III SAB/Kr 148/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ postępowanie zostało zakończone przed wniesieniem skargi, a skarżący nie wniósł ponaglenia.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w sprawie wydania zaświadczenia. Sąd administracyjny odrzucił skargę, wskazując na dwa główne powody: po pierwsze, skarżący nie poprzedził skargi ponagleniem do organu. Po drugie, organ zakończył postępowanie wydając postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia przed wniesieniem skargi do sądu, co zgodnie z orzecznictwem NSA czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia. Skarżący domagał się zaświadczenia potwierdzającego trwały uszczerbek na zdrowiu związany ze służbą w Policji. Po złożeniu wniosku, organ wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia, które następnie zostało utrzymane w mocy przez Komendanta Głównego Policji po wniesieniu zażalenia. Następnie skarżący złożył do WSA w Krakowie trzy skargi na bezczynność organu. Sąd, stwierdzając tożsamość merytoryczną skarg, przyjął, że jest to jedna skarga. Sąd odrzucił skargę z dwóch powodów. Po pierwsze, skarżący nie poprzedził wniesienia skargi na bezczynność ponagleniem do właściwego organu, co jest wymogiem formalnym. Po drugie, organ administracji publicznej zakończył postępowanie wydając postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia przed wniesieniem skargi do sądu. Sąd powołał się na uchwałę NSA, zgodnie z którą skarga na bezczynność wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, gdyż jej celem jest likwidacja stanu bezczynności, a nie uzyskanie prejudykatu po zakończeniu sprawy. W związku z tym, sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, jeśli organ zakończył postępowanie przed jej wniesieniem.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na uchwałę NSA, zgodnie z którą skarga na bezczynność ma na celu likwidację stanu bezczynności, a nie uzyskanie prejudykatu po zakończeniu postępowania. Wniesienie skargi po zakończeniu postępowania przez organ stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę w przypadkach określonych w art. 57, w tym gdy skarga jest niedopuszczalna.
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę w przypadkach określonych w art. 57, w tym gdy skarga jest niedopuszczalna.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
p.p.s.a. art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności oraz stwierdza bezczynność.
p.p.s.a. art. 53 § § 2b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skuteczne wniesienie skargi na bezczynność poprzedza wniesienie ponaglenia do właściwego organu.
Dz.U. 2026 poz 143
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak ponaglenia ze strony skarżącego. Zakończenie postępowania przez organ przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Godne uwagi sformułowania
skarga na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu
Skład orzekający
Magdalena Gawlikowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na bezczynność organu w sytuacji, gdy postępowanie zostało już zakończone lub gdy skarżący nie poprzedził skargi ponagleniem."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Interpretacja uchwały NSA ma zastosowanie do różnych form zakończenia postępowania, nie tylko decyzji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy formalnych wymogów wniesienia skargi na bezczynność. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SAB/Kr 148/25 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2026-03-13 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-12-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Magdalena Gawlikowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 29 stycznia 2025 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie Pismem z 29 stycznia 2025 r. K. J. (dalej: skarżący), złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia żądanej treści, tj.: "Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie zaświadcza, iż sierż. sztab. w stanie spoczynku K. J., który w związku ze służbą w policji i chorobami związanymi ze służbą czynną w Policji i orzeczonymi decyzją administracyjną komisji lekarskiej utracił w związku ze służbą zdolność psychofizyczną do jej dalszego pełnienia czynnie w Policji, wobec ostatecznego orzeczenia – decyzji OKLMSW/KR/9/U/2015 z dnia 14 stycznia 2005 roku, doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu w związku ze służbą i jej szczególnymi warunkami lub właściwościami czynnej służby w Policji uprawniający do świadczenia odszkodowania". Po rozpatrzeniu ww. wniosku, organ wydał postanowienie nr AF.WO.37.599.2014/ZAŚ12/AJ z 17 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Na wydane postanowienie skarżący złożył 25 lutego 2025 r. zażalenie, w następstwie czego, postanowieniem nr 18/WWA/BF/2025 z 16 września 2025 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W pismach z 18 i 19 listopada 2025 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie trzy skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w rozpoznaniu i załatwieniu jego wniosku z 29 stycznia 2025 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że ze względu na tożsamą merytoryczną zawartość wszystkich trzech skarg z 18 i 19 listopada 2025 r. należało przyjąć, że w istocie jest to jedna skarga. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Stosownie do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skuteczne wniesienie skargi na bezczynność, poprzedza wniesienie ponaglenia do właściwego organu. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy skarżący nie poprzedził wniesienia skargi ponagleniem skierowanym do właściwego organu. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego z 29 stycznia 2025 r. został rozpoznany postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 17 lutego 2025 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 24 lutego 2025 r. Stwierdzić zatem należy, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie rozstrzygnął sprawę z wniosku skarżącego z 29 stycznia 2025 r. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu w/w uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Podkreślić należy, że choć uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, to zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI