III SAB/Wr 101/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Pełnomocnik wniósł o cofnięcie skargi, jednak sąd uznał, że czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych, gdyż skarga nie została skutecznie wniesiona z powodu nieuiszczenia wpisu. W konsekwencji, sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Skarżący, D. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 3 marca 2026 r., a termin na uzupełnienie braków upłynął 10 marca 2026 r. Pełnomocnik skarżącego złożył pismo o cofnięciu skargi, jednak sąd uznał, że czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Sąd podkreślił, że cofnięcie skargi jest możliwe jedynie w przypadku skargi skutecznie wniesionej, a nie dotkniętej brakami. Ponieważ wpis sądowy nie został uiszczony, a wezwanie pozostało bez odpowiedzi, sąd, powołując się na art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której nie uiszczono wpisu mimo wezwania, podlega odrzuceniu. Brak uiszczenia wpisu uniemożliwia skuteczne wniesienie skargi, a czynność cofnięcia skargi nie może wywołać skutków procesowych, jeśli skarga nie została skutecznie złożona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 230 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 230 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga nie została skutecznie wniesiona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone.
Skład orzekający
Kamila Paszowska-Wojnar
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia skarg do WSA, skutki nieuiszczenia wpisu sądowego, możliwość cofnięcia skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieuiszczenia wpisu sądowego w skardze na bezczynność organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego błędu formalnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców, ale istotną dla praktyków prawa administracyjnego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SAB/Wr 101/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2026-03-24 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2026-02-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Kamila Paszowska-Wojnar /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 220 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: D. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Uzasadnienie: D. M. (dalej: skarżący) poprzez profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia 16 stycznia 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego za pośrednictwem organu administracji złożył pismo o cofnięciu skargi. Wspomniane wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 3 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona 3 marca 2026 r. W związku z tym siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął wraz z dniem 10 marca 2026 r. Jednak wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 3 lutego 2026 r. strona skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił odrzucić skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI