III SAB/Kr 19/16

III SAB/Kr 19/16 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2016-05-31
Data wpływu
2016-02-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Bociąga /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
Art. 3, art. 58 par. 1  pkt 1, art. 63 , art. 64 par. 2, par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Kraków, dnia 31 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych postanawia: odrzucić wniosek
Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 maja 2016 r. (data stempla pocztowego) J. J. wniósł o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych za naruszenie art. 287 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – dalej powoływana jako P.p.s.a.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 63 P.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (art. 64 § 2 P.p.s.a.). Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.). Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek tylko w przypadkach wskazanych w ustawach o ile sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 63 i art. 3 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 3 § 1, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei zgodnie z § 2 art. 3 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z treścią art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych za naruszenie art. 287 pkt 2 P.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy sąd w orzeczeniu stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję. Należy jednak zauważyć, że sądem właściwym do zasądzenia tego odszkodowania jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca przewidział możliwość wymierzenia grzywny organowi w następujących przypadkach: nieprzekazania w ustawowym terminie skargi do sądu (art. 55 § 1 P.p.s.a.), w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy (art. 112 P.p.s.a.), niezawiadomienia sądu o wydaniu decyzji lub postanowienia, czy też niewydani decyzji lub postanowienia (art. 145a § 2 i § 3 P.p.s.a.), uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy (art. 149 § 2 P.p.s.a.), niewykonania wyroku sądu (art. 154 § 1 P.p.s.a.), czy też nierozpatrzenia przez organ postanowienia sądu stwierdzającego istnienie w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie (art. 155 § 3 P.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział natomiast możliwości wymierzenia organowi grzywny za naruszenia art. 287 P.p.s.a.
Należy również zauważyć, że postępowania w sprawach dyscyplinarnych podlegają kognicji sądu administracyjnego tylko w przypadku, gdy przepisy szczególne tak stanowią. Nadto postępowanie dyscyplinarne wobec radców prawnych zostało uregulowane w rozdziale 6 ustawy o radcach prawnych i żaden z przepisów tej ustawy nie poddaje kontroli sądu administracyjnego jakiegokolwiek stadium postępowania dyscyplinarnego w stosunku do radcy prawnego. Stosownie do art. 622 ust. 1 tej ustawy, od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi Krajowej Rady Radców Prawnych, kasacja do Sądu Najwyższego. Ponadto art. 741 ustawy o radcach prawnych nakazuje pomocnicze stosowanie przepisów Kodeksu postępowania karnego oraz Kodeksu karnego. Wyraźnie więc ustawa o radcach prawnych, jako przepis szczególny w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a., odsyła do stosowania innych przepisów i nie przewiduje kontroli sądów administracyjnych nad postępowaniem dyscyplinarnym prowadzonym w stosunku do radców prawnych.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., odrzucił wniosek, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.