który określa terminy, sposób wnoszenia oraz sposób rozpatrywania protestów przez Sąd Najwyższy. Uchwały Sądu Najwyższego wydane w sprawach dotyczących ważności wyborów zakończyły już procedurę rozstrzygania tych kwestii zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 101 ust. 2 Konstytucji RP przyznaje prawo do zgłoszenia protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie, a nie prawo do zaskarżania uchwał Sądu Najwyższego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że Konstytucja RP i Kodeks wyborczy przewidują procedurę protestu wyborczego, a nie możliwość zaskarżania uchwał Sądu Najwyższego dotyczących ważności wyborów. Uchwały te kończą procedurę rozstrzygania o ważności wyborów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie wniosku

Strony

NazwaTypRola
B. W.osoba_fizycznawnioskodawca

Przepisy (9)

Główne

Konstytucja RP art. 101 § 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis ten przyznaje wyborcom prawo do zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie, a nie prawo do zaskarżania uchwał Sądu Najwyższego w sprawie ważności wyborów.

Pomocnicze

Kodeks wyborczy art. 241 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Kodeks wyborczy art. 243 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Kodeks wyborczy art. 242 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Kodeks wyborczy art. 244 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Ordynacja wyborcza art. 79 § 1

Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Ordynacja wyborcza art. 81 § 1

Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Ordynacja wyborcza art. 80 § 1

Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Ordynacja wyborcza art. 82 § 1

Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o uchylenie uchwał Sądu Najwyższego w sprawie ważności wyborów jest niedopuszczalny, gdyż Konstytucja i ustawy nie przewidują takiej procedury.

Godne uwagi sformułowania

Wnioskodawca bezpodstawnie upatruje w art. 101 ust. 2 Konstytucji RP prawa do zakarżenia uchwał Sądu Najwyższego w sprawie ważności wyborów.

Skład orzekający

Kazimierz Jaśkowski

przewodniczący

Halina Kiryło

członek

Jerzy Kwaśniewski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości zaskarżania uchwał Sądu Najwyższego w przedmiocie ważności wyborów i konieczności stosowania procedury protestu wyborczego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z procedurą wyborczą i możliwością jej kwestionowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów dotyczących protestów wyborczych, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiej publiczności, ale może być istotna dla prawników specjalizujących się w prawie wyborczym.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III SO 26/11 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 2 lutego 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący) 
SSN Halina Kiryło 
SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca) 
 
w sprawie  z wniosku B. W.  
o uchylenie uchwał Sądu Najwyższego w sprawach III SW 529/97, III SW 138-
139/01, III SW 199-200/05 i III SW 121-122/07, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 lutego 2012 r.,   
 
 
odrzuca wniosek.  
 
 
UZASADNIENIE 
 
B. W. pismem z dnia 16 grudnia 2011 r. wniósł o uchylenie uchwał Sądu 
Najwyższego: z dnia 11 grudnia 1997 r., III SW 529/97 w sprawie ważności 
wyborów do Sejmu RP przeprowadzonych dnia 21 września 1997 r.; z dnia 5 
grudnia 2001 r., III SW 138-139/01 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do 
Senatu RP przeprowadzonych dnia 23 września 2001 r.; z dnia 15 grudnia 2005 r., 
III SW 199-200/05 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do Senatu RP 
przeprowadzonych dnia 25 września 2005 r.; z dnia 17 stycznia 2008 r., III SW 121-
122/07 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do Senatu RP przeprowadzonych 
dnia 21 października 2007 r. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

 
 
2 
Wnioskodawca bezpodstawnie upatruje w art. 101 ust. 2 Konstytucji RP 
prawa do zakarżenia uchwał Sądu Najwyższego w sprawie ważności wyborów do 
Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Konstytucja 
w powołanym przepisie art. 101 ust. 2 stanowi, że wyborcy przysługuje prawo 
zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na 
zasadach określonych w ustawie. Zasady określające procedurę wnoszenia 
protestów wyborczych reguluje obowiązująca od 1 sierpnia 2011 r. ustawa z dnia 
5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112 ze zm.; dalej jako: 
„Kodeks wyborczy”); poprzednio zasady te określała ustawa z dnia 12 kwietnia 
2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu 
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360 ze zm.; dalej jako: 
“Ordynacja wyborcza”). 
Zgodnie z Kodeksem wyborczym protest przeciwko ważności wyborów do 
Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia 
ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku 
Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Termin ten nie podlega przywróceniu (art. 241 § 1 
i art. 243 § 1 zdanie drugie Kodeksu wyborczego – por. art. 79 ust. 1 i art. 81 ust. 1 
zdanie drugie poprzednio obowiązującej Ordynacji wyborczej). Sąd Najwyższy 
rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje, 
w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu (art. 242 § 1 Kodeksu 
wyborczego – art. 80 ust. 1 Ordynacji wyborczej). Sąd Najwyższy w składzie całej 
Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, na podstawie 
sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą 
oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o ważności 
wyborów oraz o ważności wyboru posła, przeciwko któremu wniesiono protest 
(art. 244 § 1 Kodeksu wyborczego – art. 82 ust. 1 Ordynacji wyborczej). 
Uchwały Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1997 r., III SW 529/97 w 
sprawie ważności wyborów do Sejmu RP przeprowadzonych dnia 21 września 
1997 r.; z dnia 5 grudnia 2001 r., III SW 138-139/01 w sprawie ważności wyborów 
do Sejmu i do Senatu RP przeprowadzonych dnia 23 września 2001 r.; z dnia 15 
grudnia 2005 r., III SW 199-200/05 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do 
Senatu RP przeprowadzonych dnia 25 września 2005 r.; z dnia 17 stycznia 2008 r., 

 
 
3 
III SW 121-122/07 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do Senatu RP 
przeprowadzonych dnia 21 października 2007 r. zakończyły – zgodnie z 
Konstytucją RP i Kodeksem wyborczym oraz zgodnie z poprzednio obowiązującą 
Ordynacją wyborczą – procedurę rozstrzygania o ważności wyborów.  
Z powyższych względów Sąd Najwyższy – uznając niedopuszczalność 
rozpatrywanego wniosku – postanowił o jego odrzuceniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI