III SAB/Kr 77/25

III SAB/Kr 77/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący/
Maria Zawadzka /sprawozdawca/
Marta Kisielowska
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędzia WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek z dnia 21 sierpnia 2022 r. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lipca 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek z dnia 21 sierpnia 2022 r.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że w dniu 21 sierpnia 2022 r., skarżący złożył wniosek o wydanie zaświadczenia następującej treści: "Komendant Powiatowy Policji w Krakowie w oparciu o dane, rejestry, ewidencje, oraz akta osobowe sierż. sztab w stanie spoczynku K. J., wobec czynnej służby w Policji od dnia 16 czerwca 1988 roku do dnia z niej zwolnienia z dniem 30 kwietnia 2005 roku, wobec uzyskania stażem tej służby uprawnień do zaopatrzenia w stanie spoczynku świadczeniami policyjnej emerytury i równocześnie świadczeniami policyjnej renty inwalidzkiej przyznanymi ustawowo w razie stażu służby i utraty zdolności psychofizycznej do jej dalszego pełnienia czynnie zaświadcza, iż okres czynnej służby sierż. sztab w stanie spoczynku K. J. nie jest okresem składkowym na ubezpieczenia społeczne, albowiem komendant powiatowy Policji w Krakowie wobec uzyskania - nabycia z mocy ustawy zaopatrzeniowej dla funkcjonariusza Policji nie przekazał za okres tej służby składek na ubezpieczenie społeczne, jak i nie istnieje wobec uprawnień i prawa do zaopatrzenia policyjna emeryturą zaliczenia okresu czynnej służby policjanta do okresów składkowych na ubezpieczenia społeczne". Pismo ze względu na jego charakter, przekazano do Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, który w imieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie zajmuje się obsługą realizowania zadań, związanych z wydatkami osobowymi i innymi należnościami na rzecz funkcjonariuszy i pracowników Komendy oraz podległych jej jednostek Policji a w tym Komendy Powiatowej Policji w Krakowie. O powyższym fakcie, powiadomiono skarżącego pismem PAW.L.052.60.2022 z dnia 25 sierpnia 2022 r. Jak wynika z dokumentacji, pismo odebrane zostało 5 września 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego z dnia 21 sierpnia 2022 r. (k. 9 a.a.) został przekazany przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w dniu 25 sierpnia 2022 r. organowi właściwemu do jego rozpoznania, tj. Wydziałowi Finansów KWP w Krakowie (k. 15 a.a.). O powyższym skarżący został powiadomiony w dniu 5 września 2022 r. (data doręczenia k. 14 a.a.).
W ocenie Sądu, skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie podlega odrzuceniu.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.".
Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności przekazanie podania do organu właściwego (art. 65 § 1 k.p.a.). "Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a." (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., II SAB/Wr 63/19).
Ponadto Sąd zauważa, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący uprzedził wniesienie przedmiotowej skargi skierowaniem ponaglenia do właściwego organu w trybie art. 53 § 2b p.p.s.a.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.