III SAB/Po 66/26

III SAB/Po 66/26 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Bąk-Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Monika Świerczak
Wojciech Rowiński
Symbol z opisem
6480
658
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi J. O. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta do udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego J. O. z dnia 28 listopada 2025 r. i to w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego J. O. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W skardze z dnia 28 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. O. domagał się stwierdzenia bezczynności Prezydenta Miasta w przedmiocie braku rozpoznania Jego wniosku z dnia 28 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Skarżący wskazał, że wnioskiem z dnia 28 listopada 2025 r. złożył za pomocą platformy e-doręczenia wniosek o udostępnienie informacji o następującej treści:
"Dzień dobry, w piśmie w sprawie o znaku [...] zostałem poinformowany, że decyzja Prezydenta Miasta o ograniczeniu ilości koncertów na [...] w 2026 była podjęta po zapoznaniu się z głosem mieszkańców. Proszę o następujące informacje:
1. Kiedy ta decyzja została podjęta
2. W jaki sposób została ogłoszona i zakomunikowana pracownikom UM
3. Skany / kopie notatek służbowych, wiadomości email lub jakichkolwiek innych śladów po zakomunikowaniu tej decyzji w Urzędzie
4. Treść tej decyzji
5. Sposób, w jaki zostały zebrane głosy mieszkańców, które były wzięte pod uwagę przy formułowaniu tej decyzji
6. Liczbę mieszkańców, których głosy zostały wzięte pod uwagę przy formułowaniu tej decyzji
7. Informację, jaki rodzaj dokumentu stanowi ta decyzja
8. W jakim trybie ta decyzja była wydana
9. Kto z imienia i nazwiska podpisał tę decyzję".
W dniu 4 grudnia 2025 r. została skarżącemu udostępniona informacja w postaci: "Szanowny Panie,
otrzymaliśmy wniosek z 28.11.2825 dotyczący decyzji o ograniczeniu liczby koncertów na [...]. Wszystkie posiadane informacje, odpowiadające na zadane przez Pana w pismach z 16.11.2025 i 28.11.2025 pytania, zostały już Panu udostępnione w piśmie z 27.11.2025 r.".
Z kolei wniosek skarżącego z dnia 16 listopada 2025 r., przedstawiał się następująco:
"Proszę o udzielenie informacji dotyczącej artykułu opublikowanego w Biuletynie Informacji Publicznej pod adresem [...]
W szczególności chciałbym odnieść się do fragmentów:
Jako [...] firma wiemy, jak ważnym miejscem dla mieszkańców jest [...]. Mając doświadczenie pierwszej edycji, już przeprowadzone konsultacje z władzami miasta i wsłuchując się w uwagi okolicznych mieszkańców, deklarujemy chęć wprowadzenia usprawnień, a także ograniczenie emisji hałasu. Prowadzimy już w tej sprawie rozmowy z ekspertami.
1. Czy redakcja strony [...] sprawdziła powyższe informacje i potwierdziła, że są zgodne z prawdą?
2. W jakiej formie były przeprowadzane wspomniane "konsultacje z władzami miasta", kto brał w nich udział, kiedy się odbyły, jaki był rezultat tych konsultacji? Poproszę o wszelkie dokumenty związane z tymi konsultacjami, stenografy rozmów, skany maili, pism i wszelkiej innej komunikacji związanej z tymi konsultacjami.
3. Z jakimi ekspertami organizator prowadzi rozmowy w sprawie ograniczenia hałasu?
Miasto, uwzględniając głosy mieszkańców, zdecydowało się wprowadzić ograniczenia dotyczące dużych imprez muzycznych na [...]. W 2Q26 roku planowana jest organizacja maksymalnie dwóch tego typu wydarzeń, w tym [...].
4. Kiedy i w jaki sposób była podjęta ta decyzja? Jaki to był rodzaj dokumentu — czy była to uchwała, decyzja rady miejskiej, czy inny dokument? Proszę o datę decyzji, informację o tym, kto podpisał się pod tą decyzją, czy była poddawana głosowaniu rady miasta i kto opracowywał tę decyzję.
5. Proszę o informację, jaką drogą Miasto było poinformowane o planach organizatora na edycję 2026, w jakiej dacie ta informacja dotarła do Urzędu oraz o skan/stenograf komunikacji, w której do Urzędu wpłynęła informacja o przyszłorocznej edycji.
6. Proszę o informację, jaka jest ta druga impreza, która będzie miała pozwolenie na organizację na [...] — proszę o wskazanie daty, organizatora, nazwy imprezy.
7. Proszę o informację, ile było dużych imprez muzycznych na [...] w 2S25 roku, wraz ze wskazaniem dat i nazw imprez.
8. Proszę o wskazanie, na mocy jakiego przepisu decyzje o tych dwóch konkretnych imprezach na [...] w 2026 były podjęte, skoro jeszcze nie wpłynęły wnioski o ich organizację".
Skarżący wskazał na naruszenie art.10 ust.1 u.o.d.i.p. polegające na nieudostępnieniu informacji w BIP oraz naruszenie art.61 ust.1 Konstytucji RP i domagał się stwierdzenia bezczynności organu, zobowiązania go do załatwienia wniosku z dnia 28 listopada 2025 r. i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że wszystkie posiadane informacje, odpowiadające na zadane przez skarżącego w pismach z 16 listopada 2025 r. i 28 listopada 2025 r. pytania, zostały już Mu udostępnione w piśmie z 27 listopada 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga okazała się zasadna.
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., przedmiotem skargi może być także bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W przypadku skarg na bezczynność, kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie.
W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 t.j., w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej (czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia", w tym wniesienie ponaglenia, w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.), ani też wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok NSA z 24.05.2006 r., I OSK 601/05, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowany akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).
Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta w udostępnieniu informacji publicznej dotyczącej ograniczenia ilości koncertów na [...] w 2026, która to decyzja była podjęta po zapoznaniu się z głosem mieszkańców i w związku z tym wskazanie :
1. Kiedy ta decyzja została podjęta
2. W jaki sposób została ogłoszona i zakomunikowana pracownikom UMP
3. Skany / kopie notatek służbowych, wiadomości email lub jakichkolwiek innych śladów po zakomunikowaniu tej decyzji w Urzędzie
4. Treść tej decyzji
5. Sposób, w jaki zostały zebrane głosy mieszkańców, które były wzięte pod uwagę przy formułowaniu tej decyzji
6. Liczbę mieszkańców, których głosy zostały wzięte pod uwagę przy formułowaniu tej decyzji
7. Informację, jaki rodzaj dokumentu stanowi ta decyzja
8. W jakim trybie ta decyzja była wydana
9. Kto z imienia i nazwiska podpisał tę decyzję".
Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji, udzielił w niepełnym zakresie lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej.
W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że Prezydent Miasta jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Poza sporem pozostaje też, że informacja objęta wnioskiem z dnia 28 listopada 2025 r. stanowi informację publiczną. Faktu tego nie kwestionuje również organ.
Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną w rozumieniu powyższego przepisu będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem objęte może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania. Wśród przykładowych informacji publicznych wskazano m.in. informacje o organizacji oraz przedmiocie działalności i kompetencjach organów władzy publicznej i innych podmiotów wykonujących zadania publiczne (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i c u.d.i.p.), a także o zasadach funkcjonowania takich podmiotów, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.). Nadto informacją publiczną są dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p.). W orzecznictwie podkreśla się również, iż informacją publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych utrwalone na nośniku w formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej. Jednocześnie akcentuje się powiązania informacji publicznej z dynamiczną działalnością państwa, jako organizatora życia społeczno-gospodarczego z jednoczesnym wskazaniem, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (wyroki: NSA z dnia 31 maja 2004 r., OSK 205/04, WSA w Warszawie: z 28 stycznia 2009 r., II SA/Wa 1542/08, z dnia 12 października 2010 r., II SA/Wa 933/10, z 10 listopada 2010 r., II SAB/Wa 117/09, CBOSA).
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. ustawodawca jednoznacznie wskazał, że informacją publiczną są m.in. dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających.
W świetle powyższych wywodów stwierdzić zatem należy, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie wniosku skarżącego z dnia 28 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Jeśli bowiem żądana informacja ma charakter informacji publicznej udostępnianej w trybie ustawy, podmiot zobowiązany do udzielenia tej informacji pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas, gdy w terminie przewidzianym tą ustawą nie podejmuje żadnych czynności, czyli milczy i nie udziela informacji, ale również wówczas, gdy posiadając żądaną informację, udziela jej w sposób nieadekwatny do treści wniosku, udziela informacji niepełnej lub wymijającej albo błędnie ocenia żądanie jako niepodlegające ustawie lub też nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia w oparciu o przepis art. 16 lub art. 17 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA z dnia z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 3656/18, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na fakt, że zadane przez skarżącego pytania w pismach z 16 listopada 2025 r. i 28 listopada 2025 r. nie są tożsame (nie są to te same pytania). W ocenie Sądu organ nie udzielił informacji na wniosek skarżącego z dnia 28 listopada 2025 r. Nie wystarczyło samo wskazanie, że udzielił już informacji na wniosek z dnia 16 listopada 2025 r., tym bardziej, że wbrew twierdzeniom organu, to nie są tożsame wnioski. Nawet jeśli żadna fizycznie decyzja o ograniczeniu ilości koncertów na [...] w 2026 r. nie została wydana, to należało takowej odpowiedzi udzielić skarżącemu, co nie miało w przedmiotowej sprawie miejsca.
Organ przecież mógł wystosować do skarżącego pismo takie jak z dnia 7 stycznia 2026 r. pomiędzy Wydziałem Kultury, a Dyrektorem Wydziału Prawnego (w aktach sprawy), w którym wyjaśniono sytuację faktyczną i zawierające odpowiedzi na zadane przez skarżącego pytania.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 28 listopada 2025 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku (punkt 1 wyroku).
Organ zobowiązany zatem będzie załatwić wniosek skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając żądanych informacji albo ich odmawiając w formie decyzji administracyjnej.
Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2 wyroku). W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w tym zakresie wziął pod uwagę nieudostępnienie wnioskowanej informacji wynikało z odmiennej interpretacji wniosków skarżącego, co nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała postać kwalifikowaną.
O kosztach, na które składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł uiszczony przez skarżącego, orzeczono w punkcie 3 wyroku na podstawie art.200 p.p.s.a.