III SAB/Gl 91/23

III SAB/Gl 91/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Jankiewicz
Marzanna Sałuda
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4, art. 6 ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi W.K. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 2 października 2020 r. W. K. (dalej jako "strona skarżąca" lub "wnioskodawca") zwrócił się do Marszałka Województwa [...] (dalej jako "organ") o udostępnienie dokumentu Studium wykonalności dla projektu "Przebudowa pobocza jezdni wraz z odwodnieniem celem lokalizacji ścieżki rowerowej na ul. [...] w J.". Podstawą żądania, na którą powołał się wnioskodawca, była ustawa z dnia 6 września 2021 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 – dalej w skrócie jako "u.d.i.p.").
Z kolei pismem z 5 października 2020 r. wnioskodawca ponowił swój wniosek o informację publiczną w zakresie rozliczenia brakujących fragmentów ścieżki, które nie zostały wykonane ze względu na brak zgody właścicieli gruntów. Dodatkowo domagał się wskazania, czy działki o nr [...], [...] oraz [...] zostały wyłączone z inwestycji.
W udzielonej 9 października 2020 r. odpowiedzi [...] organ powołał się na wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. I OSK 2799/13. Wyjaśnił, że udostępnieniu po zawarciu umowy o dofinansowanie lub po zakończeniu danej tury konkursu podlega wyłącznie ta informacja, która jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dokumentacja techniczna, która stanowi załącznik do wniosku aplikacyjnego, nie podlega udostępnieniu z uwagi na brak waloru informacji publicznej.
W odniesieniu natomiast do ponowionego w dniu 5 października 2020 r. wniosku stwierdził, że udzielona wcześniej odpowiedź była wyczerpująca. Wynikało z niej, że w ramach projektu wykonane zostały dwa odcinki ścieżki rowerowej przedzielone skrzyżowaniem ul. [...] i [...]. Początek I odcinka ma miejsce na granicy z miastem B., a koniec odcinka II zlokalizowany jest przed skrzyżowaniem z drogą powiatową ul. [...]. Długość odcinka I wynosi 605,88 mb, natomiast II odcinka 328,53 mb. Łączna długość zrealizowanej ścieżki rowerowej wynosi 934,41 mb. Taki zakres prac został zaakceptowany przez ekspertów oceniających projekt oraz przez Instytucję Zarządzającą dokonującą wyboru projektu. Powyższe oznacza, że wniosek o dofinansowanie złożony i zaakceptowany w konkursie, którego elementem jest dokumentacja techniczna opracowana przez podmiot posiadający ku temu odpowiednie uprawnienia zakładał taki przebieg ścieżki rowerowej jaki został ostatecznie wykonany i rozliczony. Złożona dokumentacja zawierała ponadto informację o wyłączeniu z inwestycji działek nr [...], [...] i [...]. Taki zakres prac (brak ciągłości ścieżki rowerowej) został zaakceptowany przez IZ na etapie wyboru wniosku do dofinansowania, a to oznacza, że projekt w ogóle nie zakładał finansowania wyłączonych odcinków, które wnioskodawca określił jako "brakujące fragmenty ścieżki nie wykonane ze względu na brak zgody właścicieli gruntów".
Pismem z 17 lutego 2023 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Marszałka Województwa [...].
Organowi zarzucił naruszenie art. 1 ust. 1 oraz art. 5 ust. 2 u.d.i.p., albowiem w jego ocenie żądana informacja w postaci Studium wykonalności spełnia kryterium informacji publicznej, co więcej nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, gdyż została opracowana dla instytucji publicznej jaką jest Gmina J..
Ponadto powołując się na pismo RIO wskazujące na nieprawidłowości wydatkowania środków publicznych na gruntach prywatnych wyjaśnił, że w Prokuraturze Rejonowej B. toczyło się postępowanie w sprawie zawiadomienia o podejrzeniu przestępstwa przez Wójta Gminy J. w sprawie nieprawidłowości w finansowaniu inwestycji. W związku z tą sprawą wnosił o zabezpieczenie dokumentów. Ponieważ dokumentacji nie zabezpieczono wystąpił o informację publiczną w postaci dokumentu Studium wykonalności dla projektu "Przebudowa pobocza jezdni wraz z odwodnieniem celem lokalizacji ścieżki rowerowej na ul. [...] w J.".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie lub jej oddalenie. Wyjaśnił, że dokumentacja dotycząca beneficjentów umów o dofinansowanie podlega udostępnieniu w oparciu o art. 28 ust. 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyłącznie wtedy, gdy jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Każdy załącznik do wniosku o dofinansowanie czy też sam wniosek nie nabierają bez względu na ich treść waloru informacji publicznej tylko dlatego, że zostały złożone z okazji ubiegania się o fundusze publiczne. Wnioski i załączone do nich dokumenty są dokumentami prywatnymi, a ustawa o dostępie do informacji publicznej obejmuje dostęp do informacji publicznej. Nie zapewnia publicznego dostępu do wszelkich informacji. Za odmiennym rozumieniem art. 28 ust. 8 ustawy o zasadach polityki rozwoju nie przemawia również argument, że opinia publiczna powinna mieć możliwość porównania projektów zawartych we wnioskach uwzględnionych i odrzuconych, aby właściwie ocenić prawidłowość przydzielania pomocy finansowej. Przy liczbie osób starających się o pomoc finansową i liczbie składanych przez nie dokumentów kontrola społeczna byłaby i tak iluzoryczna. Mogłaby ponadto posłużyć nadużywaniu prawa do informacji przez tworzenie banków pomysłów biznesowych pochodzących od osób starających się o przyznanie pomocy finansowej. Dlatego powołując się na wyrok NSA z 9 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 431/11 wyjaśnił, że zawarty w art. 28 ust. 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zwrot "wszelkie dokumenty przedstawiane przez wnioskodawców" powinien być interpretowany w ramach art. 6 u.d.i.p., a to oznacza, że udostępnieniu w tym trybie podlegać będą jedynie dokumenty urzędowe mające walor informacji publicznej, a nie dokumenty prywatne. Studium wykonalności jakiego domagał się skarżący we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stanowił załącznik do wniosku o udzielenie dofinansowania ze środków unijnych. Jako dokument prywatny i wewnętrzny nie podlegał udostępnieniu, gdyż nie stanowił informacji publicznej. Z kolei pozostałe informacje, których skarżący się domagał zostały mu przekazane 9 października 2020 r. W piśmie tym wskazano, że wniosek o dofinansowanie złożony i zaakceptowany w konkursie, którego elementem jest dokumentacja techniczna opracowana przez podmiot posiadający ku temu odpowiednie uprawnienia, zakładał taki przebieg ścieżki rowerowej jaki został ostatecznie wykonany i rozliczony. Potwierdzono, że dokumentacja złożona w konkursie o dofinansowanie zawiera informację o wyłączeniu z inwestycji działek: nr [...], [...] i [...]. Taki zakres prac (brak ciągłości w ścieżce rowerowej) został zaakceptowany przez Instytucję Zarządzającą na etapie wyboru wniosku do dofinansowania, a to oznacza, że projekt w ogóle nie zakładał finansowania wyłączonych odcinków. Nie zachodziła zatem konieczność rozliczania nie objętych projektem fragmentów drogi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zajął w tej sprawie następujące stanowisko.
Nie ma podstaw do odrzucenia skargi, czego domaga się organ.
Pismem z 9 października 2020 r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z 2 października 2020 r., uzupełniony pismem z 5 października 2020 r. Sąd ma zatem podstawy do przyjęcia, że taki wniosek został do organu złożony, a odpowiedzi nań udzielono pismem z 9 października 2020 r.
Skarżący uznał, że nie uczyniono zadość jego wnioskowi w części, w której domagał się udostępnienia "Studium wykonalności dla projektu Przebudowa pobocza jezdni wraz z odwodnieniem celem lokalizacji ścieżki rowerowej na ul. [...] w J.". Skoro tak, to środkiem przysługującym skarżącemu jest skarga na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność nie jest ograniczona 30 dniowym terminem wskazanym w art. 51 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2023 r., poz. 259, w skrócie jako "p.p.s.a."). Zgodnie bowiem z art. 51 § 2b tej ustawy skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, z tym jednakże zastrzeżeniem, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej nie jest obwarowana obowiązkiem uprzedniego wniesienia ponaglenia. Przewidziany w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a obowiązek wyczerpania tego rodzaju środka zaskarżenia wynika z art. 37 k.p.a., który nie ma zastosowania w przypadku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów o u.d.i.p. Ustawa ta odsyła do przepisów k.p.a. tylko w ograniczonym zakresie, stanowiąc w art. 16 ust. 2, że przepisy k.p.a. stosuje się do decyzji o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania (porównaj w tym zakresie postanowienie NSA z 22 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 522/14). Skarga jest zatem dopuszczalna.
Wpis od skargi został uiszczony.
W wyniku rozpoznania merytorycznego skargi Sąd uznał, że jest ona nieuzasadniona.
Wnioskowane przez skarżącego Studium wykonalności.... Jest dokumentem sporządzonym w toku postępowania konkursowego przez uczestniczący w nim podmiot. Jest to rodzaj dokumentu technicznego, załączanego do wniosku aplikacyjnego. Nie jest to zatem dokument pochodzący od władzy publicznej ani innego podmiotu wykonującego zadania publiczne, o jakich mowa w art. 4 u.d.i.p. Tymczasem przepis art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. przewiduje w ramach uprawnień wynikających z prawa do informacji publicznej prawo do wglądu do dokumentów urzędowych. Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.
Sporny w niniejszej sprawie dokument Studium wykonalności dla projektu Przebudowa pobocza jezdni wraz z odwodnieniem celem lokalizacji ścieżki rowerowej na ul. [...] w J. nie jest dokumentem urzędowym.
Słusznie organ powołał się na wyrok NSA z 7 sierpnia 2014 r., wydany w sprawie o sygn. akt I OSK 2799/13, ponieważ zawarte w nim tezy można odnieść wprost do niniejszej sprawy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje prawo domagania się informacji, a w określonych sytuacjach dostępu do nośnika tej informacji w postaci dokumentu, ale dokumentu urzędowego, którym Studium wykonalności... nie jest.
Pogląd tego rodzaju funkcjonuje szeroko w orzecznictwie NSA. W wyroku z 5 kwietnia 2022 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III OSK 4348/21, NSA stwierdził, że Każdy załącznik do wniosku o dofinansowanie czy też sam wniosek, nie nabierają bez względu na ich treść waloru informacji publicznej tylko dlatego, że zostały złożone z okazji ubiegania się o fundusze publiczne. Wnioski o dofinansowanie są dokumentami prywatnymi, które nie podlegają udostępnieniu na podstawie u.d.i.p." (zob. wyrok NSA z 7.08.2014 r. I OSK 2799/13, LEX nr 1587402). Stanowisko to można uznać za utrwalone w orzecznictwie.
Nie można wykluczyć tego, że Studium wykonalności może zawierać informacje o charakterze publicznym, ale żądanie skarżącego jest sformułowane kategorycznie. Skarżący nie domagał się udzielenia mu informacji, a udostępnienia wprost dokumentu w postaci Studium wykonalności... . Żądanie to nie mieści się w szeroko rozumianym dostępie do informacji publicznej i słusznie spotkało się z odmową organu.
Mając to na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.