III SK 21/12

Sąd Najwyższy2012-11-26
SNAdministracyjneprawo telekomunikacyjneŚrednianajwyższy
kara pieniężnaprawo telekomunikacyjnePrezes UKEskarga kasacyjnadopuszczalnośćpostanowienie o umorzeniuSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od postanowienia Sądu Apelacyjnego umarzającego postępowanie apelacyjne, uznając je za niedopuszczalne.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od postanowienia Sądu Apelacyjnego, które umorzyło postępowanie apelacyjne. Sąd Najwyższy uznał, że zaskarżone postanowienie, wydane po uchyleniu wcześniejszego wyroku przez Sąd Najwyższy i uwzględnieniu apelacji powoda, nie kończy postępowania w sprawie w rozumieniu przepisów o skardze kasacyjnej. W związku z tym skarga kasacyjna została odrzucona jako niedopuszczalna.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Prezes UKE) od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 17 stycznia 2012 r., które umorzyło postępowanie apelacyjne zainicjowane apelacją Prezesa UKE. Postępowanie to toczyło się w sprawie z odwołania Telekomunikacji Polskiej S.A. (TP S.A.) od decyzji Prezesa UKE o nałożeniu kary pieniężnej. Po wcześniejszych orzeczeniach Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego, Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego. W ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny wyrokiem z 17 stycznia 2012 r. uwzględnił apelację TP S.A., zmieniając wyrok Sądu Okręgowego i uchylając decyzję Prezesa UKE. Jednocześnie, postanowieniem z tego samego dnia, Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie z apelacji Prezesa UKE, uznając je za bezprzedmiotowe w związku z uwzględnieniem apelacji powoda. Prezes UKE zaskarżył to postanowienie skargą kasacyjną. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^1 § 1 k.p.c. i utrwalone orzecznictwo, stwierdził, że skarga kasacyjna przysługuje od prawomocnego postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. W ocenie Sądu Najwyższego, postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego w tej konkretnej sytuacji nie było postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 398^1 § 1 k.p.c., ponieważ sprawa została faktycznie zakończona wyrokiem Sądu Apelacyjnego uwzględniającym apelację powoda. Rozpoznanie zarzutów apelacji Prezesa UKE stało się zbędne, gdyż decyzja, której dotyczyła, została uchylona. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną Prezesa UKE jako niedopuszczalną na podstawie art. 398^6 § 3 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego w takiej sytuacji nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 398^1 § 1 k.p.c. i nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga kasacyjna przysługuje od postanowień kończących postępowanie w sprawie. W analizowanym przypadku, postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego Prezesa UKE było konsekwencją uwzględnienia apelacji powoda, co doprowadziło do uchylenia decyzji Prezesa UKE. W tej sytuacji rozpoznanie zarzutów apelacji Prezesa UKE stało się zbędne, a sprawa została faktycznie zakończona wyrokiem Sądu Apelacyjnego. Dlatego postanowienie o umorzeniu nie było postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu przepisów o skardze kasacyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

Strony

NazwaTypRola
Telekomunikacja Polska Spółka Akcyjnaspółkapowód
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznejorgan_państwowypozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 398^1 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.

k.p.c. art. 398^6 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, jeżeli jest niedopuszczalna lub jeżeli z innych przyczyn nie może być merytorycznie rozpoznana.

Pomocnicze

k.p.c. art. 355

Kodeks postępowania cywilnego

Umorzenie postępowania w przypadkach wskazanych w art. 354 lub w innych przepisach albo w razie stwierdzenia braku przesłanek do jego prowadzenia.

k.p.c. art. 391 § § 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji może wydać postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego w tej sytuacji nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 398^1 § 1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego co do zasady nie należy do postanowień kończących postępowanie w sprawie rozpoznanie zarzutów apelacji Prezesa Urzędu sformułowanych w odniesieniu do wyroku Sądu Okręgowego stało się więc zbędne Decyzja Prezesa Urzędu, w której dokonano określonej kwalifikacji prawnej zachowania powoda została bowiem usunięta z obrotu prawnego

Skład orzekający

Maciej Pacuda

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi kasacyjnej od postanowień o umorzeniu postępowania apelacyjnego, zwłaszcza gdy sprawa została już rozstrzygnięta wyrokiem uwzględniającym apelację strony przeciwnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy i ponownym rozpoznaniu sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów czy szerokiego kontekstu społecznego.

Kiedy postanowienie o umorzeniu nie kończy sprawy? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady skargi kasacyjnej.

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III SK 21/12 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 26 listopada 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Maciej Pacuda 
 
w sprawie z powództwa Telekomunikacji Polskiej Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. 
przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej 
o nałożenie kary pieniężnej, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych w dniu 26 listopada 2012 r., 
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od postanowienia Sądu Apelacyjnego  
z dnia 17 stycznia 2012 r.,  
 
 
odrzuca skargę kasacyjną.  
 
 
UZASADNIENIE 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2012 r. umorzył na 
podstawie art. 391 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 355 k.p.c. postępowanie 
apelacyjne w sprawie z apelacji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej 
(Prezes Urzędu) od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Ochrony Konkurencji i 
Konsumentów z dnia 8 czerwca 2009 r. 
Apelacja Prezesa Urzędu została wniesiona w sprawie z odwołania 
Telekomunikacji Polskiej S.A. (powód) od decyzji Prezesa Urzędu z dnia 17 
sierpnia 2007 r., na mocy której na powoda nałożono karę pieniężną za 
niewykonanie decyzji Prezesa Urzędu z dnia 5 października 2006 r. Powód 
zaskarżył powyższą decyzję odwołaniem. Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 8 
czerwca 2009 r. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że jako podstawę 

 
 
2 
prawną kary pieniężnej nałożonej na powoda wskazał, w miejsce przepisu art. 209 
ust. 1 pkt 6 Prawa telekomunikacyjnego, art. 209 ust. 1 pkt 5 Prawa 
telekomunikacyjnego, a w pozostałym zakresie odwołanie powoda oddalił. Wyrok 
Sądu Okręgowego został zaskarżony apelacjami przez powoda oraz Prezesa 
Urzędu. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2010 r. oddalił apelację 
powoda oraz uwzględnił apelację Prezesa Urzędu i zmienił częściowo zaskarżony 
wyrok w ten sposób, że odwołanie powoda oddalił w całości. Powód zaskarżył z 
kolei wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną, która wyrokiem Sądu 
Najwyższego z dnia 7 lipca 2011 r., III SK 52/10, została uwzględniona, w wyniku 
czego wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 9 kwietnia 2010 r. został uchylony. 
Sąd Apelacyjny, po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 17 
stycznia 2012 r. uwzględnił apelację powoda w ten sposób, że zmienił wyrok Sądu 
Okręgowego i uchylił decyzję Prezesa Urzędu. Jednocześnie postanowieniem z 
dnia 17 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie z apelacji Prezesa 
Urzędu, uznając, że postępowanie apelacyjne zainicjowane apelacją Prezesa 
Urzędu stało się bezprzedmiotowe. 
Prezes Urzędu zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego skargą 
kasacyjną w całości, powołując się na jej oczywistą zasadność. 
 
Sąd Najwyższy zważył co następuje: 
 
 
Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu w niniejszej sprawie została wniesiona od 
postanowienia Sądu Apelacyjnego umarzającego postępowanie z apelacji Prezesa 
Urzędu. 
Zaskarżone 
postanowienie 
wydano 
w 
związku 
z 
ponownym 
rozpatrywaniem przez Sąd Apelacyjny, po uchyleniu przez Sąd Najwyższy 
wcześniejszego wyroku tegoż Sądu, apelacji powoda oraz apelacji Prezesa Urzędu 
od wyroku Sądu pierwszej instancji. 
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego 
przez 
sąd 
drugiej 
instancji 
prawomocnego 
wyroku 
lub 
postanowienia 
w  przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących 
postępowanie w sprawie. Z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, 
że art. 3981 § 1 k.p.c. w sposób wyczerpujący reguluje kwestię dopuszczalności 

 
 
3 
skargi kasacyjnej od postanowień wskazanych w tym przepisie (por. postanowienia 
Sądu Najwyższego: z dnia 17 lutego 2005 r., I CZ 4/05 oraz z dnia 2 lutego 2011 r., 
II CZ 196/10). Drugi rodzaj wymienionych w art. 3981 § 1 k.p.c. postanowień 
obejmuje, co należy szczególnie zaakcentować, wyłącznie orzeczenia w 
przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie, a zatem całego postępowania 
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2005 r., I CSK 96/05), do 
których postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego co do zasady nie 
należy. 
Postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego może być 
wprawdzie postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, zaskarżalnym 
skargą kasacyjną (np. postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego w 
przypadku braku wniosku o podjęcia postępowania, zawieszonego na zgodny 
wniosek stron, w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu, zob. 
postanowienie Sądu Najwyższego z 15 grudnia 2011 r., II CZ 113/11). Jednakże 
zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Sądu drugiej instancji o umorzeniu 
postępowania apelacyjnego wywołanego apelacją Prezesa Urzędu nie jest takim 
postanowieniem 
umarzającym 
postępowanie 
w 
sprawie, 
które 
kończy 
postępowanie w rozumieniu art. 3981 § 1 k.p.c. Sprawa została bowiem 
zakończona wydaniem przez Sąd Apelacyjny wyroku z dnia 17 stycznia 2012 r. 
Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację powoda od wyroku Sądu 
Okręgowego. Konsekwencją uwzględnienia apelacji powoda było uchylenie nie 
tylko wyroku Sądu pierwszej instancji, ale także samej decyzji Prezesa Urzędu. 
Mając na względzie fakt, że Sąd Apelacyjny uwzględnił dalej idącą apelację 
powoda, rozpoznanie zarzutów apelacji Prezesa Urzędu sformułowanych w 
odniesieniu do wyroku Sądu Okręgowego stało się więc zbędne w rozumieniu 
art. 391 § 2 w związku z art. 355 k.p.c. Apelacja Prezesa Urzędu (karta 507) 
dotyczyła jedynie zmiany przez Sąd Okręgowy kwalifikacji prawnej zachowania 
powoda, za które Prezes Urzędu wymierzył karę pieniężną z art. 209 ust. 1 pkt 5 na 
art. 209 ust. 1 pkt 6 Prawa telekomunikacyjnego. Rozstrzygnięcie kwestii, jaka 
powinna być podstawa prawna decyzji Prezesa Urzędu, w sytuacji gdy 
uwzględnienie apelacji powoda doprowadziło do uchylenia przedmiotowej decyzji, 
stało się bezprzedmiotowe. Decyzja Prezesa Urzędu, w której dokonano określonej 

 
 
4 
kwalifikacji prawnej zachowania powoda została bowiem usunięta z obrotu 
prawnego mocą wspomnianego powyżej wyroku Sądu Apelacyjnego. 
W 
tych 
okolicznościach 
wypada 
przyjęć, 
że 
postanowienie 
Sądu 
Apelacyjnego z dnia 17 stycznia 2012 r. umarzające na podstawie art. 391 § 1 i 2 w 
związku z art. 355 k.p.c. postępowanie apelacyjne w sprawie z apelacji Prezes 
Urzędu nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. 
 
Mając powyższe na względzie, należy zatem uznać, iż skarga kasacyjna 
Prezesa Urzędu podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI