III SAB/Gl 361/23

III SAB/Gl 361/23 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Anna Apollo /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Jankiewicz
Symbol z opisem
6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w R. w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 6 listopada 2023 r. M. G. ( dalej określany jako Skarżący) wniósł skargę akt – pismo Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z 28 września 2023 r. dotyczące ustalenia Skarżącemu zwrotu kosztów dojazdu z miejscowości zamieszkania do miejscowości pełnienia służby za czerwiec 2023 r. W Skardze Skarżący zarzucił także organowi przewlekłe prowadzenia sprawy zwrotu Skarżącemu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby. W związku z czym sformułował w skardze żądanie nałożenia na Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej organ grzywny w związku z rażącym naruszeniem prawa administracyjnego związanym z przewlekłym prowadzeniem postępowania.
Zarządzeniem zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 15 listopada 2023 r. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej określanej skrótem P.p.s.a.) została oddzielona od skargi na akt i nadano jej samodzielny bieg.
W odpowiedzi na skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania organ wniósł o jej odrzucenie.
Na wezwanie Sądu z 9 lutego 2024 r. dotyczącego skierowania do organu nadrzędnego ponaglenia Skarżący w piśmie z 17 lutego 2023 r. poinformował, że nie wystosował ponaglenia, bo nie został pouczony o takim wymogu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Dalsze przypadki zaskarżalnej bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zostały unormowane w art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.
Skargi w tym przedmiocie mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., co też miało miejsce w rozpoznanej sprawie.
Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. formalnym wymogiem dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest, co do zasady, poprzedzenie jej ponagleniem skierowanym do właściwego organu. W rozpatrywanej sprawie, zgodnie z normą art. 37 § 3 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 3 Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 775, dalej określanej skrótem K.p.a.) do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu wskazanego trybu strona może wnieść skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dla uznania wyczerpania ww. toku przez stronę wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona stosowny środek. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia (poprzednio zażalenia - por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 września 2016 r., sygn. II SAB/Kr 109/16).
Sformułowanie "w każdym czasie", którym posłużył się ustawodawca w art. 53 § 2b P.p.s.a., musi być postrzegane w aspekcie trwającego w dacie składania skargi i naruszającego czas załatwienia sprawy stanu postępowania administracyjnego (wyrok NSA z 17 listopada 2020 r., II OSK 973/19).
Jednocześnie wskazać należy, że w świetle uchwały NSA z 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21, wniesienie skargi na przewlekłość dopiero po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania, poprzez wydanie decyzji ostatecznej lub załatwienia innym właściwym dla danej sprawy aktem- czynnością, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58§ 1 pkt 6 P.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej pismem – czynnością z 28 września 2023 r., załatwiając wniosek Skarżącego z 25 lipca 2023r. określił kwotę kosztów podlegających zwrotowi z tytułu dojazdu Skarżącego z miejscowości Z. do miejscowości pełnienia służby. Zatem sprawa została załatwiona w formie czynności materialno-technicznej. Czynność tego rodzaju wymieniona jest w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jako przepisu, który wyznacza kognicję sądu administracyjnego (czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). Nie jest przedmiotem skargi i postępowania decyzja, postanowienie ani inny akt, gdyż z przepisów ustawy o Straży Granicznej wynika, że decyzje administracyjne przewidziane są dla spraw, o których mowa w art. 95, 96 i 98, co nie dotyczy zwrotu kosztów dojazdu. Ustawodawca pominął w tej regulacji art. 97 ustawy.
W świetle powyższego skargę należało uznać za niedopuszczalną. Bowiem została ona wniesiona do sądu już po załatwieniu sprawy przez organ. W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a należało ją odrzucić. Niewyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 53 § 2b P.p.s.a. uzasadniałoby odrzucenie skargi, gdyby, co do zasady, była ona dopuszczalna.