III SO 10/15

Sąd Najwyższy2016-02-02
SNinneprawo wyborczeNiskanajwyższy
prawo wyborczeprotest wyborczyzażalenieSąd Najwyższypostanowienieniedopuszczalność

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie wyborcy J. K. na postanowienie odrzucające jego protest wyborczy, uznając je za niedopuszczalne.

Wyborca J. K. wniósł do Sądu Najwyższego pismo nazwane „zażaleniem”, zaskarżając postanowienie odrzucające jego wcześniejsze zażalenie na postanowienie o odrzuceniu protestu wyborczego. Jako podstawę prawną wskazał przepisy k.p.a. i Konstytucji RP. Sąd Najwyższy, podzielając stanowisko z poprzedniego postanowienia, odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie wyborcy J. K. na postanowienie z dnia 5 listopada 2015 r., które odrzucało jego wcześniejsze zażalenie na postanowienie z dnia 5 sierpnia 2015 r. odrzucające protest wyborczy z dnia 18 czerwca 2015 r. dotyczący nienadania dalszego biegu protestowi wyborczemu. Wyborca powołał się na art. 394 § 1 pkt 11 k.p.a. w związku z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji RP, a także na inne przepisy Konstytucji i Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Sąd Najwyższy stwierdził, że zaskarżone pismo jest dotknięte tą samą wadą co poprzednie, czyli jest niedopuszczalne, i dlatego podlega odrzuceniu. Sąd zaznaczył, że sprawa mogłaby być rozpoznana w składzie jednoosobowym, ale rozpoznanie w składzie trzech sędziów wynika z konieczności oceny merytorycznej „zażalenia”.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające inne zażalenie jest niedopuszczalne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powtórzył, że od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze, a wniesione pismo, mimo nazwania go zażaleniem, jest niedopuszczalne z tych samych przyczyn co poprzednie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
J. K.osoba_fizycznawyborca

Przepisy (17)

Główne

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania na posiedzeniu niejawnym.

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia niedopuszczalnego środka zaskarżenia.

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 394 § § 1 pkt 11

Kodeks postępowania cywilnego

Powód wskazał jako podstawę prawną, jednak sąd uznał ją za niedopuszczalną w kontekście orzeczeń Sądu Najwyższego.

k.p.c. art. 398 § 10

Kodeks postępowania cywilnego

Wspomniany w kontekście możliwości rozpoznania sprawy w składzie jednoosobowym.

Konstytucja RP art. 78

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 176 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 4

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 7

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 8

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 30

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 37 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 40

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 45 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Konstytucja RP art. 183 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wskazany przez stronę jako podstawa prawna.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego.

Odrzucone argumenty

Argumentacja oparta na art. 394 § 1 pkt 11 k.p.a. i przepisach Konstytucji RP jako podstawa do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego.

Godne uwagi sformułowania

oceniane pismo jest dotknięte tą samą nieusuwalną wadą (jest z tych samych przyczyn niedopuszczalne), to także musi podlegać odrzuceniu rozpoznanie jej w składzie trzech sędziów stanowi konsekwencję skierowania „zażalenia” na posiedzenie niejawne celem rozpoznania tego „zażalenia”, czyli dokonania jego oceny merytorycznej

Skład orzekający

Józef Iwulski

przewodniczący

Maciej Pacuda

sprawozdawca

Jolanta Strusińska-Żukowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wielokrotnego wnoszenia niedopuszczalnych środków odwoławczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braku możliwości zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego, co jest standardową procedurą.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III SO 10/15
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lutego 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Iwulski (przewodniczący)
‎
SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca)
‎
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska
w sprawie J K.
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 lutego 2016 r.,
‎
zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2015 r., w sprawie III SO [...]
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Wyborca J. K. wniósł do Sądu Najwyższego pismo z dnia 22 grudnia 2015 r., nazwane „zażalenie”, w którego treści zaskarżył postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2015 r., III SO [...] „wydane przez SSN Romualdę Spyt, Krzysztofa Staryka, Małgorzatę Wrębiakowską-Marzec”, odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2015  r., III SO […], odrzucające zażalenie z dnia 18 czerwca 2015 r. na postanowienie Sądu Najwyższego z 9 czerwca 2015 r., III SW […] „w przedmiocie nienadania dalszego biegu protestowi wyborczemu”.
Jako podstawę prawną zażalenia jego autor wskazał art. 394 § 1 pkt 11 k.p.a. w związku z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Równocześnie autor pisma wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia „rażąco naruszającego wyżej wymienione przepisy prawa oraz art. 2, 4, 7, 8, 30, 32, 37.1, 40, 45.1, 183.1 Konstytucji RP w zw. z art. 394 z ind. 1 § 3 k.p.c., a także art. 3, 13, 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Co już wyżej zostało podniesione, obecnie oceniane pismo wniesione przez J. K., określone przez niego jako zażalenie, jest już kolejnym takim pismem będącym przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym. Wypada więc jeszcze raz przypomnieć, że ostatnie z nich zostało odrzucone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 5 listopada 2015 r., III SO [...], w którego uzasadnieniu wyczerpująco omówiono charakter środka odwoławczego, jakim jest zażalenie, jak również przyczyny niedopuszczalności wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego.
Podzielając w pełni te zapatrywania, Sąd Najwyższy w obecnym składzie stwierdza zatem, że skoro oceniane w niniejszym postępowaniu pismo jest dotknięte tą samą nieusuwalną wadą (jest z tych samych przyczyn niedopuszczalne), to także musi podlegać odrzuceniu.
Sąd Najwyższy zauważa więc jedynie, odwołując się do art. 394
1
§ 3 k.p.c. w związku z art. 398
10
k.p.c., że tego rodzaju sprawa mogłaby zostać, ze względu na charakter rozstrzygnięcia, rozpoznana w składzie jednoosobowym, a rozpoznanie jej w składzie trzech sędziów stanowi konsekwencję skierowania „zażalenia” na posiedzenie niejawne celem rozpoznania tego „zażalenia”, czyli dokonania jego oceny merytorycznej.
Kierując się przedstawionymi wcześniej motywami, na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. i w związku z art. 398
21
k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
[l.n]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI