III SAB/KR 54/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej, uznając sprawę za niepodlegającą jego kognicji.
Skarżąca A. B. wniosła skargę na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie dotyczącą braku odpowiedzi na wniosek o skreślenie z listy członków oraz przywrócenie terminu odwoławczego. Sąd uznał, że sprawy dotyczące odpowiedzialności zawodowej lekarzy, w tym bezczynność organów izb lekarskich, nie należą do właściwości sądów administracyjnych, a podlegają przepisom prawa karnego i postępowania karnego oraz kasacji do Sądu Najwyższego. W związku z tym, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżąca A. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie, która nie udzieliła odpowiedzi w sprawie skreślenia jej z listy członków oraz w sprawie wniosku o przywrócenie terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego. Skarżąca domagała się wydania nakazu skreślenia z listy, przywrócenia terminu odwoławczego oraz zasądzenia kosztów. Okręgowa Izba Lekarska wniosła o oddalenie skargi, argumentując, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznania tej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skarga podlega odrzuceniu, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Katalog spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych, określony w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie obejmuje spraw dotyczących odpowiedzialności zawodowej lekarzy. Sąd podkreślił, że zgodnie z ustawą o izbach lekarskich, od prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Lekarskiego przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego, a do odpowiedzialności zawodowej lekarzy stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu karnego i postępowania karnego. W związku z tym, sądy administracyjne nie są właściwe do rozpatrywania skarg na akty i czynności podejmowane przez Okręgowe i Naczelną Izbę Lekarską, w tym na ich bezczynność. Skoro zaskarżona bezczynność nie mieściła się w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a., skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sprawy dotyczące odpowiedzialności zawodowej lekarzy, w tym bezczynność organów izb lekarskich, nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Uzasadnienie
Ustawa o izbach lekarskich oraz przepisy kodeksu karnego i postępowania karnego, stosowane odpowiednio do odpowiedzialności zawodowej lekarzy, wskazują na właściwość Sądu Najwyższego w drodze kasacji od orzeczeń Naczelnego Sądu Lekarskiego, a nie sądów administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa katalog aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § 2a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa właściwość sądów administracyjnych w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.
p.p.s.a. art. 3 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa właściwość sądów administracyjnych w sprawach przewidzianych w ustawach szczególnych.
u.o.i.l. art. 95
Ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich
Wskazuje na kasację do Sądu Najwyższego od prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Lekarskiego kończących postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy.
u.o.i.l. art. 112
Ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich
Nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów kodeksu karnego oraz kodeksu postępowania karnego do odpowiedzialności zawodowej lekarzy i dentystów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawy dotyczące odpowiedzialności zawodowej lekarzy, w tym bezczynność organów izb lekarskich, nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Godne uwagi sformułowania
Skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu. Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpatrywania skarg na akty i czynności podejmowane zarówno przez Okręgowe Izby Lekarskie, jak i Naczelną Izę Lekarską.
Skład orzekający
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu właściwości sądów administracyjnych w sprawach dotyczących izb lekarskich i odpowiedzialności zawodowej lekarzy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku braku właściwości sądu administracyjnego w odniesieniu do spraw izb lekarskich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej - braku właściwości sądu, co jest ważne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SAB/Kr 54/23 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2023-09-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-06-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Elżbieta Czarny-Drożdżejko /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Inne Treść wyniku odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 Art. 58 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 września 2023 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie w przedmiocie braku odpowiedzi w sprawie skreślenia z listy członków oraz na wniosek o przywrócenie terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie postanawia: odrzucić skargę; Uzasadnienie Skarżąca A. B. złożyła w tut. Sądzie skargę na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej z uwagi na brak odpowiedzi w sprawie skreślenia z listy członków oraz brak odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie. W związku z powyższym wniosła o: Wydanie nakazu skreślenia mnie z listy członków Izby lekarskiej w Krakowie 2. Wydanie nakazu przywrócenia terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie Zasądzenie od Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznania tejże sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., a obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 6 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. - ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn.zm.). Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, a także ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, a tym samym także o bezczynności w ich podjęciu wynikających z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. W niniejszej sprawie skarżąca A. B. złożył skargę na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w przedmiocie braku odpowiedzi w sprawie skreślenia z listy członków oraz braku odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie. Akty i czynność podejmowane przez Okręgową Izbę Lekarska nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego, dlatego też tryb postępowania sądowoadministracyjnego nie jest właściwym trybem dla postępowania w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej lekarzy. Stąd również przewłoka i bezczynność nie podlega takiej kognicji. Wynika to zarówno z treści art. 95 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1342)., który wskazuje, że od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego, kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy, stronom, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia i Prezesowi Naczelnej Rady Lekarskiej przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia, jak również z jej art. 112, który nakazuje odpowiednio do odpowiedzialności zawodowej lekarzy i dentystów stosować przepisy kodeksu karnego oraz kodeksu postępowania karnego. Sądy administracyjne nie są więc właściwe do rozpatrywania skarg na akty i czynności podejmowane zarówno przez Okręgowe Izby Lekarskie, jak i Naczelną Izę Lekarską. Zatem skoro zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie obejmuje aktu lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 lub art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., - nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI