III SAB/Kr 2/26

III SAB/Kr 2/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-03-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Kasprzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia z dnia 31 października 2025 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 11 grudnia 2025 r. K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia z dnia 31 października 2025 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarżący wnioskiem z dnia 31 października 2025 r. złożył do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie ponaglenie, wobec nierozpatrzenia sprawy wszczętej podaniem z dnia 18 stycznia 2009 r. W dniu 3 listopada 2025 r. Komendant Powiatowy Policji
w Krakowie w dniu 3 listopada 2025 r. przesłał ponaglenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie. W dniu 3 grudnia 2025 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie poinformował skarżącego, że brak jest podstaw do procedowania sprawy, gdyż w tym zakresie wiążące są rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Akta sprawy potwierdzają przedstawiony przez organ stan faktyczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - dalej jako: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W świetle art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej
przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a zgodnie
z treścią art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach,
w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych,
co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać sprawy ściśle określone w ustawie
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych. Możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność
lub przewlekłe prowadzenie postępowania uzależniona jest co do zasady od tego, czy możliwe jest skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję, akt, czynność, postanowienie, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1- 4a P.p.s.a.
Przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności w rozpatrzeniu ponaglenia.
Wskazać zatem należy, że rozpatrując ponaglenie właściwy organ wydaje postanowienie (art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 – dalej jako: "k.p.a.").
Ponaglenie jest środkiem zaskarżenia przysługującym w postępowaniu administracyjnym w celu zwalczania "opieszałości" organu administracji
w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów k.p.a. Jego uprzednie wniesienie warunkuje zarazem dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego
na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Postanowienie organu załatwiające ponaglenie nie jest postanowieniem wydanym
w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Na postanowienie organu, rozpatrujące ponaglenie, nie można skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego. Załatwienie ponaglenia nie mieści się
w ww. katalogu spraw, rozpoznawanych przez sądy administracyjne.
W związku z powyższym, skoro nie jest dopuszczalne wniesienie skargi
na postanowienie organu rozpatrujące ponaglenie, nie jest również dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność, która ma polegać na niewydaniu takiego postanowienia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotowa skarga na bezczynność jako niedopuszczalna podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie,
na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), orzekł, jak w sentencji postanowienia.