III SAB/Gl 337/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2025-12-03
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezczynność organuzwrot kosztów dojazdudzieci niepełnosprawnesąd administracyjnywłaściwość sąduumowa cywilnoprawnapostanowienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie zwrotu kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych do szkoły, uznając sprawę za pozostającą poza zakresem właściwości sądu administracyjnego.

Skarżący G. Z. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w sprawie zwrotu kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych do szkoły. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę i stwierdził, że kwestia zwrotu kosztów przejazdu, uregulowana umową cywilnoprawną, nie podlega kontroli sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Skarżący G. Z. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku o zwrot kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych do szkoły. Skarżący zarzucił organowi brak wydania decyzji w tej sprawie, wskazując na otrzymanie jedynie pisma przedstawiającego stanowisko gminy. Organ administracji argumentował, że brak wypłaty zwrotu kosztów wynikał z braku podpisanej umowy cywilnoprawnej, która stanowiła wymóg ustawowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, rozpoznając sprawę, stwierdził, że przedmiot sporu dotyczy postanowień umowy cywilnoprawnej dotyczącej zwrotu kosztów przejazdu dziecka i opiekuna. Sąd powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą takie sprawy, uregulowane umową cywilnoprawną, należą do właściwości sądów powszechnych, a nie administracyjnych. W konsekwencji, sąd uznał, że skarga pozostaje poza zakresem właściwości sądu administracyjnego i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sprawy dotyczące zwrotu kosztów przejazdu dziecka i opiekuna, określone w umowie cywilnoprawnej, nie podlegają właściwości sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad aktami i czynnościami z zakresu administracji publicznej. Kwestie wynikające z umów cywilnoprawnych, nawet jeśli dotyczą świadczeń publicznych, należą do zakresu właściwości sądów powszechnych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (4)

Główne

p.p.s.a. art. 58 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, w tym ze względu na brak właściwości sądu.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej.

p.p.s.a. art. 58 § 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dotyczy odrzucenia skargi.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Tekst jednolity powołany w sprawie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa dotycząca zwrotu kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych, uregulowana umową cywilnoprawną, nie podlega właściwości sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

Czynność organu w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu dziecka i opiekuna w sytuacji, gdy dziecko jest dowożone przez tego opiekuna do np. przedszkola - jako określana w umowie cywilnoprawnej - nie podlega właściwości sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego.

Skład orzekający

Dorota Fleszer

przewodniczący

Adam Gołuch

sprawozdawca

Magdalena Jankiewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących zwrotu kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych, gdy kwestia ta jest uregulowana umową cywilnoprawną."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy prawo do zwrotu kosztów wynika z umowy cywilnoprawnej, a nie bezpośrednio z przepisów administracyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię właściwości sądu w sprawach, które mogą wydawać się administracyjne, ale mają charakter cywilnoprawny.

Czy sąd administracyjny rozstrzygnie spór o zwrot kosztów dojazdu? Sprawdź, kiedy sprawa trafi do sądu powszechnego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SAB/Gl 337/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /sprawozdawca/
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący/
Magdalena Jankiewicz
Symbol z opisem
6146 Sprawy uczniów
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi G. Z. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku o zwrot kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych do szkoły postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
G. Z. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwrot kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych do szkoły.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej powoływanej jako p.p.s.a., zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej.
Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że w niniejszej sprawie zaskarżona jest bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwrot kosztów dojazdu dzieci niepełnosprawnych do szkoły.
Skarżący w uzasadnieniu skargi zarzucił organowi, że w odpowiedzi na jego wniosek dotyczący dopłaty do zwrotu kosztów przewozu niepełnosprawnego dziecka do szkoły/przedszkola nie została wydana decyzja, którą mógłby zaskarżyć a jedynie otrzymał pismo przedstawiające stanowisko gminy. Wskazał, że we wrześniu 2023 r. podpisał umowę, która nie zawierała zwrotu kosztów dojazdu opiekuna. We wrześniu 2024 r. umowy, która miała identyczną treść nie podpisał składając jednocześnie wyjaśnienia z czym się nie zgadza.
Organ w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazał, że nie pozostawał w bezczynności a brak wypłaty zwrotu kosztów wynikał wyłącznie z braku podpisanej umowy cywilnoprawnej, stanowiącej wymóg ustawowy.
Osią sporu zdaniem Sądu w niniejszej sprawie są postanowienia umowy zarówno tej podpisanej z 21 sierpnia 2023 r., której postanowienia skarżący kwestionuje jak i tej niepodpisanej z września 2024 r., z którą skarżący wiąże obowiązek organu do wypłaty zwrotu kosztów dojazdu za kolejne okresy.
Z linii orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, że czynność organu w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu dziecka i opiekuna w sytuacji, gdy dziecko jest dowożone przez tego opiekuna do np. przedszkola (oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, itd.) - jako określana w umowie cywilnoprawnej - nie podlega właściwości sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 października 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 890/20).
Powyższe stanowisko Sąd w obecnym składzie w całości podziela.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że skarga na bezczynność organu w rozpoznaniu powyższej skargi pozostaje poza granicami właściwości sądu administracyjnego. Nie może zmienić tego stanowiska okoliczność, że sprawa dotyczy skargi na bezczynność organu administracji.
Sprawa objęta skargą pozostaje zatem poza kognicją sądów administracyjnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI