III SO 12/05

Sąd Najwyższy2005-06-07
SNinneNiskanajwyższy
przewlekłość postępowaniaskargazażalenieSąd Najwyższypostanowienieniedopuszczalność środka zaskarżenia

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o pozostawieniu skargi na przewlekłość postępowania bez rozpoznania, wskazując na brak możliwości dalszego zaskarżania w tym trybie.

Skarżący Zbigniew D. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, które pozostawiło bez rozpoznania jego skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie. Skarżący kwestionował terminowość doręczenia postanowień i brak wiedzy o rozprawie. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, stwierdził, że postanowienia wydane po rozpoznaniu skargi nie podlegają dalszemu zaskarżaniu, w związku z czym zażalenie było niedopuszczalne.

Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez Zbigniewa D. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2004 r., które pozostawiło bez rozpoznania jego skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie. Skarżący argumentował, że nie był świadomy rozpatrywania jego zażalenia w dniu 22 września 2004 r., ponieważ przebywał w zakładzie karnym, a wiążące dla niego było doręczenie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 września 2004 r. oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2004 r., które otrzymał 21 grudnia 2004 r. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 2005 r., stwierdził, że przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewidują dalszego zaskarżania postanowień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania. W związku z tym, wniesione zażalenie zostało uznane za niedopuszczalny środek zaskarżenia, co skutkowało jego pozostawieniem bez rozpoznania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy w związku z odpowiednimi przepisami Kodeksu postępowania karnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewidują dalszego zaskarżania postanowień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania.

Uzasadnienie

Ustawa regulująca skargę na przewlekłość postępowania nie zawiera przepisów umożliwiających dalsze zaskarżanie orzeczeń wydanych w tym trybie, co czyni wniesione zażalenie niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie zażalenia bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Zbigniew D.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (4)

Główne

ustawa art. 8 § ust. 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Nie przewiduje dalszego zaskarżania postanowień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 459 § § 1

Kodeks postępowania karnego

in fine

k.p.k. art. 430 § § 2

Kodeks postępowania karnego

in fine

k.p.k. art. 429 § § 1

Kodeks postępowania karnego

in fine

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewidują dalszego zaskarżania postanowień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącego dotyczące braku wiedzy o rozprawie i terminowości doręczeń, które nie mogły być rozpatrzone z uwagi na niedopuszczalność zażalenia.

Godne uwagi sformułowania

Przepisy ustawy [...] nie przewidują dalszego zaskarżania postanowień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania. wniesione zażalenie jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżania orzeczeń wydanych w szczególnym trybie przepisów tej ustawy

Skład orzekający

Roman Kuczyński

przewodniczący

Zbigniew Hajn

sędzia

Zbigniew Myszka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości dalszego zaskarżania postanowień w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznego trybu postępowania uregulowanego ustawą o skardze na przewlekłość.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braku możliwości dalszego zaskarżania w specyficznym trybie, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Postanowienie z dnia 7 czerwca 2005 r. 
III SO 12/05 
 
Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie 
prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuza-
sadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) nie przewidują zaskarżania postano-
wień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania. 
 
Przewodniczący SSN Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Zbigniew Hajn, 
Zbigniew Myszka (sprawozdawca). 
 
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 
2005 r. sprawy ze skargi Zbigniewa D. na przewlekłość postępowania Sądu Apela-
cyjnego w Lublinie [...] na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Naj-
wyższego z dnia 7 grudnia 2005 r. [...] 
 
p o z o s t a w i ł   zażalenie bez rozpoznania. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
W zażaleniu Zbigniew D. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grud-
nia 2004 r. pozostawiające bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania 
przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie, wnoszący zażalenie twierdził, że nie wiedział, 
aby Sąd ten rozpatrywał jego zażalenie w dniu 22 września 2004 r., twierdząc, że 
„nie byłem na tej rozprawie, przebywam w Zakładzie Karnym”. Dla niego wiążące 
znaczenie ma fakt doręczenia postanowienia Sądu Apelacyjnego, które otrzymał w 
dniu 29 września 2004 r., tak samo jak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 
grudnia 2004 r., które otrzymał w dniu 21 grudnia 2004 r. Przy przyjęciu uzasadnie-
nia Sądu Najwyższego wnoszący zażalenie nigdy nie zachował terminu do złożenia 
„odwołania od jakiejkolwiek sprawy”. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
 

 
2
Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa 
strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki 
(Dz.U. Nr 179, poz. 1843, powoływanej dalej jako ustawa) nie przewidują dalszego 
zaskarżania postanowień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postę-
powania. Oznacza to, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalnym środkiem za-
skarżania orzeczeń wydanych w szczególnym trybie przepisów tej ustawy, co spra-
wia, że Sąd Najwyższy nie ma prawnych możliwości odnoszenia się lub wyjaśniania 
wątpliwości wnoszącego zażalenie skierowanych przeciwko postanowieniu o pozo-
stawieniu jego skargi bez rozpoznania, a w szczególności sposobowi uzasadnienia 
tego orzeczenia. Prowadziło to do pozostawienia bez rozpoznania niedopuszczalne-
go zażalenia (art. 8 ust. 2 ustawy w związku z art. art. 459 § 1 k.p.k. in fine i art. 430 
§ 2 in fine k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k.). 
========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI