III SAB/Lu 71/25

III SAB/Lu 71/25 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-03-04
Data wpływu
2025-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Robert Hałabis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 175 § 1; art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia – w zakresie dopuszczalności skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną skarżącego M. S. z dnia 30 grudnia 2025 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2025 r. o odrzuceniu skargi.
Uzasadnienie
Postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym z dnia 17 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. S. na bezczynność Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia w sprawie zakończonej postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie rozpatrzenia ponaglenia na działania Starosty Kraśnickiego (k. 39-43 akt sądowych). Odpis wskazanego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym od niego środku zaskarżenia (skardze kasacyjnej) doręczono skarżącemu w dniu 30 grudnia 2025 r. (k. 54 akt sądowych).
Pismem z dnia 30 grudnia 2025 r., zatytułowanym "zażalenie" skarżący wniósł samodzielnie w imieniu własnym skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Wniesiony środek zaskarżenia został przez niego sporządzony i podpisany własnoręcznie (k. 58-62 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniesiona przez stronę skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, dlatego podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3.
Według art. 175 § 2 p.p.s.a., przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Zgodnie zaś z art. 175 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona również przez:
1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 2117 oraz z 2025 r. poz. 1882);
2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Powyższe uregulowania oznaczają, że istnieje bezwzględny ustawowy wymóg dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników procesowych. Związane jest to z wysokimi wymaganiami formalnymi i merytorycznymi jakie spełniać musi skarga kasacyjna. Dlatego też istota przymusu adwokacko-radcowskiego w zakresie konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika powiązana została ze skutkiem w postaci jej dopuszczalności. Powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie wykwalifikowanym prawnikom, z zasady zapewnić winno jej odpowiedni poziom merytoryczny oraz spełnienie przez ten środek zaskarżenia wszystkich przewidzianych prawem warunków formalnych, które umożliwiają sądowi kasacyjnemu dokonanie należytej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższy wymóg ma zatem charakter materialnoprawny i z tej przyczyny nie podlega sanowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt FSK 371/04).
Powołany wyżej przepis art. 175 § 1 p.p.s.a., który wprowadził tzw. "przymus adwokacki" w zakresie uprawnienia do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej skutkuje tym, że – co do zasady – wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę. Tylko bowiem podmioty wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a., do których skarżący się nie zalicza, uprawnione są do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście w imieniu własnym. Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika natomiast bezwzględna zasada, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W tym kontekście wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej i podpisanej osobiście przez skarżącego jako osobę fizyczną, który nie jest profesjonalnym prawnikiem i nie posiada cech określonych w art. 175 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalne i uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, co w konsekwencji skutkowało koniecznością odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia omawianego środka zaskarżenia, w tym również o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (pouczenie – k. 46-47 akt sądowych).
W takich okolicznościach wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna, która została przez niego osobiście sporządzona i podpisana oznacza jej niedopuszczalność, dlatego podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie – na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. – orzekł w postanowieniu.