III SAB/Po 98/26

III SAB/Po 98/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-03-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Monika Świerczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6166  Łowiectwo
658
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Nadleśnictwo w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi
Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lutego 2026 r. A. W. wniósł skargę do Sądu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Nadleśniczego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania.
Zarządzeniem Sądu z 25 lutego 2026 r. wezwano stronę skarżącą do wskazania czy przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie wniosła ponaglenie do właściwego organu stosownie do art. 37 k.p.a. oraz do nadesłania odpisu ponaglenia wraz ze wskazaniem daty i sposobu doręczenia pisma organowi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że pismem z dnia 7 marca 2026 r. złożył we właściwym organie ponaglenie, na co przedłożył dowód jego wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
Z powołanego wyżej przepisu wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skorzystania z prawa skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Ponaglenie należy wnieść do organu przed złożeniem skargi do sądu.
Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15).
W przedmiotowej sprawie przed wniesieniem skargi strona nie skorzystała ze środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. Skarżący wniósł ponaglenie do organu po wniesieniu skargi do sądu i dopiero po uprzednim wezwaniu Sądu do jego przedłożenia, co czyni je niedopuszczalnym.
Skoro skarżąca nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej, to wniesienie skargi uznać należało za niedopuszczalne, a skargę jako przedwczesną odrzucić.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.