I SA/Go 806/07

I SA/Go 806/07 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2007-11-13
Data wpływu
2007-08-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Krystyna Skowrońska-Pastuszko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II SA/Go 21/08 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 2008-04-30
II GZ 26/08 - Postanowienie NSA z 2008-02-07
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Odrzucono sprzeciw (prawo pomocy)
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 259 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
I SA/Go 806/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2007r. sprawy przyznania prawa pomocy w związku ze skargą [...] na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 r. p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 10 września 2007 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Uzasadnienie
W związku z wezwaniem skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł , złożony został , na urzędowym formularzu PPF , wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wniosek ten jednak nie został podpisany przez skarżącego [...] , a przez jego żonę [...]. W tej sytuacji skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego przez osobiste podpisanie tego wniosku bądź przez nadesłanie podpisanego jego odpisu. W wezwaniu został określony termin 7 dni na wykonanie tej czynności, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie skarżący przesłał do sądu pismo upoważniające jego żonę do podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego referendarz sądowy rozpoznający wniosek o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 10 września 2007 r. (k.22) pozostawił wymieniony wniosek bez rozpoznania , powołując się na przepisy art. 257 w związku z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) , cyt. dalej jako P.p.s.a. Odpis zarządzenia z pouczeniem o przysługującym od niego sprzeciwie doręczony został w dniu 17 września 2007 r. (k.27). W siedmiodniowym terminie przewidzianym do zaskarżenia zarządzenia, do Sądu wpłynęło pismo procesowe będące sprzeciwem , niemniej pismo to zostało podpisane przez żonę skarżącego [...] . Sąd wezwał zatem skarżącego o usunięcie z kolei braków formalnych sprzeciwu przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego małżonce [...] do wniesienia sprzeciwu albo przez podpisanie sprzeciwu własnoręcznie przez skarżącego. Sąd wyznaczył termin 7 dni od doręczenia wezwania , pod rygorem odrzucenia sprzeciwu . W wykonaniu powyższego wezwania , w przewidzianym terminie 7 dni , skarżący przesłał do Sądu kolejny oryginał upoważnienia z datą 20 sierpnia 2007 r. , w którego treści zawarł upoważnienie swojej żony "do podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie".
Sąd zważył :
W art. 259 § 2 P.p.s.a. zostały przewidziane trzy przypadki uchybień przy wnoszeniu sprzeciwu m.in. od zarządzeń referendarza sądowego , które mogą spowodować odrzucenie tego sprzeciwu . Rygor taki nastąpi , gdy: 1) sprzeciw zostanie wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia orzeczenia; 2) w wyznaczonym terminie nie nastąpi uzupełnienie braków formalnych sprzeciwu ; 3) sprzeciw wnoszony przez adwokata , radcę prawnego , doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego nie będzie zawierać uzasadnienia.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z przypadkiem nieuzupełnienia na wezwanie braków formalnych sprzeciwu. Mimo , że wezwanie w tym przedmiocie sformułowane zostało jasno i niewątpliwie zrozumiale dla skarżącego , nie dopełnił on ciążącego na nim jako stronie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. obowiązku związanego z należytą reprezentacją.
Należy przede wszystkim wskazać , że na etapie wnoszenie sprzeciwu skarżący mógł już ( odmiennie niż przy składaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy) nie tylko działać osobiście , lecz również posłużyć się pełnomocnikiem i tym pełnomocnikiem mogła być jego żona . W myśl bowiem art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być m.in. małżonek . Niemniej przy pierwszej czynności procesowej pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z kolei z art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być trojakiego rodzaju: ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi , albo do prowadzenia poszczególnych spraw , czy też upoważniające do niektórych tylko czynności . Upoważnienie przedłożone przez skarżącego na wezwanie Sądu dotyczące uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, co do zasady należy potraktować jako pełnomocnictwo tego trzeciego rodzaju . Zważyć jednak trzeba , że upoważnienie to obejmuje tylko jedną czynność , i nie jest nią wniesienie sprzeciwu , a tylko podpisanie wniosku o przyznanie prawa pomocy , czyli obejmuje niedopuszczalny nawet zakres , na co wyraźnie wskazano w zarządzeniu referendarza sądowego z dnia 10 września 2007 r.
Jak wynika z akt sądowych w niniejszej sprawie działa przede wszystkim żona skarżącego , niemniej nie ma ona racji twierdząc tak stanowczo , że jest do tego uprawniona w myśl przepisów kodeksy rodzinnego i opiekuńczego. Postępowanie przed sądami administracyjnymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne uregulowane zostało odrębnie przepisami powoływanej już wyżej ustawy (P.p.s.a.). Przepisy te jednoznacznie określają, jak może przed sądem administracyjnym działać strona – osobiście lub przez pełnomocnika i wskazują też małżonka jako pełnomocnika, ale ustanowionego na zasadach wynikających z omawianej ustawy , natomiast w żadnej mierze nie odwołują się do przepisów prawa rodzinnego.
Z powyższych względów przedłożone upoważnienie nie mogło być przyjęte jako uzupełnienie wskazanych przez Sąd braków formalnych sprzeciwu . A zgodnie z art. 259 § 2 P.ps.a. sprzeciw , którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym . Spełnienie powyższej przesłanki obligowało zatem Sąd do wydania orzeczenia , jak w sentencji postanowienia.