III SAB/Lu 7/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność organów w sprawie cofnięcia zezwolenia na skup surowców wtórnych, uznając, że stosunki te reguluje prawo cywilne, a nie administracyjne.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta i Rady Gminy w związku z brakiem odpowiedzi na jego skargę dotyczącą cofnięcia zezwolenia na skup surowców wtórnych. Sąd administracyjny uznał, że pismo cofające zezwolenie nie jest decyzją administracyjną, a stosunki między stronami reguluje prawo cywilne. W związku z tym, skarga na bezczynność organów w tej materii nie podlegała kognicji sądu administracyjnego i została odrzucona.
Sprawa dotyczyła skargi J. G. na bezczynność Prezydenta Miasta i Rady Gminy w przedmiocie braku odpowiedzi na skargę dotyczącą zakazu skupu i zbiórki surowców wtórnych na terenie wysypiska śmieci. Skarżący prowadził działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia, które zostało następnie cofnięte przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK). Po złożeniu skarg na działalność MPWiK do Prezydenta Miasta, a następnie na Prezydenta Miasta do Rady Gminy, skarżący nie otrzymał odpowiedzi, co skłoniło go do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organów. Sąd administracyjny, analizując sprawę, stwierdził, że pismo cofające zezwolenie na prowadzenie działalności nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz oświadczeniem woli podlegającym ocenie według przepisów Kodeksu cywilnego. Ponadto, sąd uznał, że skarga na działalność MPWiK złożona do Prezydenta Miasta, a następnie do Rady Miejskiej, została rozpatrzona przez Radę Miejską, która uznała ją za bezzasadną. W związku z tym, że stosunki między stronami reguluje prawo cywilne, a nie administracyjne, sąd uznał, że sprawa nie podlega jego kognicji i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu, jeśli sprawa dotyczy stosunków cywilnoprawnych, a nie administracyjnoprawnych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pismo cofające zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej nie jest decyzją administracyjną, a stosunki między stronami regulują przepisy Kodeksu cywilnego, co wyklucza kompetencje organów administracji i sądów administracyjnych do rozstrzygania takich spraw.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 227
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 229 § pkt 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo cofające zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej nie jest decyzją administracyjną. Stosunki między stronami regulowane są przepisami prawa cywilnego, a nie administracyjnego. Sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
pismo [...] nie jest decyzją w świetle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jest oświadczeniem woli, które należy oceniać według przepisów Kodeksu cywilnego stosunki pomiędzy Firmą Usługowo – Handlową "[...]" J. G., a spółką MPWiK , w zakresie prowadzonej przez te podmioty działalności regulują przepisy prawa cywilnego. Wyklucza to jednoznacznie kompetencje organów administracji do rozstrzygania (załatwiania) takich spraw w formie decyzji.
Skład orzekający
Marek Zalewski
przewodniczący
Małgorzata Fita
sprawozdawca
Maria Wieczorek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, kiedy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu, zwłaszcza w kontekście stosunków cywilnoprawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia zezwolenia na działalność gospodarczą na terenie zarządzanym przez spółkę prawa handlowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną granicę między prawem administracyjnym a cywilnym, co jest kluczowe dla praktyków prawnych. Pokazuje, jak błędne zakwalifikowanie sprawy może prowadzić do odrzucenia skargi.
“Kiedy prawo cywilne, a nie administracyjne, decyduje o losach skargi?”
Dane finansowe
WPS: 90 200 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SAB/Lu 7/04 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-04-19 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-05-26 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Małgorzata Fita /sprawozdawca/ Marek Zalewski /przewodniczący/ Maria Wieczorek Symbol z opisem 6046 Inne koncesje i zezwolenia Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane GZ 105/04 - Postanowienie NSA z 2004-11-16 II GZ 12/05 - Postanowienie NSA z 2005-03-02 II GZ 78/05 - Postanowienie NSA z 2005-08-18 II GZ 133/05 - Postanowienie NSA z 2005-12-13 Skarżony organ Inne Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Prezydenta Miasta i Rady Gminy w przedmiocie braku odpowiedzi na skargę z 21 czerwca 2001r. dotyczącą zakazu skupu i zbiórki surowców wtórnych na terenie wysypiska śmieci w R. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia [...] lutego 2001 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zezwoliła J. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowo – Handlowa "[...]" na prowadzenie skupu na terenie wysypiska śmieci w R. według zasad określonych przez pracowników wysypiska i zgodnie z regulaminem obowiązującym na terenie obiektu oraz na wjazd w tym celu pojazdu do prowadzenia skupu na teren wysypiska w określonych godzinach. Następnie pismem z dnia [...] maja 2001 r. wyżej wymieniona spółka cofnęła J. G. udzielone zezwolenie, w związku z faktem, iż prowadził on na terenie wysypiska śmieci działalność gospodarczą na rachunek własny, bez uzyskania na to zgody zarządcy obiektu. Również pismem z dnia [...] czerwca 2001 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji – Sp. z o.o. odmówiło mu możliwości wjazdu na ten teren, czym utrzymało w mocy swoją poprzednią decyzję w tej sprawie. W związku z powyższym J. G. pismem z dnia [...] czerwca 2001 r. złożył do Zarządu Miasta skargę na działalność MPWiK – Sp. z o.o., która to działalność spowodowała określone straty dla jego firmy i interesu społeczności lokalnej. Jako, że na tą skargę nie otrzymał odpowiedzi, J.G. złożył następną skargę do Rady Miejskiej na spółkę MPWiK oraz na Prezydenta Miasta z powodu braku z jego strony reakcji na skargę do niego skierowaną. Po rozpatrzeniu tej skargi Rada Miejska na VII sesji w dniu [...] maja 2003 r. uznała ją za bezzasadną i zdecydowała o jej oddaleniu, o czym J.G. poinformował pismem z dnia [...] maja 2003 r. Przewodniczący Rady Miejskiej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. J.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Władzy Miasta , nazwaną przez niego pozwem, w której wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 90.200 zł wraz z odsetkami, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, nadanie wyrokowi natychmiastowej wykonalności, dopuszczenie dowodu z zeznań wymienionych w skardze świadków oraz o publiczne przeproszenie go we wszystkich prasach lokalnych oraz w telewizji lokalnej. W uzasadnieniu skargi opisał szczegółowo swoją działalność w zakresie zbierania i odzysku odpadów oraz kłopoty z prowadzeniem tej działalności, które zdaniem skarżącego biorą się z braku zainteresowania i poparcia jego inicjatywy przez władze L. Skarżący opisał także sytuację związaną z zakazaniem mu prowadzenia działalności na terenie wysypiska śmieci w R. przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji oraz brak reakcji na skargi w tym przedmiocie składane do Prezydenta Miasta i Rady Miejskiej. Taka bezczynność władz w zakresie braku poparcia dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej doprowadziła do upadku jego firmy i wielkich strat finansowych. W dniu [...] kwietnia 2004 r. na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, J. G. sprecyzował swoją skargę i oświadczył, iż jej przedmiotem jest brak reakcji na odwołanie jakie złożył do Rady Miejskiej i Prezydenta Miasta na decyzję Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji - sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2001 r., a którą to decyzją zakazano mu skupu i zbiórki surowców wtórnych na terenie wysypiska śmieci w R.. Na tą działalność miał zgodę spółki z dnia [...] lutego 2001 r. W odpowiedzi na skargę Gmina stwierdziła, że nie ma podstaw do jej uwzględnienia. Z korespondencji dotyczącej powoda wynika, że Zarząd Miasta przyjął do wiadomości i zaakceptował decyzję MPWiK o cofnięciu zgody na prowadzenie działalności przez skarżącego na terenie składowiska w R.. Pismem znak: [...] Zarząd MPWiK sp. z o.o. zezwolił skarżącemu na prowadzenie skupu surowców wtórnych na składowisku pod warunkiem podporządkowania się regulaminowi i zasadom obowiązującym na terenie tego obiektu. Skarżący przyjął powyższe warunki lecz się do nich nie zastosował, pozwalając sobie prowadzić samodzielną i nieskrępowaną działalność gospodarczą na składowisku. Wobec takiego postępowania spółka MPWiK pismem [...] cofnęła skarżącemu zgodę na wjazd na teren składowiska i prowadzenie skupu surowców wtórnych. Prawo podjęcia takiej decyzji wynika z umowy, jaka wiąże MPWiK z pozwaną Gminą o prowadzenie składowiska oraz obowiązków administratora, zarządcy nieruchomości ujętych w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują powyższą kontrolę poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne, niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność Rady Miejskiej i Prezydenta Miasta przejawiającą się brakiem reakcji na odwołanie jakie złożył do Rady Miejskiej i Prezydenta Miasta na decyzję Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji - sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2001 r. Rozpoznając niniejszą sprawę, w pierwszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym, zwrócił uwagę na fakt, iż pismo Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji – sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2001 r. kierowane do J.G. (podobnie jak wcześniejsze z dnia [...] maja 2001 r. w tej samej sprawie), a dotyczące cofnięcia udzielonej mu wcześniej zgody na wjazd samochodów na teren wysypiska śmieci w R. i prowadzenia tam skupu, nie jest decyzją w świetle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 104 k.p.a.). Powyższe pismo, podobnie jak wcześniejsze pisma dotyczące uzgodnień w zakresie udzielenia zgody na prowadzenie przez skarżącego działalności na określonych warunkach na terenie wysypiska śmieci w R., którym zarządza Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji – sp. z o.o., jest oświadczeniem woli, które należy oceniać według przepisów Kodeksu cywilnego. Natomiast, niezależnie od powyższego, składając skargę na działalność Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji do Prezydenta Miasta , a następnie skargę na Prezydenta Miasta do Rady Miejskiej , skarżący uruchomił procedurę skargową określoną przepisami Rozdziału 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisami zamieszczonymi w tym rozdziale, a w szczególności zgodnie z art. 227 k.p.a., skarga jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno – techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Na mocy art. 229 pkt 3 k.p.a. skargi na działalność prezydenta miasta (wójta, burmistrza) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych rozpatruje rada miasta (gminy). W niniejszej sprawie skargę na nienależyte wykonywanie działań przez Prezydenta Miasta (który nie odpowiedział na skargę skarżącego na spółkę MPWiK), rozpoznała Rada Miejska , która uznała tą skargę za bezzasadną, o czym pismem z dnia [...] maja 2003 r. jej Przewodniczący poinformował skarżącego. Jak była tym mowa wyżej, pismo takie nie jest decyzją i nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na marginesie, dodać można, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się ponadto w niniejszej sprawie żadnych innych przejawów bezczynności organów administracji, a to w związku z faktem, iż stosunki pomiędzy Firmą Usługowo – Handlową "[...]" J. G., a spółką MPWiK , w zakresie prowadzonej przez te podmioty działalności regulują przepisy prawa cywilnego. Wyklucza to jednoznacznie kompetencje organów administracji do rozstrzygania (załatwiania) takich spraw w formie decyzji. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż sprawa niniejsza nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI