III SAB/Lu 22/26

III SAB/Lu 22/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-03-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Robert Hałabis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 280 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt III SAB/Lu 5/25 ze skargi Z. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Lublinie w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w sprawie sygn. akt III SAB/Lu 5/25, oddalił skargę Z. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Lublinie – w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia.
Powyższe orzeczenie stało się prawomocne w dniu 6 grudnia 2025 r. (k. 82 akt sądowych dołączonych akt sprawy sygn. akt III SAB/Lu 5/25).
W piśmie z dnia 8 grudnia 2025 r. skarżący Z. W. wniósł o wznowienie postępowania sądowego powołanej wyżej sprawie. Jako podstawę wznowienia wskazał brak pomocy prawnej w toku sprawy.
Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego – radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie sygn. akt III SPP/Lu 51/25 – do merytorycznego ustosunkowania się do pisma Z. W. z dnia 8 grudnia 2025 r. i jeżeli pismo to stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego, to również do podania normatywnych podstaw wznowienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W piśmie z dnia 4 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że pismo skarżącego z dnia 8 grudnia 2025 r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania sądowego i dotyczy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Lu 5/25. Podstawę wznowienia stanowi zaś przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący upatruje podstawy wznowienia w nieustanowieniu dla niego pełnomocnika z urzędu w toku postępowania w objętej żądaniem wznowienia sprawie, co ze względu na ciężki stan jego zdrowia pozbawiło go możliwości samodzielnego działania w tym postępowaniu. Strona liczy termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego od daty doręczenia mu opinii pełnomocnika ustanowionego z urzędu o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie sygn. akt III SAB/Lu 5/25, a wnioski skargi sprowadzają się do żądania uchylenia wyroku z dnia 12 czerwca 2025 r. oraz ponownego rozpoznania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniesiona skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Ustawowe podstawy wznowienia postępowania zostały określone w art. 271-273 p.p.s.a. Stosownie do tych przepisów można żądać wznowienia postępowania sądowego: z powodu nieważności (przesłanki określone w art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a.); gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie i gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (art. 272 § 1 i § 2a p.p.s.a.); gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.) lub w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.).
Podstawę wznowienia powinna wykazać strona w skardze o wznowienie postępowania, przy czym samo sformułowanie podstawy w sposób odpowiadający ustawie nie jest wystarczające i w takiej sytuacji skarga o wznowienie podlega odrzuceniu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 257/11 oraz przywołana w nim judykatura). Również w przypadku, gdy już z samego uzasadnienia skargi wynika, że wskazana podstawa nie zachodzi, skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej przesłance.
W rozpatrywanej sprawie ani skarżący, ani jego pełnomocnik procesowy ustanowiony z urzędu – nie wskazali istnienia rzeczywistej ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Skarżący w istocie zarzucił, że sąd w postępowaniu w sprawie sygn. akt III SAB/Lu 5/25 pozbawił go możliwości udziału w postępowaniu, ponieważ nie uwzględniono jego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Z akt tej sprawy wynika, że odpis wyroku z dnia 12 czerwca 2025 r. został doręczony skarżącemu w dniu 25 czerwca 2025 r. We wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku skarżący wniósł o przyznanie pomocy prawnej do skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2025 r. (w sprawie sygn. akt III SPP/Lu 51/25) przyznano natomiast skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego, który został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w dniu 28 sierpnia 2025 r. W dniu 22 września 2025 r. ustanowiony z urzędu radca prawny zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie sądu, a w dniu 23 października 2025 r. złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku (z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Lu 5/25).
Wymaga zwrócenia uwagi, że wskazana w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. podstawa wznowienia postępowania nie mogła mieć miejsca w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie został w żaden sposób pozbawiony możności działania w sprawie. Nie można również skutecznie zarzucić, aby skarżący nie był należycie reprezentowany w sprawie, gdyż ustanowienie pełnomocnika nastąpiło w oparciu o jego wniosek złożony już po wydaniu wyroku oddalającego skargę. W związku z tym, chociaż można żądać wznowienia postępowania m.in. z powodu nieważności, jeżeli strona nie była należycie reprezentowana albo jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania, to jednak takie przesłanki w niniejszej sprawie w ogóle nie wystąpiły.
Należy też zauważyć, że w sprawie sygn. akt III SAB/Lu 5/25 sąd podejmował wobec skarżącego wszelkie wymagane prawem czynności procesowe: wezwano go do usunięcia braków formalnych skargi (wskazania numeru PESEL), doręczono mu odpis odpowiedzi na skargę wraz ze stosownymi pouczeniami oraz doręczono mu odpis wyroku o oddaleniu skargi wraz z pouczeniem o prawie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący brał udział w postępowaniu, bowiem w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nadesłał pismo z dnia 4 marca 2025 r. wraz z załącznikami. W toku postępowania sądowego skarżący nie był więc pozbawiony możności działania. Stwierdzenie zaistnienia przesłanki pozbawienia możności działania jest dopuszczalne jedynie w razie kardynalnych uchybień dotyczących udziału strony w postępowaniu sądowym, które de facto eliminują stronę z udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a nie jakichkolwiek usterek czy utrudnień w tym zakresie. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1601/24 oraz powołane tam orzecznictwo).
Z kolei przesłankę "nienależytej reprezentacji" (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.) należy odnosić do sytuacji, gdy strona występowała w postępowaniu za pośrednictwem pełnomocnika, który na skutek naruszenia przez sąd przepisów postępowania został pominięty przy podejmowaniu wszystkich, bądź niektórych tylko czynności procesowych, a taka sytuacja w ogóle nie miała miejsca, ponieważ skarżący brał udział w postępowaniu samodzielnie i sąd do niego kierował wówczas wszelkie pisma.
W związku zatem z niewykazaniem przez skarżącego podstaw uzasadniających wznowienie postępowania, wniesiona skarga w tym przedmiocie podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 280 § 1 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł w postanowieniu.