III SK 73/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Stowarzyszenia O. w K. od wyroku dotyczącego rozwiązania stowarzyszenia, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną Stowarzyszenia O. w K. od wyroku Sądu Okręgowego w O., który utrzymał w mocy postanowienie o rozwiązaniu stowarzyszenia. Stowarzyszenie wnioskowało o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących komitetów mniejszości narodowych. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że nie można uznać jej za oczywiście uzasadnioną, a przedstawione wątpliwości prawne nie spełniają kryteriów wymaganych do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez Stowarzyszenie O. w K. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 18 czerwca 2015 r., który oddalił apelację stowarzyszenia od postanowienia Sądu Rejonowego w O. o rozwiązaniu stowarzyszenia i nakazaniu jego likwidacji. Stowarzyszenie wniosło o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, argumentując jej oczywistą zasadność oraz potrzebę dokonania wykładni przepisów Kodeksu wyborczego, w szczególności art. 197 § 1, dotyczących uprawnień komitetów wyborczych mniejszości narodowych. Wnioskodawca pytał, czy zwolnienie z tzw. klauzuli zaporowej przysługuje komitetom uznającym się subiektywnie za mniejszość narodową, czy tylko tym składającym się z członków zarejestrowanych w organizacjach mniejszości narodowych, a także jaka jest właściwa interpretacja pojęcia „dokumentu właściwego organu statutowego, organizacji mniejszości narodowej potwierdzającego utworzenie komitetu przez wyborców będących członkami danej organizacji mniejszości narodowej”. Prokurator Okręgowy w O. wniósł o odmowę przyjęcia skargi. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, odmówił jej przyjęcia. Sąd wskazał, że jednoczesne uzasadnienie wniosku wątpliwościami prawnymi wyklucza możliwość oczywistej zasadności skargi. Ponadto, Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż przedstawione wątpliwości prawne budzą poważne wątpliwości lub wywołują rozbieżności w orzecznictwie, a także nie wykazał istnienia publicznoprawnego interesu warunkującego merytoryczne rozpoznanie skargi. W związku z tym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazał, że istnieje publicznoprawny interes warunkujący merytoryczne rozpoznanie skargi kasacyjnej w tym zakresie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie wykazał, iż przedstawione wątpliwości prawne budzą poważne wątpliwości lub wywołują rozbieżności w orzecznictwie, a także nie wykazał istnienia publicznoprawnego interesu warunkującego merytoryczne rozpoznanie skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Prokurator Okręgowy w O. | organ_państwowy | wnioskodawca |
| Stowarzyszenie O. w K. | instytucja | uczestnik |
Przepisy (3)
Główne
k.w. art. 197 § § 1
Kodeks wyborczy
Dotyczy uprawnień komitetów wyborczych mniejszości narodowych i klauzuli zaporowej.
k.p.c. art. 398 § 9 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w tym potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.
Pomocnicze
u.m.n.e. art. 2 § pkt 2
Ustawa o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym
Wymienia enumeratywnie wszystkie mniejszości narodowe.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej. Potrzeba wykładni przepisów Kodeksu wyborczego budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.
Godne uwagi sformułowania
jednoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (...) wyklucza możliwość oczywistej zasadności skargi obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, że: 1) określony przepis prawa budzi poważne wątpliwość, a także sprecyzowanie na czym te wątpliwości polegają, 2) nie doczekał się wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które to orzecznictwo należy przytoczyć nie wykazał, że istnieje publicznoprawny interes, warunkujący jej merytoryczne rozpoznanie
Skład orzekający
Dawid Miąsik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg kasacyjnych w Sądzie Najwyższym, w szczególności wymogi dotyczące wykazania oczywistej zasadności lub potrzeby wykładni przepisów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych dla skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia wymogów formalnych. Brak w niej rozstrzygnięcia meritorycznego ani ciekawych faktów.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III SK 73/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z wniosku Prokuratora Okręgowego w O. przy uczestnictwie Stowarzyszenia O. w K. o rozwiązanie stowarzyszenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 października 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. akt VI Ga (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 18 czerwca 2015 r., VI Ga (…) Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację Stowarzyszenia O. w K. (uczestnik postępowania) wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z 9 stycznia 2015 r., OP VIII Ns Rej. KRS (…) KRS (…), rozwiązującego ww. Stowarzyszenie i nakazującego jego likwidację. Skargę kasacyjną na powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego wniósł uczestnik postępowania, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na oczywistej zasadności skargi oraz potrzebie dokonania wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 197 § 1 Kodeksu wyborczego. Uczestnik postepowania podniósł, że niezbędne jest rozstrzygnięcie czy ze zwolnienia, tzw. klauzuli zaporowej z art. 197 § 1 Kodeksu wyborczego może korzystać Komitet Wyborczy Wyborców uznających się subiektywnie za mniejszość narodową czy też powyższe uprawnienie przysługuje jedynie komitetom składającym się z członków zarejestrowanych w organizacjach mniejszości narodowych, o których mowa w ustawie z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym (Dz.U. Nr 17, poz. 141, ze zm.), a w szczególności w art. 2 pkt 2 gdzie enumeratywnie wymieniono wszystkie mniejszości narodowe. Podniósł także, iż należy wskazać jaka jest właściwa interpretacja pojęcia „dokumentu właściwego organu statutowego, organizacji mniejszości narodowej potwierdzającej utworzenie komitetu przez wyborców będących członkami danej organizacji mniejszości narodowej”, o którym mowa w art. 197 § 1 Kodeksu wyborczego. Czy dokumentem tym będzie np. zaświadczenie podpisane przez stosowny organ statutowy danej organizacji, czy też uchwała odpowiedniego organu statutowego zaświadczająca przynależność członków komitetu do organizacji lub też inny dokument? W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnika postępowania Prokurator Okręgowy w O. wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Na wstępie Sąd Najwyższy zaznacza, że jak to wynika z jednolitego orzecznictwa jednoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) wyklucza możliwość oczywistej zasadności skargi (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2013 r., I UK 291/13, LEX nr 1430990 oraz z 20 marca 2014 r., I CSK 343/13, LEX nr 1523355). Stąd też nie można uznać, iż przedmiotowa skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Odnosząc się do potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych Sąd Najwyższy stwierdza, że obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, że: 1) określony przepis prawa budzi poważne wątpliwość, a także sprecyzowanie na czym te wątpliwości polegają, 2) nie doczekał się wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które to orzecznictwo należy przytoczyć (postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009 nr 2-4, poz. 43; z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133). Prezentowana przez skarżącego w skardze kasacyjnej potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych nie spełnia tych kryteriów. Skarżący w lakonicznym uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w zakresie przesłanki z art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c., nie wykazał, że istnieje publicznoprawny interes, warunkujący jej merytoryczne rozpoznanie. Mając na względnie powyższe rozważania Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI