III SAB/Kr 50/24

III SAB/Kr 50/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-09-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Czarny-Drożdżejko /sprawozdawca/
Ewelina Dziuban
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący/
Symbol z opisem
6122 Rozgraniczenia nieruchomości
659
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie: WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko (spr.) Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 września 2024 r. sprawy ze skargi E. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości skargę oddala.
Uzasadnienie
Pismem z 29 kwietnia 2024 r. E. Z. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza J. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Skarżąca zarzuciła niewykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie SKO.GiK/4161/45/2023 nakazującej ponowne rozpatrzenie sprawy i podjęcie działań w trybie ponownego rozpoznania sprawy. Ponadto Burmistrz poprzez błędną interpretację Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie nakazującego ponowne rozpatrzenie sprawy uruchomił procedurę ponownego rozpoznania sprawy i zawiadomił strony o ponownym rozgraniczeniu drogi gminnej nr [...] z sąsiednimi działkami, upoważniając geodetę uprawnionego M. W. do przeprowadzenia przedmiotowego rozgraniczenia. Skarżąca podniosła również, że Burmistrz, nie wydał decyzji rozgraniczeniowej od 4 lat tj. od 3.03.2020 r. pomimo spełnienia warunków do wydania przedmiotowego rozgraniczenia, określonych w art. 33 Prawo Geodezyjne i Kartograficzne. Skarżąca podkreśliła również, zbędne wydatkowanie pieniędzy publicznych w związku z opłaceniem działań upoważnionego przez Burmistrza geodety do obsługi nowego rozgraniczenia.
W związku z powyższym, zażądała wydania przez Burmistrza m. J. decyzji rozgraniczenia drogi gminnej nr [...] w terminie niezwłocznym zgodnie z art. 33 Prawa Geodezyjnego i Kartograficznego oraz wyjaśnienia przyczyn, które doprowadziły do takiej sytuacji prawno-geodezyjnej.
W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła, że Burmistrz m. J. nie wydaje decyzji rozgraniczenia drogi gminnej nr [...] z sąsiednimi działkami pomimo iż od 3 marca 2020 r. posiada pełną dokumentację w zakresie wymagań prawnych określonych przez art. 33 Prawa Geodezyjnego i Kartograficznego oraz § 19 i § 24 Rozporządzenia Ministrów z dnia 14 kwietnia 1999 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Dokumentacja rozgraniczeniowa sporządzona poprawnie pod względem formalno-prawnym, dokumentacja techniczna przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w Suchej Beskidzkiej. Zdaniem skarżącej, na działanie Burmistrza w przedmiotowym wydaniu decyzji rozgraniczeniowej nie wpłynęło unieważnienie wadliwej prawnie decyzji umorzeniowej AGP.6830.1.2019 z 30 grudnia 2019 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - wyrok sygn. akt III SA/Kr 263/22 oraz uchylenie ww. decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trybie odwołania SKO.GiK/4161/45/2023 z dnia 9 stycznia 2024 r. z decyzją o przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Ponadto wskazała, że w odpowiedzi na ponaglenie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, Burmistrz nakazane przez SKO "ponowne rozpatrzenie sprawy" rozpatruje jako "ponowne rozpoznanie sprawy" stwierdzając cyt. " Oczywistym pozostaje natomiast , że w przypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania , tego typu postępowanie traktuje się jako nowe i stosuje się do niego...". W ocenie skarżącej, konsekwencją takiej interpretacji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest przewlekłość w działaniu Burmistrza przedstawiona w zawiadomieniu z dnia 27.03.2024 r. - przeprowadzenie w postępowaniu czynności w przedmiocie rozgraniczenia przez upoważnionego geodetę. Nadto działanie Burmistrza wbrew oczekiwaniom społecznym i obowiązującym przepisom doprowadziło do nieścisłości w przestrzeni prawno - geodezyjnej polegającej na nakładaniu się na siebie decyzji wzajemnie się wykluczających, zbędnie angażujących instytucje do tego powołane oraz jak w przypadku zbędnego upoważnienia geodety do przeprowadzenia kolejnego nieuzasadnionego rozgraniczenia z nieuzasadnionym wydatkowaniem pieniędzy publicznych w tle.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżąca wniosła skargę na przewlekłość w działaniu Burmistrza Miasta J. po unieważnieniu przez WSA w Krakowie decyzji Burmistrza Miasta J. umarzającej rozgraniczenie AGP.6830.1.2019 (wyrok w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 263/22 z dn. 12 stycznia 2023 r.) oraz uchyleniu w trybie odwołania w/w decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (SKO.GiK/4161/45/2023 z dnia 9 stycznia 2024 r.).
W analizowanym przypadku nie sposób zarzucić organowi przewlekłości działania, jak też bezczynności, w zaistniałym stanie faktycznym brak jest w szczególności sytuacji by:
- nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) - ustalony został bowiem zgodnie z dyspozycją art. 36 k.p.a. nowy termin załatwienia sprawy,
- postępowanie było prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Odnosząc się do zarzutów, stanowiących, iż organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłości postępowania, Burmistrz Miasta J., podkreślił, że w sprawie nie zaistniały powyższe okoliczności, bowiem działanie organu oparte było na normach prawnych, przeprowadzane w odpowiednich ramach czasowych, bez zbędnej zwłoki, a niezałatwienie sprawy w przewidzianym ustawą terminie szczegółowo uzasadnione i umotywowane okolicznościami niezależnymi od organu.
Referując czynności podjęte w niniejszym postępowaniu organ rozpoznaje sprawę w przedmiocie rozgraniczenia ponownie po rozstrzygnięciu SKO w Krakowie z dnia 9 stycznia 2024r. (znak: SKO.GiK/4161/45/2023). Ww. rozstrzygnięcie zostało z kolei podjęte po wcześniejszym umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego oraz przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności, w ramach którego doszło do sądowej kontroli czynności podejmowanych przez organy administracyjne.
Dopiero po podjęciu rozstrzygnięcia przez SKO w sprawie SKO.GiK/4161/45/2023, postępowanie ponownie jest prowadzone przez organ. Akta sprawy wpłynęły do organu dopiero po podjęciu rozstrzygnięcia przez SKO, w dn. 19.02.2024 r. Jeszcze przed zwrotem akt do organu, działając zgodnie z literą prawa, organ poinformował strony o nowym terminie rozpoznania sprawy. Kolejno, w dniu14 lutego 2024r. wystosowano zapytanie ofertowe, celem pozyskania informacji o kosztach rozgraniczenia działek. Protokół z rozeznania rynkowego został sporządzony 1 marca 2024r. W międzyczasie do akt wpływały pisma uczestników postępowania, którzy domagali się m.in. przywrócenia znaków granicznych, przywrócenia stanu prawnego drogi czy też zezwolenia na posadowienie ogrodzenia. Organ udzielił odpowiedzi na wnoszone przez uczestników w toku postępowania podania. W dniu 15 marca 2024r. doszło do podpisania umowy z geodetą obejmującej wykonanie rozgraniczenia nieruchomości. Tego samego dnia geodeta został upoważniony do przeprowadzenia czynności z zakresu ustalenia przebiegu granic. Pod koniec marca 2024r. do organu trafiły wnioski o wyłącznie geodety oraz pracownika merytorycznego, który ze strony Miasta J. zajmuje się ww. postępowaniem. W dniach 2 kwietnia 2024r. i 3 kwietnia 2024r. do organu wpłynęły ponaglenia złożone przez skarżącą. Dnia 3 kwietnia 2024r. geodeta zawiadomił uczestników o terminie wizji w terenie. Dnia 4 kwietnia 2024r. wpłynęły kolejne wnioski o wyłącznie geodety oraz pracownika merytorycznego, który ze strony Miasta J. zajmuje się ww. postępowaniem. W tej samej dacie SKO zażądało przekazania akt postępowania.
Burmistrz Miasta J., podkreślił, że w nn. sprawie konieczne było upoważnienie biegłego geodety do wykonania czynności z zakresu ustalenia przebiegu granic, gdyż poprzedni geodeta – U. Z., na której opinię powołuje się skarżąca nie świadczy już usług geodezyjnych. Zawarta z U. Z. umowa z dnia 7 lutego 2024r. została wykonana. Powyższe powoduje, że obecnie nie ma możliwości, aby doszło do uzupełnienia sporządzonego wcześniej operatu. Zważywszy natomiast na upływ czasu, nie może już realizować uprawnień jakie przysługiwały mu z tytułu rękojmi i gwarancji. W konsekwencji brak było możliwości, aby dotychczasowy geodeta kontynuował czynności, a zatem konieczne stało się upoważnienie nowego geodety. Kolejno organ zauważył, iż celem wyłonienia wykonawcy usług geodezyjnych zobligowany był do przeprowadzenia rozeznania rynkowego celem ustalenia najkorzystniejszych warunków finansowych. Na skierowane zapytanie ofertowe wpłynęła jedynie jedna oferta, a zatem organ nie posiadał możliwości, aby skorzystać z usług innego geodety niż upoważniony do działania w nn. sprawie.
Mając powyższe na względzie, zarzuty podniesione w złożonym ponagleniu do SKO w Krakowie i kolejno w skardze nie znajdują uzasadnienia w zaistniałym stanie faktycznym, a postępowanie, którego dotyczy skarga nie jest prowadzone przewlekle. Nie sposób jest również zarzucić organowi bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sądowa kontrola legalności sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę niniejszą rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest bezczynność oraz przewlekłe postępowanie Burmistrza J. w prowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnianie.
Zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy rozpoznania sprawy (§ 4). Zarazem, do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5). Jednakże nie każde przekroczenie przez organ wskazanych wyżej terminów załatwiania spraw oznacza per se, że organ pozostaje w stanie bezczynności lub prowadzi postępowanie w sposób przewlekły. Konieczne jest tutaj poddanie ocenie istotnych okoliczności konkretnej sprawy, w tym w szczególności stopnia jej skomplikowania (zarówno w aspekcie prawnym, jak i faktycznym), zaniechań lub wadliwości działań podejmowanych przez organ, a także postawy stron (zob. np. wyroki NSA z 13 maja 2011 r., I OSK 711/11 oraz z dnia 24 lipca 2018 r., II OSK 3021/17, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W doktrynie wskazuje się, że zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. bezczynność zachodzi wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Natomiast stosownie do art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. przewlekłość wystąpi wówczas, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Wprawdzie zgodzić się należy z T. Wosiem, że zakres tych definicji jest ograniczony, gdyż dotyczy tylko postępowania jurysdykcyjnego w zakresie regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2017, s. 112), jednakże wydaje się, iż przytoczone definicje ustawowe mogą stanowić ważną wskazówkę interpretacyjną także w sprawach objętych innymi niż Kodeks postępowania administracyjnego regulacjami procesowymi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 3). Trafnie więc podsumowuje się rozróżnienie pomiędzy bezczynnością, a przewlekłością w ten sposób, że "z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności" ()T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 3). Z kolei "z przewlekłym postępowaniem mamy do czynienia w razie prowadzenia postępowania niezmierzającego – wbrew wynikającej z art. 12 k.p.a. zasadzie szybkości i prostoty postępowania – do bezpośredniego załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania występuje, gdy organ działa w sposób nieefektywny, a także gdy jego działanie polega na wykonywaniu wielu czynności w dużym odstępie czasu, względnie wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (np. odwlekanie zakończenia postępowania, pomimo posiadania wystarczającego materiału do rozstrzygnięcia sprawy, bez podania uzasadnionych przyczyn takiego działania), co prowadzi do znacznego przesunięcia w czasie załatwienia. W celu ustalenia przewlekłości postępowania konieczne jest więc zbadanie, czy czynności organu zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane oraz czy nie są to czynności pozorne, nieprowadzące w istocie do wydania rozstrzygnięcia. Może o niej również świadczyć opieszałość w wyznaczeniu i przeprowadzeniu czynności procesowych, które są konieczne do załatwienia sprawy, czy też mnożenie czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy [por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 czerwca 2012 r., II SAB/Wr 4/12, LEX nr 1385274; wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 czerwca 2014 r., I SAB/Kr 10/14, LEX nr 1546690; wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r., I SAB/Wa 323/13, LEX nr 1447027; wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 lipca 2013 r., II SAB/Łd 48/13, LEX nr 1347056, i A. Golęba (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, A. Golęba, M. Kamiński, T. Kiełkowski, Postępowanie..., s. 239–241] (T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 3).
Można więc ogólnie stwierdzić, że bezczynność zachodzi, gdy postępowanie zgodnie z przepisami prawa powinno już zostać zakończone, natomiast jego przewlekłość, gdy wprawdzie terminy jego zakończenia nie zostały jeszcze przekroczone, ale biorąc pod uwagę zasadę szybkości postępowania i jego ekonomiki, powinno ono już znaleźć swoje rozstrzygnięcie.
Należy podkreślić, że postępowanie administracyjne jest postępowaniem, w którym pozycja strony postępowania i organu administracji publicznej nie są równe. Dlatego też Kodeks postępowania administracyjnego statuuje zasady rządzące tym postępowaniem mające za zadanie wyrównać relacje między organem a stronami postępowania, w szczególności zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwowych wyrażoną w art. 8 k.p.a. Pogłębieniu zaufania obywateli do organów państwa służy zaś m.in. zasada szybkości postępowania, którą statuuje art. 12 k.p.a. W myśl ogólnej reguły wyrażonej w art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia i realizując jednocześnie obowiązek wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy. Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości i wnikliwości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 k.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, także z przyczyn niezależnych od organu, organ ten jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 5.05.2021 r., II SAB/Gd 19/21, LEX nr 3171419, wyrok WSA w Gdańsku z 6.09.2018 r., III SAB/Gd 26/18, LEX nr 2554317).
Wskazane zasady ogólne postępowania administracyjnego, wraz konstytucyjnymi zasadami demokratycznego państwa prawnego i zasadą legalizmu, służą realizacji prawa obywateli do dobrej administracji. Prawo do rozpoznania sprawy administracyjnej w rozsądnym terminie, jako element prawa do dobrej administracji, jest również jednym z praw podstawowych w porządku prawnym Unii Europejskiej (zob. art. 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych - Dz.U.UE.C2007.303.1). Powołany przepis Karty, uznany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego za wiążący dla państw członkowskich jako zasada ogólna prawa unijnego (zob. np. wyrok NSA z 10 lutego 2016 r., II GSK 2294/14, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl i cyt. tam orzecznictwo), stanowi, że podstawowym prawem obywatela Unii Europejskiej jest domaganie się od organów zgodnego z prawem rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 23.02.2022 r., II SAB/Gd 89/21, LEX nr 3321608).
Nadto, zasada załatwienia sprawy w rozsądnym terminie wynika z art. 6 ratyfikowanej przez Polskę Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 z późn. zm.).
Analiza chronologii czynności podejmowanych przez organ w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że organ nie dopuścił się ani bezczynności ani przewłoki postępowania. W niniejszej sprawie termin, od którego należy liczyć czas trwania postępowania przed organem I instancji to 11 stycznia 2024r., kiedy to wpłynęła decyzja SKO w Krakowie uchylająca zaskarżoną decyzję z dnia 30 grudnia 2019r. w całości i przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Należy przy tym podkreślić, że postępowanie rozgraniczeniowe dotyczy wielu działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z działką nr [...]) i stąd jest wielu uczestników tegoż postępowania (S. D., A. W., E. Z., E. G.1, M. K., M. B., O. B., K. B., M. i S. S., oraz Miasto J.). Sam obieg korespondencji z tyloma stronami jest długotrwały. Organ również skrupulatnie zawiadamiał o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie organ trafnie zauważył, że należało powołać nowego geodetę celem wykonania rozgraniczenia wskazanych wyżej działek z działką gminną. Zapytanie ofertowe o dokonanie rozgraniczenia zostało złożone 14 lutego, a umowa z geodetą została zawarta 8 marca 2024r. W międzyczasie wpływały do akt spawy liczne wnioski z zapytaniem o stan sprawy. 24 i 26 marca wpłynęły dwa wnioski o wyłączenie geodety oraz i pracownika Urzędu Miasta J. Organ zawiadomieniem z dnia 27 marca przedłużył termin do załatwienia sprawy do 30 maja 2024r. 2 kwietnia zostało wniesione ponaglenie przez pełnomocnika skarżącej, a dzień później ponaglenie zostało złożone przez S. D. Z kolei geodeta zawiadomieniem z dnia 28 marca informuje strony o wizji terenowej wyznaczonej na dzień 26 kwietnia 2024r. Z 26 marca 2024r. pochodzi kolejny wniosek o wyłączenie pracownika urzędu Miasta J. tym razem złożony przez E. G.1. Również ta sama strona wniosła o wyłączenie geodety. Z uwagi na wniesione ponaglenie akta sprawy zostały w dniu 8 kwietnia 2024r. przekazane go SKO w Krakowie. Postanowieniem z 18 kwietnia 2024r. SKO uznało, że Burmistrz Miasta J. ani nie dopuścił się bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postepowania. 11 kwietnia do organu wpłynęło również ponaglenie E. G.1, które z kolei negatywnie rozstrzygnęło SKO w Krakowie w dniu 25 kwietnia 2024r. W międzyczasie organ rozstrzygał również wnioski o wyłączenie pracownika urzędu oraz geodety. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została złożona 29 kwietnia 2024r.
W niniejszej sprawie zostały spełnione warunki formalne konieczne do rozpatrzenia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przed wniesieniem skargi skarżąca bowiem wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia, zgodnie z wymogiem art. 52 § 1 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W sprawie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania środkiem takim jest ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.).
Zdaniem Sądu trudno w niniejszej sprawie mówić zarówno o bezczynności organu, jak i przewlekłym prowadzeniu przez niego postępowania.
W odniesieniu do bezczynności należy wskazać, że postępowanie rozgraniczeniowe, które od nowa jest prowadzone od dnia 11 stycznia 2024r. nie mogło się skończyć do dnia 29 kwietnia 2024r. (data wniesienia skargi do WSA w Krakowie). Organ bowiem prawidłowo prowadzi postępowanie rozgraniczeniowe, bez zbędnej zwłoki wystąpił z zapytaniem ofertowym a następnie wyznaczył geodetę do przeprowadzenia rozgraniczenia. Geodeta zaś niezwłocznie rozpoczął procedowanie w niniejszej sprawie. Trudno sobie wyobrazić, aby istniała możliwość szybszego załatwienia niniejszej sprawy biorąc pod uwagę ilość stron, z których część wykazuje się aktywnością w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego i składa wnioski, które muszą zostać rozpoznane zgodnie z procedurą administracyjną, co przedłuża samo postępowanie. Każda ze stron ma prawo do składania wniosków o wyłączenie, czy ponagleń – tym niemniej wpływa to na całość postępowania i na wszystkich jego uczestników, z których każdy musi się liczyć z jego wydłużeniem.
W odniesieniu do zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania również zdaniem Sąd nie doszło do tego w niniejszej spawie. Wszystkie podejmowane przez organ czynności były bowiem celowe i uwarunkowane procedurą administracyjną, która w przypadku postępowania rozgraniczeniowego, przy dużej liczbie stron, nie może skończyć się zgodnie z terminem określonym w art. 35 k.p.a. Organ bardzo skrupulatnie podejmowała wszystkie działania, zawiadamiał wszystkie strony o konieczności przedłużenia postępowania administracyjnego. W sytuacji, gdy konieczne jest złożenie zapytania ofertowego, następnie upoważnienia geodety, który złożył najlepszą ofertę, a później przeprowadzenie przez niego rozgraniczenia, strony w realiach dnia dzisiejszego nie mogą liczyć, że sprawa zostanie zakończona w terminie dwu miesięcznym. Natomiast wszystkie kolejne działania podejmowane przez organ były podejmowane w odpowiedniej chronologii, bez opieszałości i wszystkie z nich były warunkowane celem zakończenia postępowania o rozgraniczenie. Żadna z czynności nie była zbędna. Zdaniem Sądu również trafnie został wyznaczony nowy geodeta do dokonania rozgraniczenia, z uwagi na fakt że nie było możliwości konwalidowania braków poprzedniego operatu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.