III SAB/LU 32/23

III SAB/Lu 32/23 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-09-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie zwrotu kosztów podróży postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lipca 2023 r. M. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie zwrotu kosztów podróży.
W odpowiedzi na Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi skierowanej do sądu administracyjnego, aby mogła zostać ona merytorycznie rozpoznana, jest wniesienie jej w sprawie, która należy do jego właściwości rzeczowej. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie natomiast do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Wymaga zatem zwrócenia uwagi, iż z powyższych uregulowań wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza przede wszystkim katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog ten rozszerzają dodatkowo przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w powołanym przepisie. Według zaś art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.
Odnosząc przytoczone regulacje do okoliczności niniejszej sprawy i podstaw wniesionej skargi stwierdzić należy, że zgodnie z jej treścią, przedmiotem zaskarżenia stała się według skarżącego bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie zwrotu kosztów podróży w związku ze stawiennictwem w dniu 21 grudnia 2021 r. w Komendzie Powiatowej Policji w T. na przesłuchanie w charakterze osoby, co do której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia wniosku o ukaranie.
Przyznanie zwrotu kosztów poniesionych przez niego z tytułu stawienia na wezwanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawczego zostało uregulowane w przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1375 z późn. zm., zwanej dalej k.p.k.). Zgodnie z art. 618a § 1 k.p.k., świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze - w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. W myśl art. 618b § 1 k.p.k., świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Należności przysługujące stronie w związku z jej udziałem w postępowaniu przyznaje się w wysokości przewidzianej dla świadków (art. 618j § 1 k.p.k.). Należności świadka ustala i przyznaje sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze (art. 618l § 1 k.p.k.). Zgodnie z art. 626a k.p.k., zażalenie na postanowienie prokuratora albo innego organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze w przedmiocie kosztów wnosi się, odpowiednio, do prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem, który wydał postanowienie, albo do prokuratora właściwego do sprawowania nadzoru nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez inny organ. Jeżeli prokurator nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do sądu.
Zatem zwrot kosztów stawiennictwa osoby (świadka, podejrzanego) na wezwanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze oraz ewentualna bezczynność tego organu w tym przedmiocie nie należy do spraw z zakresu administracji publicznej, gdyż brak jest przepisów materialnego prawa administracyjnego, na podstawie których mogłaby zostać wydana decyzja administracyjna, postanowienie, czy inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro zwrot kosztów stawiennictwa w postępowaniu przygotowawczym podlega przepisom kodeksu postępowania karnego, to sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej.
Kwestia zwrotu kosztów stawiennictwa osoby na wezwanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze nie podlega więc kontroli sądu administracyjnego, a tym samym sąd ten nie jest też uprawniony do badania bezczynności organu w tym przedmiocie.
W konsekwencji stwierdzić należało, że skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie zwrotu kosztów podróży w związku ze stawiennictwem w Komendzie Powiatowej Policji w T. na przesłuchanie w charakterze osoby, co do której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia wniosku o ukaranie nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna z tej przyczyny podlega odrzuceniu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.