III SO 1/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania, wskazując na brak możliwości zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające jego skargę na przewlekłość postępowania. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, odrzucił je, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, które nie przewidują możliwości zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego. Podkreślono ustrojowe usytuowanie SN jako naczelnego organu sądowego, którego orzeczenia są ostateczne.
Skarżący J.W. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2009 r. (sygn. akt III SPP 24/09), które odrzuciło jego skargę na przewlekłość postępowania z dnia 6 października 2009 r. w sprawie kasacyjnej (sygn. akt II CZ 113/02). Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu sprzeczność ze stanem faktycznym oraz naruszenie przepisów ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, przepisów k.c. dotyczących postępowania kasacyjnego, a także art. 183 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji Praw Człowieka i Obywatela. Wniósł o uchylenie postanowienia, ponowne rozpatrzenie skargi, zwolnienie od kosztów sądowych oraz wstrzymanie wykonania postanowień sądu II instancji w zakresie planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji nieruchomości. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na posiedzeniu niejawnym, odrzucił je. Uzasadnił to tym, że zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. oraz art. 3981 § 1 k.p.c., środki zaskarżenia przysługują stronom wyłącznie od orzeczeń wydanych przez sądy drugiej instancji. Żaden przepis nie przewiduje możliwości zaskarżania postanowień Sądu Najwyższego, który jest naczelnym organem sądowym, a jego orzeczenia są ostateczne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie nie przysługuje na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę na przewlekłość postępowania.
Uzasadnienie
Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 3941 § 1 k.p.c. i art. 3981 § 1 k.p.c.) stanowią, że środki zaskarżenia przysługują wyłącznie od orzeczeń sądów drugiej instancji. Sąd Najwyższy jest naczelnym organem sądowym, którego orzeczenia są ostateczne, a żaden przepis nie przewiduje możliwości zaskarżania jego postanowień.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (12)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3981 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
k.c.
Kodeks cywilny
Konstytucja RP art. 183 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
EKPC art. 6
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw prawnych do zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy jako organ ostateczny w postępowaniu cywilnym.
Odrzucone argumenty
Zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę na przewlekłość postępowania jest dopuszczalne. Naruszenie przepisów k.p.c., k.c., Konstytucji RP i EKPC przez Sąd Najwyższy.
Godne uwagi sformułowania
środki zaskarżenia – zażalenie lub skarga kasacyjna – przysługują stronom wyłącznie od orzeczeń wydanych przez sądy drugiej instancji Żaden przepis nie przewiduje możliwości zaskarżania postanowień Sądu Najwyższego. W każdej procedurze musi występować najwyższy organ procesowy, którego orzeczenia są ostateczne.
Skład orzekający
Andrzej Wróbel
przewodniczący
Bogusław Cudowski
sprawozdawca
Zbigniew Hajn
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących przewlekłości postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy orzeczenie wydaje Sąd Najwyższy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zaskarżaniem orzeczeń Sądu Najwyższego, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy można zaskarżyć postanowienie Sądu Najwyższego? Wyjaśniamy!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III SO 1/10 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn w sprawie ze skargi J. W. na przewlekłość postępowania Izby Cywilnej Sądu Najwyższego , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 marca 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 13 listopada 2009 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2009 r. (III SPP 24/09) odrzucające skargę na przewlekłość postępowania z 6 października 2009 r., w sprawie kasacyjnej (II CZ 113/02). Zaskarżono w całości pkt 1 sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2009 r. (SPP 24/09) wraz z jego uzasadnieniem, zarzucając jego sprzeczność ze stanem faktycznym oraz z: 1) przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, 2 poz. 1843 ze zm.), 2) przepisami kodeksu cywilnego dotyczącymi postępowania kasacyjnego zawisłego przed Sądem Najwyższym, 3) art. 183 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji Praw Człowieka i Obywatela, 4) innymi normami i zasadami Konstytucji RP gwarantującymi ochronę konstytucyjnych praw podmiotowych obywateli. Wniesiono o 1) uchylenie zaskarżonej części postanowienia, 2) ponowne rozpatrzenie skargi skarżącego z 6 października 2009 r. (II CZ 113/02) oraz o uwzględnienie jej wniosków w całości, 3) zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych związanych z niniejszym zażaleniem, 4) wstrzymanie wykonania postanowień Sądu II instancji, uznanych za prawomocne, w zakresie wykonania planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji nieruchomości dłużnika w sprawie ICO 413/00 do czasu prawomocnego rozpatrzenia kasacji skarżącego wierzyciela z 23 kwietnia 2002 r., dotyczącej tego postępowania egzekucyjnego. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Z przepisów art. 3941 § 1 k.p.c. oraz art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że środki zaskarżenia - zażalenie lub skarga kasacyjna – przysługują stronom wyłącznie od orzeczeń wydanych przez sądy drugiej instancji. W sprawie skargi na przewlekłość postępowania orzekał Sąd Najwyższy. Żaden przepis nie przewiduje możliwości zaskarżania postanowień Sądu Najwyższego. Zażalenie nie przysługuje więc, ani na postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2004 r., II UZ 39/04 i z dnia 15 listopada 2004 r., II UO 3/04), ani oddalającego skargę kasacyjną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07). Zażalenie nie przysługuje więc również na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę na przewlekłość postępowania. Wynika to stąd, że kodeks postępowania cywilnego wyczerpująco reguluje dopuszczalność poszczególnych środków odwoławczych lub zaskarżenia. Ich wniesienie jest więc możliwe, gdy przepis dopuszcza oznaczony środek odwoławczy lub zaskarżenia. Brak środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego wynika także z ustrojowego usytuowania tego Sądu jako naczelnego organu sądowego sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania 3 (art. 183 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. Nr 240, poz. 2052). W każdej procedurze musi występować najwyższy organ procesowy, którego orzeczenia są ostateczne. Takim organem w polskim postępowaniu cywilnym jest Sąd Najwyższy. Z powyższych przyczyn zażalenie zostało odrzucone, na podstawie 3941 § 3 oraz art. 39821 w związku z art. 370 i 373 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI