III SAB/KR 10/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę funkcjonariusza policji na bezczynność organu w sprawie dopłaty do wypoczynku, uznając sprawę za niedopuszczalną w postępowaniu administracyjnosądowym.
Skarżący, funkcjonariusz policji G. W., zarzucił Komendantowi Powiatowemu Policji w C. bezczynność w sprawie przyznania dopłaty do wypoczynku za rok 2002. Organ administracyjny wskazał, że ustawa o Policji nie przewiduje wydawania decyzji administracyjnych w sprawach świadczeń socjalnych. Sąd administracyjny uznał, że sprawa nie podlega jego kognicji, powołując się na podział uprawnień policjanta wskazany przez Trybunał Konstytucyjny i odrzucając skargę.
Skarżący G. W., funkcjonariusz policji, złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w C. w przedmiocie uznania jego roszczeń finansowych związanych z dopłatą do wypoczynku za rok 2002. Organ administracyjny poinformował skarżącego, że ani ustawa o Policji, ani przepisy wykonawcze nie przewidują wydawania decyzji administracyjnych w sprawach świadczeń socjalnych i bytowych, w tym dopłat do wypoczynku. Skarżący kwestionował to stanowisko, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazujące na możliwość wydawania decyzji administracyjnych w sprawach funkcjonariuszy mianowanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę, uznał ją za niedopuszczalną. Sąd odwołał się do uchwały Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 stycznia 1995 r. (W 14/94), która dokonała podziału uprawnień policjanta na te podlegające kontroli sądu administracyjnego (w formie decyzji administracyjnych) i te podlegające ochronie sądu powszechnego. Sąd podkreślił, że użycie terminu "decyzja" w ustawie o Policji ma istotne znaczenie regulacyjne i nie można domniemywać kompetencji do jej wydania. Ponieważ ani ustawa o Policji, ani rozporządzenie wykonawcze nie przewidują wydania decyzji w sprawie dopłaty do wypoczynku, sąd uznał, że forma decyzji w tych sprawach jest niedozwolona. W konsekwencji, sąd nie podzielił stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 26 maja 1995 r. (I PZP 13/95) i orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sprawa dotycząca dopłaty do wypoczynku funkcjonariusza policji nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego, ponieważ przepisy nie przewidują wydawania w tym zakresie decyzji administracyjnych.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do uchwały Trybunału Konstytucyjnego dzielącej uprawnienia policjanta na te podlegające kontroli sądu administracyjnego (w formie decyzji) i te podlegające ochronie sądu powszechnego. Podkreślono, że brak jest podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej w sprawie dopłaty do wypoczynku, co wyłącza jurysdykcję sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (12)
Główne
PPSA art. 58 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.o.P. art. 73
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 107
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 32
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 39
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 41
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 42
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 45
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 56
Ustawa o Policji
u.o.P. art. 90
Ustawa o Policji
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. nr 23, poz.236 art. 1 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń socjalnych i bytowych przysługujących policjantom oraz członkom ich rodzin
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa dotycząca dopłaty do wypoczynku funkcjonariusza policji nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego, gdyż nie przewidują jej przepisy prawa jako sprawy załatwianej decyzją administracyjną. Kompetencji do wydania decyzji administracyjnej nie można domniemywać.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego oparta na orzecznictwie NSA, że w sprawach pracownika mianowanego wydawane są decyzje administracyjne, nie znalazła zastosowania w niniejszej sprawie ze względu na specyfikę świadczenia i brak podstawy prawnej do wydania decyzji.
Godne uwagi sformułowania
Sprawa objęta skargą G. W. nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego. Kompetencji do wydania decyzji w rozumieniu art.104 K.p.a. nie można domniemywać. Tym samym skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 26 maja 1995 r., I PZP 13/95 [...], w którym dano wyraz przekonaniu, że całość praw i obowiązków funkcjonariusza policji związanych ze służbą ma jednolity administracyjnoprawny charakter, objęty kognicją sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Krystyna Kutzner
przewodniczący
Dorota Dąbek
członek
Wiesław Kisiel
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie granic kognicji sądów administracyjnych w sprawach funkcjonariuszy służb mundurowych, zwłaszcza w kontekście świadczeń socjalnych i bytowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza policji i konkretnego świadczenia (dopłata do wypoczynku). Interpretacja podziału uprawnień policjanta może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię granic jurysdykcji sądów administracyjnych i powszechnych, co jest istotne dla prawników procesowych. Pokazuje, jak kluczowe jest istnienie decyzji administracyjnej jako podstawy do kontroli sądowej.
“Kiedy sąd administracyjny nie jest właściwy? Sprawa dopłaty do wypoczynku policjanta.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SAB/Kr 10/04 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-06-15 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-03-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Dorota Dąbek Krystyna Kutzner /przewodniczący/ Wiesław Kisiel /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Skarżony organ Komendant Policji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie AWSA Dorota Dąbek NSA Wiesław Kisiel (spr.) Protokolant : Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2004r sprawy ze skargi G. W. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w C. postanawia -skargę odrzucić- Uzasadnienie Skarga G. W. zarzuca Komendantowi Powiatowemu Policji w C. bezczynność w sprawie uznania roszczeń finansowych wynikających ze stosunku służbowego policjanta a dotyczących dopłaty do wypoczynku Skarżącego za rok 2002. Pismem z dnia 14 stycznia 2004 r. organ administracyjny poinformował stronę, że ani art.73, ani art.107 ustawy o Policji nie przewidują wydawania decyzji administracyjnych w sprawach świadczeń socjalnych i bytowych. W swej skardze do sądu G. W. kwestionuje argumentację Komendanta Powiatowego Policji w C. i powołuje się na liczne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których sąd stanął na stanowisku że w sprawach pracownika mianowanego wydawane są decyzje administracyjne. Odpowiadając na skargę Komendant Powiatowy Policji w C. wniósł o jej oddalenie. Brak prawa G. W. do otrzymania żądanego świadczenia wynika wprost z przepisu prawa i organ administracyjny (Komendant Powiatowy) nie ma żadnej możliwości zmiany tego stanu rzeczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Sprawa objęta skargą G. W. nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego. W uchwale z dnia 25 stycznia 1995 r., W 14/94. (Dz.U. nr 14, poz.67). Trybunał Konstytucyjny dokonał podziału uprawnień Policjanta związanych z jego służbą na (1) grupę uprawnień o charakterze administracyjnoprawnym, załatwianych w formie decyzji administracyjnych podlegających kontroli sądu administracyjnego, oraz na (2) uprawnienia, które korzystają z ochrony sądu powszechnego. Ustawa o Policji wielokrotnie ustala formę decyzji dla załatwieniu określonych spraw (art.32, 39, 41, 42, 45, 565, 90 i nast.). W konsekwencji użycie terminu "decyzja" w ustawie o Policji nie jest przypadkowe czyli ma istotne znaczenie regulacyjne. Kompetencji do wydania decyzji w rozumieniu art.104 K.p.a. nie można domniemywać. Ani ustawa o Policji, ani wykonawcze rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń socjalnych i bytowych przysługujących policjantom oraz członkom ich rodzin (Dz.U. nr 23, poz.236) nie przewidują decyzji dla załatwienia sprawy "dopłaty do wypoczynku" (§ 1 ust.1 rozporządzenia). Wnioskować więc należy, że forma decyzji w tych sprawach jest niedozwolona. Tym samym skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 26 maja 1995 r., I PZP 13/95 [w:] OSNNP r.1995, z.23, poz.286), w którym dano wyraz przekonaniu, że całość praw i obowiązków funkcjonariusza policji związanych ze służbą ma jednolity administracyjnoprawny charakter, objęty kognicją sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawę art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI