III SAB/Lu 6/25

III SAB/Lu 6/25 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Iwona Tchórzewska
Jerzy Drwal /przewodniczący/
Robert Hałabis /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
658
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1151
art. 40a ust. 1 i ust. 2; art. 40e ust. 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy ze skargi B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na bezczynność Starosty Lubelskiego w przedmiocie udostępnienia materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarżąca – B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej jako "skarżąca", "strona" lub "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia jej materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
W uzasadnieniu skargi przytoczyła stan faktyczny sprawy wyjaśniając, że w dniu 23 lipca 2024 r. za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP) złożyła wniosek o udostępnienie przez Starostę wymienionych we wniosku materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W dniu 7 sierpnia 2024 r. Starosta przesłał dokument obliczenia opłaty, a wcześniej pracownica organu telefonicznie poinformowała, że Starostwo Powiatowe w L. nie posiada żadnych starych (archiwalnych) danych odnośnie do terenu, którego żądanie dotyczyło i mogą jedynie zostać udostępnione współrzędne punktów granicznych oraz mapa zasadnicza w postacie elektronicznej. Starosta po uiszczeniu przez spółkę opłaty przesłał materiały drogą elektroniczną w dniu 7 sierpnia 2024 r. Natomiast w dniu 16 grudnia 2024 r. skarżąca złożyła ponaglenie do L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z uzyskaniem informacji, że Starosta posiada w zasobie jednak jeszcze inne materiały objęte wnioskiem spółki, niż te udostępnione. Pismem z dnia 16 stycznia 2025 r. organ poinformował spółkę o ponownej analizie danych zasobu geodezyjnego i określił dodatkowe dokumenty, które mogą być dla strony przydatne. Pismem z dnia 24 stycznia 2025 r. spółka wniosła o udostępnienie materiałów wymienionych w piśmie Starosty oraz o udostępnienie mapy ewidencyjnej z czasów założenia ewidencji gruntów oraz szkiców pomiarowych dla niej, jak i szkiców wznowienia znaków granicznych – najstarszych i najnowszych. Do czasu złożenia skargi Starostwo Powiatowe w L. nie przesłało dokumentu obliczenia opłaty za wnioskowane materiały, ani nie udostępniło przedmiotowych dokumentów, co oznacza, że pozostaje w bezczynności. Zdaniem strony świadczy to o naruszeniu przez organ art. 8, art. 12 § 1 i art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – dalej jako "k.p.a."). Według strony wniosek i sprawa nie były skomplikowane, zaś zakres materiałów był jasny i zrozumiały. Nie zawierał też braków formalnych i powinien zostać rozpoznany bez zbędnej zwłoki.
W opisanej sytuacji skarżąca we wnioskach skargi wniosła o:
1) zobowiązanie Starosty do wykonania odpowiedniej czynności administracyjnej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi;
2) orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.") w wysokości 200 zł;
4) przeprowadzenie postępowania na rozprawie;
5) zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu swojego stanowiska wyjaśnił, że po przeanalizowaniu treści wniosku spółki z dnia 23 lipca 2024 r. ustalono, że zawiera on nieprecyzyjne i niejednoznaczne żądanie. Wobec tego osoba realizująca wniosek skontaktowała się telefonicznie z wnioskodawcą w celu doprecyzowania jego treści. Podczas rozmowy w dniu 7 sierpnia 2024 r. uzgodniono wszystkie szczegóły realizacji wniosku z przedstawicielem wnioskodawcy, który oznajmił wówczas, że (na dzień rozmowy) wystarczą współrzędne określające położenie punktów granicznych i mapa zasadnicza w formacie dxf. Ponadto wnioskodawca złożył deklarację, że jeśli przekazane dane nie będą wystarczające, to podejmie dodatkowy kontakt z organem w celu uzyskania dodatkowych danych. Ostatecznie tego samego dnia wystawiono "Dokument Obliczenia Opłaty nr [...]", który został przez stronę opłacony, a materiały w nim wyszczególnione zostały udostępnione wnioskodawcy. Udostępniono mapę numeryczną w formacie "dxf" oraz wykaz współrzędnych punktów granicznych. W takiej sytuacji uznano, że sprawa została zakończona. Starosta podkreślił również, że nie jest rolą organu swobodna interpretacja treści wniosku, a jego zapisy powinny być konkretne i precyzyjne.
W dniu 16 grudnia 2024 r. wpłynęło od strony ponaglenie, które w dniu 23 grudnia 2024 r. zostało przekazane L. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L.. Organ ten uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia ponaglenia i w dniu 30 grudnia 2024 r. zwrócił Staroście dokumenty wskazując, że jest on organem właściwym do rozpatrzenia ewentualnego sporu dotyczącego zakresu udostępnienia materiałów zasobu. Następnie w dniu 2 stycznia 2025 r. Dyrektor Wydziału Audytu Kontroli i Jakości Starostwa Powiatowego przekazał ponaglenie do Dyrektora Wydziału Geodezji z prośbą o ustosunkowanie się do zarzutów w formie pisemnej. Organ wyjaśnił, że rozmowa telefoniczna, która poprzedzała wydanie materiałów, miała na celu rozwianie wszelkich wątpliwości wynikających z ogólnych zapisów zawartych w złożonym wniosku. Wybór innych dokumentów został pozostawiony do uzgodnienia, co zostało ustalone z wnioskodawcą, który nie skorzystał z tej możliwości, dlatego organ uznał, że wniosek został zrealizowany w całości. Organ zwrócił też uwagę, że ponaglenie nie odnosiło się do konkretnych dokumentów.
Ostatecznie pismem z dnia 16 stycznia 2024 r. organ zwrócił się do strony o sprecyzowanie jej wniosku. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wnioskodawcy dokonano przeszukania archiwalnych danych geodezyjnych i kartograficznych, które mogłyby być przydatne w sprawie. W przedstawionym zestawieniu tych danych wymieniono w poszczególnych punktach materiały zgromadzone w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej, a następnie zwrócono się do strony z prośbą o ich przeanalizowanie i wskazanie żądanych dokumentów. W odpowiedzi z dnia 27 stycznia 2025 r. strona wniosła o udostępnienie wszystkich materiałów wyszczególnionych w piśmie organu z dnia 16 stycznia 2025 r. Natomiast w dniu 31 stycznia 2025 r. wnioskodawca przesłał skargę na bezczynność Starosty pomimo tego, że w dniu 27 stycznia 2025 r. sporządzono "Dokument Obliczenia Opłaty" za wnioskowane materiały, który wraz z pismem przewodnim został wysłany do wnioskodawcy dnia 7 lutego 2025 r.
W piśmie z dnia 21 kwietnia 2025 r. skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem organu, że wniosek był nieprecyzyjny. Zastosowane we wniosku sformułowania był według niej jasne i żaden inny organ nigdy nie miał problemów z ich zrozumieniem. Spółka zaprzeczyła, by w toku rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 7 sierpnia 2024 r. zgodziła się na nadesłanie jedynie omawianych wówczas dokumentów. Pracownik organu przekazał wówczas, że organ nie jest w posiadaniu dokumentów sprzed 1945 r. i późniejszych oraz że dysponuje jedynie współrzędnymi aktualnych punktów i mapą zasadniczą. W tej sytuacji strona przyjęła, że nie ma innych dokumentów, w związku z czym nie kontaktowała się więcej z organem. Zdaniem spółki sprawa dotycząca jej wniosku z dnia 23 lipca 2024 r. nie została zakończona przesłaniem wszystkich dokumentów w dniu 7 sierpnia 2024 r. Podniosła również, że Starosta nie dostarczył wszystkich dokumentów wymienionych w piśmie z dnia 27 stycznia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zawiera należycie usprawiedliwionych zarzutów, dlatego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie była skarga na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia stronie na jej wniosek materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu administracji lub przewlekłego prowadzenia postępowania, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.a. Rozpoznanie ponaglenia i sposób rozstrzygnięcia w tym przedmiocie nie mają wpływu na rozpoznanie skargi wniesionej do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 52 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka spełniła formalne warunki wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Przechodząc zaś do meritum sprawy wyjaśnić należy, że pojęcie bezczynności zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Stosownie do art. 35 § 1 k.p.a., do którego odwołuje się art. 37 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane organowi z urzędu, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W art. 36 § 1 k.p.a. przewidziano z kolei, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).
W świetle powyższych uregulowań skarga na bezczynność jest zatem skargą na naruszający prawo stan postępowania administracyjnego, w którym mimo upływu określonego prawem terminu właściwego dla załatwienia indywidualnej sprawy, rozstrzygnięcie nie zostało wydane, co skutkowało złożeniem ponaglenia. W ocenie sądu, stan faktyczny niniejszej sprawy nie pozwalał na przyjęcie, że organ administracji pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej spółki z dnia 23 lipca 2024 r.
Ze względu na przedmiot zarzucanej organowi bezczynności wyjaśnić należy, że tryb udostępnienia materiałów z powiatowego zasobu geodezyjno-kartograficznego został uregulowany w rozdziale 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151, z późn. zm. – dalej jako "p.g.k.") oraz rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2021 r. poz. 820 z późn. zm. – dalej jako "rozporządzenie").
Stosownie do art. 40a ust. 1 p.g.k., organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny – co do zasady – udostępniają materiały zasobu odpłatnie, zaś przypadki nieodpłatnego udostępnienia zostały wymienione w art. 40a ust. 2 ustawy. Organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny pobierają również opłaty m.in. za sporządzanie i wydawanie wypisów oraz wyrysów z operatu ewidencyjnego (art. 40b ust. 1 pkt 2 p.g.k.). Opłaty, o których mowa w art. 40b ust. 1 p.g.k., pobiera się przed udostępnieniem materiałów zasobu lub przed wykonaniem czynności, o których mowa w art. 40b ust. 1 (art. 40d ust. 3 p.g.k.). Wysokość należnej opłaty oraz sposób jej wyliczenia utrwala się w Dokumencie Obliczenia Opłaty (art. 40e ust. 1 p.g.k.). Zgodnie zaś z art. 40f ust. 1 p.g.k., w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną. Stosownie natomiast do § 12 ust. 1 rozporządzenia, organ prowadzący zasób udostępnia kopie materiałów zasobu w postaci elektronicznej, w szczególności z wykorzystaniem usług sieciowych tego organu lub jego portalu internetowego. Udostępnienie materiałów zasobu odbywa się na podstawie wniosku albo zgłoszenia prac geodezyjnych lub jego uzupełnienia (§ 12 ust. 2 rozporządzenia).
Sąd zwraca uwagę, iż rzeczywisty stan faktyczny sprawy, a w szczególności jego ocena dokonana przez stronę w kontekście ewentualnej bezczynności organu w załatwieniu zgłoszonego wniosku przedstawia się odmiennie, niż wynika to z uzasadnienia skargi. Mianowicie, jak wynika z całokształtu materiału dowodowego zawartego w administracyjnych aktach sprawy, w dniu 23 lipca 2024 r. B. Spółka z o.o. z siedzibą w G. złożyła drogą elektroniczną wniosek o udostępnienie jej materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego – Formularz P wraz z załącznikami w postaci formularzy P1 i P7. Wbrew stanowisku strony wniosku tego nie można określić jako w całości jasnego i jednoznacznego. Otóż, w formularzu P, w pozycji nr 7, jako przedmiot udostępnienia danych wnioskodawca oznaczył pozycję: "mapa zasadnicza lub mapa ewidencji gruntów i budynków" oraz "Inne materiały". Z kolei w pozycji nr 8 wnioskodawca wskazał "dla dowolnych potrzeb", zaś w pozycji nr 11 wskazał "opracowanie kartograficzne na potrzeby postępowania o wpis do rejestru zabytków". W formularzu P1 dotyczącym szczegółów wniosku, w pozycji nr 1 wnioskodawca zaznaczył pozycje: "mapa zasadnicza", "postać wektorowa", "skala 1:500", a jako dane szczegółowe wskazano listę działek ewidencyjnych. W pozycji 4 "Dodatkowe wyjaśnienia i uwagi wnioskodawcy" wskazano "zakres mapy zasadniczej 10 metrów od granicy działek objętych wnioskiem, w formacie pliku dxf". Z kolei w formularzu P7 w pozycji nr 1 zaznaczono "Dokument wchodzący w skład operatu technicznego – patrz dodat. wyjaśnienia pkt 4", "Inne niewymienione zarysy katastralne sprzed 1945 – wszystkie oraz ark. posiadłości gruntowej dla parcel katastralnych i mapa uzupełniająca sprzed 1945, szkice indykacyjne, mapa stanu posiadania". W pozycji nr 4 wnioskodawca zawarł zaś dodatkowe informacje: "aktualne współ. p-któw granicznych, mapa ewid. z czasów założenia ewid. gruntów i szkice dla niej, szkice wznowienia znaków granicznych – najstarsze i najnowsze".
W tym kontekście zgodzić należało się z organem, że złożony przez stronę wniosek nie był precyzyjny przez to, że zawierał przytoczone wyżej ogólne zapisy i nie wskazywał jednoznacznie konkretnych dokumentów, których udostępnienia skarżąca się domagała. Z tej przyczyny pracownik organu zajmujący się wnioskiem, w dniu 7 sierpnia 2024 r. zasadnie skontaktował się telefonicznie z wnioskodawcą w celu sprecyzowania jego wniosku. Z notatki służbowej z dnia 7 sierpnia 2024 r. jasno natomiast wynika, że wnioskodawca miał trudności z wyjaśnieniem, o jakie konkretnie dokumenty chodzi i wyraził zgodę na udostępnienie tylko części wnioskowanych dokumentów, które oznaczył w sposób ścisły. Urzędnik poinformował natomiast, że wyszukanie innych materiałów z danych archiwum jest możliwe, ale termin realizacji będzie wydłużony. Poinformowano również wnioskodawcę, że w operacie z 1956 r. nie jest możliwe precyzyjne odszukanie wskazanego obszaru, ponieważ szkic nie zawiera granic ani numerów działek. Wnioskodawca oświadczył wówczas, że na ten moment współrzędne i mapa zasadnicza w formacie dxt powinny wystarczyć, zaś jeśli nie, to będzie w kontakcie telefonicznym. W takich okolicznościach tego samego dnia (7 sierpnia 2024 r.) wystawiono Dokument Obliczenia Opłaty nr [...], który został faktycznie opłacony przez wnioskodawcę tego samego dnia (k. 8 i 9 akt adm.), zaś uzgodniona część dokumentacji natychmiast została udostępniona.
W tym miejscu zaakcentować należy, że skarżąca spółka w ogóle nie kontaktowała się w późniejszym okresie z organem i nie wnioskowała o przedstawienie jakichkolwiek dodatkowych dokumentów. W tej sytuacji należało uznać, że organ prawidłowo i zasadnie przyjął, że wniosek skarżącej został zrealizowany w całości, a tym samym postępowanie w tym przedmiocie zostało zakończone stosownie do treści zawartego w nim żądania, które zostało sprecyzowane już po złożeniu wniosku.
Podkreślenia wymaga również, że udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w niniejszej sprawie odbyło się na wniosek strony. Oznacza to w konsekwencji, że wyłącznie strona jest odpowiedzialna za treść zgłoszonego żądania, a zatem zobowiązana jest do takiego sformułowanie wniosku i zawartego w nim żądania, aby możliwe było jednoznaczne odczytanie jej intencji i spełnienie zadość zgłoszonemu żądaniu. Organ administracji w tym zakresie nie posiada żadnych kompetencji do kreowania zgłoszonych żądań, ani też do ich modyfikacji. W rozpoznawanej sprawie tak się nie stało, bowiem wniosek został sformułowany w sposób bardzo ogólny i nie zwierał ścisłego wskazania konkretnych dokumentów, których strona się domagała, w związku z czym organ zasadnie zwrócił się o sprecyzowanie żądania wniosku. Oznacza to, że organ podjął odpowiednie kroki w celu ustalenia treści żądania zawartego we wniosku skarżącej spółki i umożliwił jej dokładne określenie tego, czego spółka się domaga. Jak wynika z powołanej notatki służbowej z dnia 7 sierpnia 2024 r., która w omawianej kwestii jest kluczowa i nie była kwestionowana, podczas rozmowy telefonicznej strona nie potrafiła jednoznacznie określić, o jakie nieokreślone jednoznacznie dokumenty jej chodzi. Ostatecznie organ i strona ustaliły zakres objętej żądaniem dokumentacji, za którą wyliczono i uiszczono opłatę, co skutkowało przekazaniem stronie tej dokumentacji bezpośrednio po tych ustaleniach, już w dniu 7 sierpnia 2024 r.
W opisanym stanie faktycznym nie można zatem skutecznie zarzucić organowi jakiejkolwiek bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 23 lipca 2024 r. Skoro dwa tygodnie po złożeniu wniosku, w dniu 7 sierpnia 2024 r. pracownik organu skontaktował się ze skarżącą w celu sprecyzowania przez nią żądania w nim zawartego, co nastąpiło a czemu strona nie przeczy, uzgodniono zakres objętych żądaniem materiałów i tego samego dnia wniosek został opłacony i zrealizowany, to o bezczynności organu zasadnie mówić nie sposób. Po tych czynnościach strona nie wnosiła później o dostarczenie innych dodatkowych materiałów, co świadczy o tym, że żądanie zostało zgodnie z wnioskiem spełnione, a postępowanie przed organem w tym zakresie zostało zakończone pozytywnie. Jakakolwiek reakcja strony po tej dacie miała miejsce dopiero ponad trzy miesiące później – w dniu 16 grudnia 2024 r., kiedy skarżąca spółka wniosła ponaglenie. W piśmie tym również jednak nie sprecyzowała, jakich konkretnie dokumentów udostepnienia się dodatkowo domaga. W ponagleniu wskazała tylko, że wniosek odnosi się do "udostepnienia całości materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego", oraz że w trakcie rozmowy telefonicznej przekazano jej, że udostępnione materiały są jedynymi, jakimi dysponuje organ, natomiast w "toku działań innych podmiotów" spółka uzyskała informacje, że w zasobie organu znajdują się jeszcze inne materiały, które nie zostały jej udostępnione. W dalszym ciągu nie wyjaśniła jednak, o jakie konkretnie dokumenty chodzi i jakich dokumentów udostepnienia dodatkowo żąda.
W tym stanie w dniu 23 grudnia 2025 r. organ przekazał wniesione ponaglenie organowi nadrzędnemu – L. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L.. Akta sprawy zostały zwrócone jednak Staroście już w dniu 30 grudnia 2024 r. Natomiast w dniu 16 stycznia 2025 r. organ ten wystosował do wnioskodawcy pismo, w którym przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy i zwrócił się o sprecyzowanie wniosku, wskazując w punktach od 1 do 8 dokumenty dostępne dla obszaru B. M., obręb [...] B. centrum, wskazanego w pierwotnym wniosku. Wnioskodawca odpowiedział na to wezwanie w dniu 24 stycznia 2025 r. wskazując, że wnosi o udostępnienie wszystkich wskazanych w piśmie organu z dnia 16 stycznia 2024 r. dokumentów oraz "mapy ewidencyjnej z czasów założenia ewidencji gruntów oraz szkice pomiarowe dla niej, szkice wznowienia znaków granicznych – najstarsze i najnowsze". Skutkiem takiego właśnie stanowiska było to, że w dniu 7 lutego 2025 r. organ wystawił kolejny Dokument Obliczenia Opłaty nr [...], który został opłacony przez wnioskodawcę w dniu 10 lutego 2025 r. (k. 27 i 29 akt adm.), a w dniu 12 lutego 2025 r. uzgodniona dodatkowo część dokumentacji została stronie udostępniona. Jednocześnie pismem z dnia 12 lutego 2015 r. poinformowano stronę, że sformułowanie "mapy ewidencyjnej z czasów założenia ewidencji gruntów oraz szkice pomiarowe dla niej, szkice wznowienia znaków granicznych – najstarsze i najnowsze" jest nieprecyzyjne oraz że w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nie odnaleziono mapy ewidencyjnej z czasów założenia ewidencji gruntów i budynków i nie ma możliwości ustalenia, czy taka mapa kiedykolwiek została przekazana Staroście. Poinformowano także, iż może to wynikać z faktu, że uprzednio ewidencja gruntów i budynków była prowadzona przez Burmistrza Miasta B. oraz o odnalezieniu dwóch dodatkowych dokumentów, które mogą być dla strony przydatne.
W opisanych okolicznościach faktycznych, w ocenie sądu, ponaglenie skarżącej z dnia 16 grudnia 2024 r. nie mogło zostać uznane za skutecznie wniesione, bowiem w istocie nie dotyczyło stanu bezczynności organu albo przewlekłego prowadzenia przez niego postępowania w przedmiocie wydania objętych pierwotnym żądaniem wniosku dokumentów geodezyjnych i kartograficznych. Wbrew tytułowi pisma oznaczonemu jako "Ponaglenie", należało uznać w istocie pismo to za nowy wniosek, dotyczący co prawda tej samej sprawy (obszaru żądanych danych geodezyjnych) co wniosek pierwotny, ale obejmujący całkowicie nowe dokumenty. Ten nowy wniosek został także ostatecznie zrealizowany, tym razem w dniu 12 lutego 2025 r. Organ dostarczył bowiem skarżącej dodatkowe dokumenty wymienione w pkt 1-8 jego pisma z dnia 16 stycznia 2025 r. oraz poinformował stronę o odnalezieniu dwóch dodatkowych dokumentów, które mogą być dla strony przydatne. W takich warunkach stanowisko skarżącej oparte na zarzucaniu organowi bezczynności nie znajduje żadnego uzasadnienia w świetle nie budzących wątpliwości okoliczności faktycznych sprawy.
Dlatego raz jeszcze podkreślenia wymaga, że skarżąca w swoich pismach nie wskazywała jasno, jakich konkretnie dokumentów rzeczywiście domaga się od organu z zasobu danych geodezyjnych i kartograficznych. Organ zaś swoimi uzasadnionymi działaniami doprowadził do stanu, że zarówno wniosek pierwotny, jak i innej treści wniosek późniejszy zawarty w ponagleniu, oparty zresztą na informacjach organu, mógł zostać na rzecz strony w pełni zrealizowany, kiedy ostateczne żądanie strony zostało wyraźnie sformułowane. Bezspornie zaś na sposób procedowania wniosku pierwotnego oraz późniejszego, a także terminy i sposób zakończenia sprawy wpływ miała przede wszystkim postawa skarżącej, nie zaś opieszałość organu w załatwieniu sprawy.
Reasumując stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można było przyjąć, że organ pozostawał bezczynny w sprawie wniosku strony z dnia 23 lipca 2024 r. Z akt sprawy wynika bowiem, że zadziałał sprawnie, podejmując czynności niezbędne do wyjaśnienia wszystkich istotnych w sprawie okoliczności i prawidłowego ustalenia treści wniosku i sposobu jego rozstrzygnięcia zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ trafnie, wobec nieprecyzyjnej treści pierwotnego wniosku, skontaktował się z wnioskodawcą i prawidłowo ustalił zakres rzeczywistego żądania strony. Rozpoznanie wniosku nastąpiło w istocie w ciągu dwóch tygodni. Ponaglenie zaś z dnia 16 grudnia 2024 r. stanowiło zaś kolejny, odmiennej treści wniosek, choć dotyczący tego samego obszaru geodezyjnego, który obejmował już jednak inne dokumenty, wskazane zresztą przez organ w toku wzajemnych ustaleń i który został także zrealizowany (w dniu 12 lutego 2025 r.).
Z przytoczonych względów stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji wyroku.
Sprawa została rozpoznana przez sąd z urzędu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.