III SAB/Wr 33/26

III SAB/Wr 33/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-03-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Chołuj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3 i art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: J. W. na bezczynność Gminy Miękinia w przedmiocie montażu dodatkowej oprawy oświetlenia ulicznego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 14 stycznia 2026 r. J. W. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Gminy Miękinia w przedmiocie montażu dodatkowej oprawy oświetlenia ulicznego.
Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 21 stycznia 2026 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez:
a) elektroniczne podpisanie skargi,
b) oznaczenie miejsca zamieszkania strony skarżącej, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej,
c) podanie numeru PESEL strony skarżącej, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku
d) przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia
– w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwano również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 12 lutego 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.).
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W art. 46 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. mówi, że pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adres do doręczeń, lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.
Ponadto, według art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać – gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Natomiast zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).
Według art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że pismo zawierające wezwania zostało wysłane na adres ePUAP strony skarżącej w dniu 28 stycznia 2026 r. Powtórne Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia utworzone zostało 5 lutego 2026 r., natomiast dokument został uznany za doręczony w dniu 12 lutego 2026 r. zgodnie z art. 158 ust. 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. 2026 r. poz. 3) – (UPD –Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia – k. 24 akt sądowych).
Wobec tego, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął wraz z dniem 19 lutego 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.