III SK 9/18

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez partię polityczną "R." przeciwko postanowieniu Sądu Apelacyjnego, które oddaliło jej apelację. Apelacja ta była skierowana przeciwko postanowieniu Sądu Okręgowego o wykreśleniu partii z ewidencji z powodu uchybienia terminowi do złożenia sprawozdania finansowego, zgodnie z ustawą o partiach politycznych. Partia polityczna wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące wykładni art. 38c ustawy o partiach politycznych. Argumentowała, że rygorystyczne stosowanie tego przepisu, prowadzące do wykreślenia partii z powodu niewielkiego uchybienia terminowi, może być sprzeczne z art. 11 Konstytucji RP, gwarantującym wolność tworzenia i funkcjonowania partii politycznych. Państwowa Komisja Wyborcza podtrzymała swoje stanowisko. Sąd Najwyższy, po rozpatrzeniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej, uznał, że nie kwalifikuje się ona do merytorycznego rozpoznania. Sąd stwierdził, że partia nie przedstawiła przekonującego wywodu wskazującego na rozbieżną wykładnię przepisu ani na to, jak jego zastosowanie narusza standard konstytucyjny. Podkreślono, że obowiązek przestrzegania nienadmiernych wymogów formalnych nie godzi w wolność tworzenia partii politycznych, a regulacja art. 38c ustawy jest jasna i jej zastosowanie w tej sprawie było prawidłowe. Sąd Najwyższy zaznaczył również, że związanie podstawami skargi kasacyjnej uniemożliwia rozważenie zgodności sankcji wykreślenia z konstytucyjną zasadą proporcjonalności w kontekście przyjęcia skargi do rozpoznania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający