III SAB/WA 40/05

III SAB/Wa 40/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Dudra
Grażyna Nasierowska /przewodniczący/
Sylwester Golec /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA (del.) Dariusz Dudra, Asesor WSA Sylwester Golec (spr.), Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Rady Miasta [...]W. w przedmiocie bezczynności Prezydenta Miasta [...] W. 1) zobowiązuje Radę Miasta [...] W.do zawiadomienia skarżącego A. P. o sposobie załatwienia jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta [...] W. z dnia [...] grudnia 2003r. w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, 2) zasądza od Rady Miasta [...] W.na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
III SAB/Wa 40/05
Uzasadnienie
A.P. pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. wniósł skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na działanie prezydent Miasta [...] W. W skardze A. P. zarzucił prezydentowi wstrzymanie działań podległych mu jednostek organizacyjnych związanych z wydawaniem pieniędzy, co było związane z brakiem środków w budżecie gminy na koniec roku 2003. Skarżący zamierzał dokonać podziału nieruchomości jednakże z powodu braku odpowiednich map Biuro Nieruchomości Geodezji i Katastru nie mogło podjąć w tym zakresie stosownych działań. Nabycie nowych map nie było możliwe z powodu wstrzymania przez prezydenta wszelkich postępowań w sprawach zamówień publicznych z powodu braku środków pieniężnych. Skarżący podnosił, że miało to miejsce w sytuacji gdy prezydent na koniec roku 2003 przyznał swoim pracownikom wysokie nagrody pieniężne. Zdaniem skarżącego to działanie świadczyło niegospodarności prezydenta, która w sposób bezpośredni szkodziła obywatelom.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przekazało skargę A.P. do Rady Miasta [...] W. jako organu właściwego w sprawie na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a.
Następnie A. P. wobec milczenia rady w sprawie jego skargi wniósł do Wojewody [...] skargę na Radę Miasta [...] W. W skardze podnosił, że rada nie rozpatrzyła jego skargi na działanie Prezydenta Miasta [...] W.
Wojewoda [...] pismem z dnia [...] marca 2004 r. wezwał radę do przestrzegania przepisów art. 237 i 238 k.p.a. i poinformowania A. P.o sposobie załatwienia jego skargi na Prezydenta Miasta [...] W.
Rada nie wykonała tego wezwania, wobec czego A. P. po ostatecznym wezwaniu jej do udzielenia odpowiedzi w sprawie jego skargi, które również nie odniosło skutku, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność rady.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że w dniu [...] listopada 2004 r. podjął uchwałę Nr [...], którą rozpatrzył skargę A. P. Na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2005r. pełnomocnik rady złożył kopię tej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 221 § 1 przepisy działu VIII k.p.a. stanowią realizację w ustawodawstwie zwykłym konstytucyjnego uprawnienia obywateli do składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. Przepis art. 222 § 3 k.p.a. stanowi, że petycje, skargi i wnioski można składać w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą. Art. 237 § 1 k.p.a. nakazuje załatwić skargę bez zbędnej zwłoki nie później niż w ciągu jednego miesiąca. Organ ma obowiązek zawiadomić skarżącego o sposobie załatwienia skargi – art. 237 § 3 k.p.a. Art. 238. § 1 k.p.a. stanowi, że zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Zawiadomienie o odmownym załatwianiu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi stanowi inny akt administracyjny niż decyzja lub inną czynność z zakresu administracji, które dotyczą obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowe zawiadomienie dotyczy wprost uprawnienia zawartego w art. 221 §1 k.p.a., jego wydanie prowadzi do pełnej realizacji tego prawa po stronie skarżącego. Wniesienie każdej skargi do organu powoduje powstanie po stronie organu obowiązku zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Z tych względów zdaniem Sądu zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, o której mowa jest w przepisach działu VIII k.p.a., zalicza się do wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. w dalszej części powoływanej jako p.p.s.a. innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na bezczynność organu w tym zakresie stronie na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. służy skarga do Sądu.
Sąd rozpoznając niniejszą skargę zbadał treść uchwały Rady Miasta [...] W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. W ocenie Sądu w treści tej uchwały organ nie odnosi się do skargi A.P. z dnia [...] grudnia 2003 r., gdyż ta uchwała została wydana wskutek skargi na bezczynność w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...] nr[...] i [...]. Przedmiotem skargi wniesionej do sądu w niniejszej sprawie była bezczynność Prezydenta Miasta [...]W. w zakresie udzielenia zmówienia publicznego oraz niegospodarność w zakresie korzystania z publicznych środków finansowych, a zatem było to sprawa odrębna od sprawy rozstrzygniętej powołaną uchwałą. Z tego powodu należało uznać, że organ pozostawał w bezczynności w sprawie skargi A. P.z dnia [...] grudnia 2003 r. przez co naruszone zostały przepisy art. 221 § 1, 237 § 1 i 3 i art. 238 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art.149, art. 286 § 2 i art. 200 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.