III SK 5/12

Sygn. akt III SK 5/12 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 9 sierpnia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Halina Kiryło 
 
w sprawie z powództwa S. B. i A. B. prowadzących działalność gospodarczą pod 
nazwą P . S. B. A. B. spółka cywilna 
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki 
o nałożenie kary pieniężnej, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych w dniu 9 sierpnia 2012 r., 
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego  
z dnia 21 września 2011 r.,  
 
 
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.  
2. zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 270 
(dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów 
zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.  
 
 
UZASADNIENIE 
 
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., zmienił na skutek 
apelacji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes Urzędu) wyrok Sądu 
Okręgowego z dnia 26 kwietnia 2010 r., w ten sposób, że oddalił odwołanie S. B. i 
A. B., prowadzących działalność gospodarcza pod nazwą P. S. B. A. B. s.c. 
(powodowie), od decyzji Prezesa Urzędu z dnia 27 lutego 2009 r. 

 
 
2 
Przedmiotową decyzją Prezes Urzędu nałożył na powodów karę pieniężną w 
wysokości 2000 zł za naruszenie warunku 2.2.1. koncesji na obrót paliwami 
ciekłymi w ten sposób, że na stacji paliw położonej w Ś. wprowadzali do obrotu gaz 
skroplony o jakości niezgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z 
dnia 28 grudnia 2006 r. w sprawie wymagań jakościowych dla gazu skroplonego. 
Powodowie zaskarżyli wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w 
całości. Wnosząc o przyjęcie jej do rozpoznania pełnomocnik powodów podniósł, 
że w sprawie występuje istotne zagadnienia prawne oraz zachodzi konieczność 
dokonania jednolitej wykładni przepisów art. 864 k.c. w związku z art. 56 ust. 1 pkt 
12, ust. 3 i 6 Prawa energetycznego oraz art. 4 ust. 2 ustawy o swobodzie 
działalności gospodarczej. Następnie pełnomocnik powoda stwierdził, że w sprawie 
ujawnia się zagadnienie, czy kara administracyjna z art. 56 Prawa energetycznego 
jest zobowiązaniem, o którym mowa w art. 864 k.c., za które to zobowiązanie 
wspólnicy spółki cywilnej ponoszą solidarną odpowiedzialność. W dalszej kolejności 
pełnomocnik powoda podniósł, że z powyższym zagadnieniem łączy się 
zagadnienie możliwości przypisania wspólnikom spółki cywilnej solidarnej 
odpowiedzialności za jedną łączną karę administracyjną im wymierzoną. Wreszcie, 
zdaniem pełnomocnika powoda, w sprawie ujawniło się zagadnienie prawne 
związane z pojęciem odpowiedzialności karno-administracyjnej podmiotów za karą 
wymierzaną na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 12 Prawa energetycznego, a 
konkretnie, czy odpowiedzialności tej podlega dana osoba niezależnie od strony 
podmiotowej czynu, to jest przypisania jej winy. 
Prezes Urzędu w odpowiedzi na skargę kasacyjną powodów wniósł o 
wydanie postanowienia o nieprzyjęciu jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów 
zastępstwa procesowego, ewentualnie o oddalenie skargi powodów. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pełnomocnik 
powodów powołał się na występowanie w sprawie różnych zagadnień prawnych, to 
jest na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W świetle utrwalonego orzecznictwa 
Sądu Najwyższego dotyczącego tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do 

 
 
3 
rozpoznania, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi 
kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne 
polega na sformułowaniu samego zagadnienia oraz wskazaniu argumentów 
prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także na 
sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego. Wywód ten powinien być 
zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez 
sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 
9 maja 2006 r., V CSK 75/06, LEX nr 1102817). Twierdzenie o występowaniu 
istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony 
problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy 
istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni 
przepisów konstruujących to zagadnienie (postanowienia Sądu Najwyższego z 10 
marca 2010 r., II UK 363/09, LEX nr 577467 i z 12 marca 2010 r., II UK 400/09, 
LEX nr 577468). 
Odnosząc się do pierwszego ze wskazanych w skardze kasacyjnej powodów 
problemu prawnego, jakim jest kwestia nakładania kar pieniężnych za naruszenie 
obowiązków o charakterze administracyjnoprawnym na wspólników spółki cywilnej, 
Sąd Najwyższy stwierdza, że przedstawione w uzasadnieniu tego zagadnienia 
wywody ograniczają się wyartykułowania stanowiska pełnomocnika powodów, co 
do wadliwości rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego w tym zakresie. Wadliwość ta ma 
polegać na akceptacji wymierzenia jednej łącznej kary powodom, jako wspólnikom 
spółki cywilnej, w sytuacji gdy są oni odrębnymi podmiotami i przedsiębiorcami w 
rozumieniu prawa, zatem powinni zostać ukarani indywidualnie i z osobna. 
Zagadnienie nakładania kar pieniężnych na przedsiębiorców będących wspólnikami 
spółki cywilnej nie było do tej pory rozstrzygane przez Sąd Najwyższy, jednakże dla 
uczynienia zadość wymogom tak zwanego przedsądu konieczne jest nie tylko, by 
sformułowane 
przez 
skarżącego 
zagadnienie było 
nowe, 
ale 
także 
by 
postawionemu problemowi prawnemu towarzyszył odpowiedni wywód, w którym 
skarżący przedstawi argumenty przemawiające za trafnością rozstrzygnięcia tego 
problemu w sugerowany przez niego sposób oraz argumenty wykazujące 
wadliwość odmiennego rozwiązania przedmiotowego problemu. Skarga kasacyjna 
powodów nie zawiera zaś w tym zakresie żadnej argumentacji.  

 
 
4 
Tak samo jest w przypadku drugiego ze sformułowanych zagadnień 
prawnych, dotyczącego kwalifikacji kary pieniężnej nałożonej na podstawie art. 56 
ust. 1 pkt 12 Prawa energetycznego jako zobowiązania w rozumieniu art. 864 k.c. 
W tym zakresie wywód skargi kasacyjnej ogranicza się do hasłowego i wybiórczego 
odwołania się do orzeczeń sądów administracyjnych, w których kary pieniężne 
nałożone zostały indywidualnie na wspólników spółki cywilnej za naruszenia 
przepisów prawa odnoszących się do działalności gospodarczej prowadzonej przez 
wspólników w ramach takiej spółki. 
Z kolei trzecie ze wskazanych w sprawie zagadnień prawnych, dotyczące 
charakteru kar pieniężnych z art. 56 Prawa energetycznego oraz przesłanki winy 
zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyroki z 25 kwietnia 
2007 r., III SK 1/07; z 19 grudnia 2008 r., III SK 38/08; z 4 listopada 2010 r., sygn. 
akt III SK 21/10; z 12 kwietnia 2011 r., III SK 46/10). 
Wobec niewykazania przez skarżącego okoliczności przemawiających za 
przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, z mocy art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono 
jak w punkcie 1 postanowienia. O kosztach postępowania kasacyjnego 
rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 398²¹ k.p.c. oraz § 12 
ust. 4 pkt 2 w związku z § 14 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 
dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz 
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę 
prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).