III SAB/Wa 13/05

III SAB/Wa 13/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Artur Kot
Dariusz Turek
Jakub Pinkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski (spr.), Sędziowie Asesor WSA Dariusz Turek, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Barbara Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie nierozpoznania dziesięciu wniosków skarżącego datowanych na dzień [...] marca 2004r. – [...] kwietnia 2004r. 1) zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do załatwienia wniosków skarżącego z dnia [...] marca 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r. w sposób przewidziany prawem, 2) w zakresie dotyczącym wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz [...] kwietnia 2004r. dotyczącym skarżącego skargę oddala, 3) w pozostałym zakresie, tj. wniosku z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz wniosku z dnia [...] kwietnia 2004r. dotyczącym W. W. skargę odrzuca.
Uzasadnienie
Pismami datowanymi na dzień [...] marca oraz [...],[...] , [...], [...],[...],[...],[...] oraz [...] kwietnia 2004 roku, wniesionymi w dniu [...] kwietnia 2004 roku R. G., zwany dalej Skarżącym, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł do Prezydenta W. żądanie o wydanie szeregu zaświadczeń oraz wydania z akt znajdujących się w dyspozycji organu odpisów kilku dokumentów. I tak:
1) pismem z dnia [...] marca 2004 roku, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] września 2000 roku do rozwiązania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...];
2) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] listopada 2000 roku do podpisania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...];
3) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] czerwca 2001 roku do rozwiązania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...];
4) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...] , była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] września 2000 roku do rozwiązania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...];
5) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenie, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] listopada 2000 roku do podpisania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...];
6) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w 1999 roku do negocjowania i zawierania umów określających zasady, na jakich kupiec może prowadzić działalność gospodarczą na terenie targowiska tymczasowego, zlokalizowanego wzdłuż Al. J. w W.;
7) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że w dniu [...] grudnia 1999 roku Zarząd Dzielnicy Śródmieście zawarł w imieniu Gminy W. [...] z W. W. ugodę w sprawie kompensaty wzajemnych roszczeń, tj. nadpłaty w opłacie targowej, stwierdzonej decyzją Burmistrza Gminy W. [...] z wynagrodzeniem za bezumowne korzystanie z terenu targowiska "Plac D." w W., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty;
8) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenia, że w dniu [...] grudnia 1999 roku Zarząd Dzielnicy Ś. zawarł w imieniu Gminy W. [...] z R. G. ugodę w sprawie kompensaty wzajemnych roszczeń, tj. nadpłaty w opłacie targowej, stwierdzonej decyzją Burmistrza Gminy W. [...] z wynagrodzeniem za bezumowne korzystanie z terenu targowiska "Plac D." w W., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty;
9) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie odpisu ugody zawartej w dniu [...] grudnia 1999 roku pomiędzy Gminą W. [...], reprezentowaną przez Zarząd Dzielnicy Ś., a W. W., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty oraz
10) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie odpisu ugody zawartej w dniu [...] grudnia 1999 roku pomiędzy Gminą W. [...] , reprezentowaną przez Zarząd Dzielnicy Ś., a R. G., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty.
W dniu [...] sierpnia 2004 roku Skarżący skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W. skargę na niezałatwienie wyżej wymienionych spraw w terminie, wnosząc o zobowiązanie Prezydenta W. do niezwłocznego załatwienia tych spraw, wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz podjęcia działań takich działań, które zapobiegłyby w przyszłości naruszeniu prawa przez organ podatkowy pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku SKO w W. uznało skargę za zasadną i zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania wniosków Skarżącego w terminie do [...] grudnia 2004 roku oraz do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie.
W skardze na bezczynność Prezydenta W. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. G. podniósł, że do dnia złożenia skargi organ ten nie rozpatrzył żadnej z jego spraw i wniósł o zobowiązanie go do niezwłocznego ich rozpatrzenia, zarządzenia wyjaśnienia przyczyn opóźnienia, ustalenia osób winnych tych opóźnień oraz podjęcia działań takich działań, które zapobiegłyby w przyszłości naruszeniu prawa.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w dniu [...] maja 2004 roku wydane zostało na rzecz Skarżącego zaświadczenie, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była upoważniona do podejmowania czynności cywilnoprawnych z zakresu rozporządzenia mieniem komunalnym. Jak podniósł organ, wydanie innego zaświadczenia było niemożliwe, a zwłaszcza nie można było wydać zaświadczeń o treści wskazanej we wnioskach, gdyż na podstawie posiadanych dokumentów organ nie mógł potwierdzić, że Pani E. W. była upoważniona do zawierania lub rozwiązywania konkretnych umów. W szczególności nie można było tego uczynić w przypadku umów wskazanych przez Skarżącego, gdyż prawidłowość umocowania Pani W. jest przedmiotem wyjaśnień w postępowaniu sądowym. Jednocześnie Prezydent W. wyjaśnił, że dwa wnioski Skarżącego zostały załatwione w dniu [...] listopada 2004 roku przez wydanie odpowiednich postanowień o odmowie wydania zaświadczenia, natomiast w sprawie wniosków o wydanie odpisów ugody skierowano do Skarżącego stosowne wyjaśnienie, że w aktach organu brak jest takich dokumentów.
W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2006 roku Skarżący wskazał, że przytoczone w odpowiedzi na skargę zaświadczenie z dnia [...] maja 2004 roku dotyczyło zupełnie innych spraw, prowadzonych przez SKO w W. pod numerami [...] oraz [...], a tym samym nie odnosiło się do jego wniosków z dnia [...] marca oraz [...] - [...] kwietnia 2004 roku. Tak samo zdaniem Skarżącego wspomniane wyjaśnienia i postanowienia nie pozostawały w związku z tymi sprawami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w skardze zarzuty zasługują zdaniem Sądu na uznanie.
Przede wszystkim należy podnieść, że zgodnie z art. 306 c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005r. Nr 8, poz. 60, dalej Op), który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2003 roku, odmowa wydania zaświadczenia luba wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Oznacza to, że w sytuacji kiedy Skarżący w swoich wnioskach sformułował treść żądanego zaświadczenia organ nie miał w świetle przepisu art. 306c Op innej możliwości niż albo wydać zaświadczenie o żądanej treści, albo też odmówić w drodze postanowienia wydania takiego zaświadczenia.
Bez wątpienia zaświadczenie wydane w dniu [...] maja 2004 roku miało treść inną niż wynikało to z żądania Skarżącego zawartego w pismach z dnia [...] marca oraz [...] - [...] kwietnia 2004 roku, organ zatem nie mógł uznać, że załatwił sprawy z tych pism wynikające, bowiem w świetle obowiązującego prawa był zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wydanie takiego dokumentu pozwoliłoby Skarżącemu na dochodzenie własnych w praw w drodze zażalenia.
Pomijając w tym miejscu wątpliwości podniesione w piśmie procesowym Skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 roku, z których by wynikało, iż zaświadczenie to odnosiło się do zupełnie innych spraw, należy uznać, że w tych sprawach skarga na bezczynność Prezydenta W. była uzasadniona, albowiem pisma Skarżącego nie zostały rozpatrzone w sposób przewidziany prawem.
Odnośnie spraw wynikających z pism Skarżącego z dnia [...] i [...] kwietnia 2004 roku, w których Skarżący działał na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Pana W. W., należy zauważyć, że nieco odmiennie zasady reprezentacji formułują właściwe przepisy Op, a nieco inaczej przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej ppsa). O ile bowiem zgodnie z art. 137 § 1 Op pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, a zatem Skarżący mógł reprezentować Pana W. w postępowaniu przed organem I instancji oraz przed SKO w W., o tyle zgodnie z art. 35 ppsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Ponieważ Pan W. nie występował w sprawie jako skarżący, Sąd był zobowiązany skargę Pana G. w części, w której odnosiła się ona do pism z dnia [...] i [...] kwietnia 2004 roku i dotyczyła spraw Pana W., odrzucić z uwagi na brak zdolności procesowej Skarżącego.
W pozostałych sprawach, tj. wynikających z pism złożonych przez Skarżącego we własnym imieniu a datowanych na dzień [...] i [...] kwietnia 2004 roku, Sąd musiał uznać, że Prezydent W., wydając postanowienie z dnia [...] listopada 2004 roku o nr [...] i odmawiając wydania zaświadczenia żądanej treści rozpatrzył sprawę Skarżącego ze znacznym (półrocznym) opóźnieniem, lecz w terminie zakreślonym w postanowieniu SKO w W., tj. do dnia 1 grudnia 2004 roku. Co prawda rację ma Skarżący, że w postanowieniu tym mylnie wskazano jako datę jego wniosku dzień [...] kwietnia 2004 roku (w rzeczywistości pismo było datowane na dzień [...] kwietnia 2004 roku), to jednak uznać to należy za błąd pisarski. W każdym razie twierdzenie Skarżącego, iż jego wniosek pozostał nierozpatrzony jest niezasadne.
Podobnie rzecz ma się z wnioskiem Skarżącego z dnia [...] kwietnia 2004 roku. Organ pismem z dnia [...] listopada 2004 roku, a zatem w terminie zakreślonym przez SKO w W. poinformował go, że akta będące w dyspozycji organu nie zawierają dokumentu ugody, wydanie zatem jej odpisu było niemożliwe.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5, art. 149, art. 151 oraz art. 200 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.