III SAB/Lu 14/12

III SAB/Lu 14/12 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2013-07-31
Data wpływu
2012-07-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Puton-Mazurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Pełnomocnik procesowy
Sygn. powiązane
I OZ 40/13 - Postanowienie NSA z 2013-01-30
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 165
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 poz 461
par. 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. P. z dnia 24 lipca 2013 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przekazania odwołania postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt: III SAB/Lu 14/12 odmawiającego przyznania adwokatowi M. P. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
Sygn. akt: III SAB/Lu 14 /12
Uzasadnienie
W dniu 28 czerwca 2013 r. ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik strony skarżącej złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem tej opinii. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2013 r., referendarz sądowy odmówił pełnomocnikowi skarżącego przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia referendarz sądowy wskazał, że pełnomocnik nie złożył we wniosku oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, stosownie do unormowania § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
W dniu 24 lipca 2013 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł kolejny wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:
Stosownie do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pełnomocnik skarżącego nie wniósł sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stąd kolejny wniosek pełnomocnika strony o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w tym samym co poprzednio zakresie, należy potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2013 r. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tego samego pełnomocnika, dotyczący przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony.
Zakres żądania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z 24 lipca 2013 r. jest tożsamy z żądaniem zawartym w pierwszym wniosku z dnia 28 czerwca 2013 r., rozpoznanym postanowieniem referendarza sądowego z 10 lipca 2013 r. W obu wnioskach pełnomocnik skarżącego domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Brak jest natomiast podstaw do stwierdzenia, że skoro pełnomocnik we wniosku z dnia 24 lipca 2013 r. złożył oświadczenie, że opłaty nie zostały opłacone w całości lub części, to okoliczności sprawy uległy zmianie.
Zauważyć należy, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia o którym mowa w § 20 powołanego wyżej rozporządzenia, nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku, nie podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r., I OZ 603/2008 Lexpolonica nr 2414403, postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2011 r., I OZ 96/2011 LexPolonica nr 2462180, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08 Lex nr 493827). Skoro brak taki nie może zostać uzupełniony w trybie wezwania sądu na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., to nie można go również uzupełnić poprzez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nawet jeżeli będzie on zawierał wymagane oświadczenie. Profesjonalny pełnomocnik ponosi negatywne skutki wynikające z niewykonania obowiązujących uregulowań prawnych dotyczących przyznawania wynagrodzenia za udzieloną z urzędu i nieopłaconą pomoc prawną. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą zatem przesłanki do poniesienia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188 ze zm.).
W związku z powyższym, brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę wydanego w sprawie postanowienia referendarza sądowego z 10 lipca 2013 r.
Z tych względów oraz na podstawie art. 165 i art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a., należało orzec, jak na wstępie.