II SAB/Bk 7/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie wydania zaświadczenia o stanie zdrowia, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania trybu postępowania zażaleniowego.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie wydania zaświadczenia o stanie zdrowia, zarzucając organowi nierozpoznanie zażalenia na bezczynność Dyrektora SPP ZOZ. Sąd administracyjny odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną na podstawie art. 58 §1 pkt 6 PPSA, ponieważ skarga na bezczynność organu wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie w trybie art. 37 §1 kpa nie przysługuje.
Skarżący J. B. wniósł skargę na bezczynność Marszałka Województwa P., zarzucając mu nierozpoznanie w terminie zażalenia złożonego na bezczynność Dyrektora SPP ZOZ w Ch. w przedmiocie wydania zaświadczenia o stanie zdrowia psychicznego. Skarżący argumentował, że mimo upływu czasu od przekazania zażalenia, Marszałek Województwa nie zajął stanowiska, co uzasadniało złożenie skargi do sądu administracyjnego. Pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej z powodu niewyczerpania trybu postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA). Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie w trybie art. 37 §1 kpa nie przysługuje, ponieważ zażalenie to stanowi jedynie warunek formalny wystąpienia ze skargą na bezczynność, a stanowisko organu wyższego stopnia ma charakter incydentalny i nie podlega zaskarżeniu. W konsekwencji, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie w trybie art. 37 §1 kpa nie przysługuje.
Uzasadnienie
Zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 §1 kpa jest warunkiem formalnym, a stanowisko organu wyższego stopnia ma charakter incydentalny i nie podlega zaskarżeniu. Skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga niedopuszczalna z innych przyczyn, w tym gdy nie przysługuje na bezczynność organu wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie.
Pomocnicze
PPSA art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Reguluje zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji.
k.p.a. art. 141
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na bezczynność organu wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie w trybie art. 37 §1 kpa jest niedopuszczalna.
Odrzucone argumenty
Skarżący argumentował, że bezczynność Marszałka Województwa uzasadnia skargę do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 §1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. W konsekwencji również skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna.
Skład orzekający
Stanisław Prutis
przewodniczący sprawozdawca
Piotr Pietrasz
członek
Małgorzata Roleder
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na bezczynność organu wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie w trybie art. 37 §1 kpa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z zażaleniem na bezczynność organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej kwestii dopuszczalności skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Bk 7/07 - Postanowienie WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2007-07-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-01-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Małgorzata Roleder Piotr Pietrasz Stanisław Prutis /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6209 Inne o symbolu podstawowym 620 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Marszałek Województwa Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Marszałka Województwa P. w przedmiocie wydania zaświadczenia o stanie zdrowia p o s t a n a w i a odrzucić skargę Uzasadnienie Skarżący J. B. wniósł skargę na bezczynność Marszałka Województwa P. zarzucając mu, że nie rozpoznał w terminie zażalenia złożonego przez skarżącego dnia 29 sierpnia 2006r. na bezczynność Dyrektora SPP ZOZ w Ch. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił, że w dniu 17 sierpnia 2006r. wystąpił do Dyrektora SPP ZOZ w Ch. o wydanie mu zaświadczenia o stanie zdrowia psychicznego i konieczności dalszego pobytu w szpitalu. Wobec niezłatwienia sprawy w terminie skarżący wystosował, w dniu 29 sierpnia 2006r., zażalenie do Marszałka Województwa P., za pośrednictwem dyrektora szpitala, na bezczynność w rozpoznawaniu wniosku o wydanie zaświadczenia. Dopiero w dniu 5 października 2006r. Dyrektor SPP ZOZ w Ch. zajął stanowisko w przedmiocie wystosowanego zażalenia i jak wynika z treści pisma, zażalenie przekazał Marszałkowi Województwa P. Mimo upływu prawie trzech miesięcy od daty przekazania zażalenia Marszałek Województwa nie wypowiedział się o zasadności zażalenia, dlatego złożenie skargi do sądu administracyjnego jest uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Wicemarszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi, natomiast działający na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej z powodu niewyczerpania trybu postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jako "niedopuszczalna z innych przyczyn", albowiem skarga na bezczynność organu administracji publicznej wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie w trybie art. 37 §1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie, nie przysługuje. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. A zatem w przypadku decyzji administracyjnych, czy też postanowień skarga na bezczynność organu w wydaniu aktu administracyjnego, przysługuje wówczas kiedy akt administracyjny jest zaskarżalny, w trybie odwołania, czy też zażalenia. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 §1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Zażalenie z art. 37 §1 kpa nie jest zażaleniem, o którym mowa w art. 141-144 kpa, ale stanowi swoisty środek odwoławczy w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 §1 kpa ma charakter wpadkowy ( incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia ( wyrok NSA z 12 kwietnia 2001r., IV S.A. 1866/00, ONSA 2002, nr 4, poz. 144), na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. W konsekwencji również skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna ( T.Woś, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 88). W konsekwencji należy uznać, iż nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność organu wyższego stopnia który w ustawowym terminie nie zajął stanowiska w sprawie. Dlatego też skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI