III SAB/Wr 96/26

III SAB/Wr 96/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Borońska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3 i art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 9 lutego 2026 r. S. P. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego S. P. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego
w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 20 lutego 2026 r. wezwano przedstawiciela ustawowego strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez:
a) podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego strony skarżącej,
b) przedłożenie aktu urodzenia małoletniego przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego,
c) przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia
– w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwano również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone przedstawicielowi ustawowemu strony skarżącej w dniu 28lutego 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.).
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W art. 46 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. mówi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691) – dalej: k.p.a. przyznaje stronie prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponadto art. 37 k.p.a. określa, że ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie oraz, że wnosi się je do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie — jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu, bowiem brak ponaglenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna.
W myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przedstawiciel ustawowy strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie odebrał w dniu 28 lutego 2026 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął wraz z dniem 9 marca 2026 r. (poniedziałek). W zakreślonym przez Sąd terminie przedstawiciel ustawowy strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych ani nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.