III SO 1/06

Sąd Najwyższy2006-03-16
SNinneNiskanajwyższy
postępowanie cywilneSąd Najwyższyzażaleniezwrot pismaprzymus adwokacko-radcowskiniedopuszczalność środka zaskarżenia

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na zarządzenie o zwrocie pisma, ponieważ przepisy nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie Z.S. na zarządzenie o zwrocie pisma złożonego do Sądu Najwyższego. Zarządzenie to zostało wydane z powodu niezachowania przez wnoszącego przymusu adwokacko-radcowskiego, wymaganego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, stwierdzając, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości zaskarżenia zarządzeń przewodniczącego wydanych w Sądzie Najwyższym.

Sąd Najwyższy w składzie sędziów Andrzeja Wróbla (przewodniczący), Katarzyny Gonery (sprawozdawca) i Jerzego Kwaśniewskiego, na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2006 r., rozpoznał zażalenie Z.S. na zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2005 r. dotyczące zwrotu pisma. Zarządzenie o zwrocie pisma zostało wydane na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c., z powodu niezachowania przez wnoszącego, Zbigniewa Sorokę, wymaganego przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Z.S. wniósł zażalenie na to zarządzenie. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, stwierdził, że nie przewidują one możliwości zaskarżenia zarządzeń przewodniczącego wydanych w Sądzie Najwyższym. Zgodnie z art. 3941 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie w ściśle określonych sytuacjach, a zaskarżone zarządzenie nie należy do kategorii zaskarżalnych decyzji jurysdykcyjnych. W związku z tym, niedopuszczalne zażalenie zostało odrzucone na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39821, art. 370 i art. 373 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości zaskarżenia zarządzeń przewodniczącego wydanych w Sądzie Najwyższym.

Uzasadnienie

Analiza przepisów art. 3941 k.p.c. oraz przepisów o postępowaniu kasacyjnym i zażaleniowym przed Sądem Najwyższym nie daje podstaw do konstruowania dopuszczalności zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wydane z mocy art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. 871 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
Z. S.osoba_fizycznaskarżący
Zbigniew Sorokaosoba_fizycznawnoszący pisma

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 130 § § 5

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 871 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3941 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy k.p.c. nie przewidują zaskarżenia zarządzeń przewodniczącego Sądu Najwyższego. Zażalenie przysługuje tylko w sytuacjach enumeratywnie wymienionych w art. 3941 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości zaskarżenia (wniesienia zażalenia) na jakiekolwiek zarządzenie przewodniczącego wydane w Sądzie Najwyższym. Zaskarżone zażaleniem przez Z. S. zarządzenie wydane przez przewodniczącego w Sądzie Najwyższym nie należy do kategorii zaskarżalnych zażaleniem decyzji jurysdykcyjnych (postanowień lub zarządzeń).

Skład orzekający

Andrzej Wróbel

przewodniczący

Katarzyna Gonera

sprawozdawca

Jerzy Kwaśniewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia na zarządzenie przewodniczącego SN o zwrocie pisma."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji braku przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed SN i zarządzenia o zwrocie pisma.

Wartość merytoryczna

Ocena: 2/10

Jest to orzeczenie czysto proceduralne, dotyczące niedopuszczalności środka zaskarżenia, bez szerszych implikacji prawnych czy faktycznych.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III SO 1/06 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 16 marca 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący) 
SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca) 
SSN Jerzy Kwaśniewski 
 
 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 marca 2006 r., 
zażalenia Z. S.   
na zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2005 r., L.dz. 205/05 w 
przedmiocie zwrotu pisma 
 
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
Uzasadnienie 
 
 
Zarządzeniem z  22 grudnia 2005 r., wydanym na podstawie art. 130 § 5 
k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c., został zarządzony zwrot pism Zbigniewa 
Soroki złożonych do Sądu Najwyższego,  a to wobec niezachowania przez 
wnoszącego te pisma przymusu adwokacko-radcowskiego, obowiązującego stronę 
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. 
 
Na powyższe zarządzenie Z. S. wniósł zażalenie. Zarządzenie zostało 
sporządzone osobiście przez skarżącego. 
 

 
 
2 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
 
Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości 
zaskarżenia (wniesienia zażalenia) na jakiekolwiek zarządzenie przewodniczącego 
wydane w Sądzie Najwyższym. 
Zgodnie z art. 3941 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje 
jedynie w enumeratywnie wymienionych w tym przepisie sytuacjach: po pierwsze, 
na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (§ 1), po drugie, 
na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, jednak 
tylko w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, i z wyjątkiem 
postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w 
wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. 
Zaskarżone 
zażaleniem 
przez 
Z. 
S. 
zarządzenie 
wydane 
przez 
przewodniczącego w Sądzie Najwyższym nie należy do kategorii zaskarżalnych 
zażaleniem decyzji jurysdykcyjnych (postanowień lub zarządzeń).  
Przepisy o postępowaniu kasacyjnym oraz zażaleniowym przed Sądem 
Najwyższym nie dają podstaw do konstruowania dopuszczalności zażalenia na 
zarządzenie przewodniczącego w Sądzie Najwyższym wydane z mocy art. 130 § 5 
k.p.c. w związku z art. 871 k.p.c. 
Z tych przyczyn niedopuszczalne zażalenie wniesione przez Zbigniewa 
Sorokę podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 
39821, art. 370  i art. 373 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI