III SAB/Gl 305/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na bezczynność komornika w sprawie udostępnienia informacji publicznej, uznając sprawę za niedopuszczalną z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.
Skarżący złożył skargę na bezczynność komornika sądowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej dokumentów związanych z zakupem kamery. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną, wskazując, że komornik sądowy nie jest organem administracji publicznej podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej, a sprawy dotyczące jego czynności podlegają właściwości sądów powszechnych. Dodatkowo, wnioskowana informacja nie została uznana za informację publiczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę J.J. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący domagał się udostępnienia dokumentów związanych z zakupem kamery. Sąd, po analizie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Kluczowym argumentem było to, że komornik sądowy nie jest organem administracji publicznej, a jego czynności, w tym zaniechania, podlegają kontroli sądów powszechnych zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego. Sąd podkreślił, że sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działaniami organów administracji publicznej, a zakres tej kontroli jest określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto, sąd wskazał, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz dokument wewnętrzny. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność komornika sądowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Uzasadnienie
Komornik sądowy nie jest organem administracji publicznej podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej. Czynności komornika, w tym zaniechania, podlegają kontroli sądów powszechnych. Ponadto, wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.c. art. 767 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s. art. 2 § 2
Ustawa o komornikach sądowych
u.k.s. art. 175 § 1
Ustawa o komornikach sądowych
u.k.s. art. 188 § 1
Ustawa o komornikach sądowych
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki art. 1 § 1
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki art. 1 § 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki art. 4 § 4
Ustawa o dostępie do informacji publicznej art. 1 § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Komornik sądowy nie jest organem administracji publicznej podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej. Czynności komornika podlegają kontroli sądów powszechnych. Wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną.
Godne uwagi sformułowania
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. komornik sądowy nie jest organem administracji publicznej uprawnionym do wydawania aktów podlegających kontroli sądowoadministracyjnej wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, lecz dokument wewnętrzny, niepodlegający przedmiotowej ustawie.
Skład orzekający
Adam Pawlyta
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu administracyjnego w sprawach dotyczących czynności komorników sądowych oraz kwalifikacji wnioskowanych informacji jako informacji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku braku właściwości sądu administracyjnego w odniesieniu do czynności komornika i wnioskowanej informacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy sąd administracyjny nie jest właściwy? Sprawa dotycząca komornika i informacji publicznej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SAB/Gl 305/23 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2024-01-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-10-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Adam Pawlyta /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6480 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Inne Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 58 par. 1 pkt 1 p.p.s.a., art. 58 par. 3 p.p.s.a. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja 1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. 5 Uzasadnienie J.J. (dalej: skarżący) pismem z 8 września 2023 r. złożył skargę na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. w związku z nieudzieleniem mu informacji "w kwestii dokumentów związanych z fakturami zakupu kamery". W piśmie z 3 stycznia 2024 r. skarżony podmiot wskazał, że nie może odnieść się do skargi z uwagi na brak właściwości w sprawie sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Mianowicie, zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z 17 kwietnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm. – dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. z 11 października 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 2383), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tj. z 10 marca 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 615 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna. Skarżący zaskarżył bowiem zaniechanie konkretnego komornika sądowego w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Należy zwrócić uwagę, że komornik sądowy nie jest organem administracji publicznej uprawnionym do wydawania aktów podlegających kontroli sądowoadministracyjnej, określonych we wskazanym wyżej art. 3 p.p.s.a. Podlega on kontroli sądów powszechnych w trybie ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. z 7 lipca 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 1550 ze zm., dalej: k.p.c.). Zgodnie z art. 758 k.p.c., sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów rejonowych i działających przy tych sądach komorników. W myśl art. 767 § 1 k.p.c., na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika, a zatem sąd powszechny. Natomiast stosownie do art. 759 § 2 k.p.c. sąd wydaje z urzędu komornikowi zarządzenia zmierzające do zapewnienia należytego wykonania egzekucji oraz usuwa spostrzeżone uchybienia. Ocena prawna wyrażona przez sąd w ramach wydanych zarządzeń jest wiążąca dla komornika. Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (tekst jedn. z 7 lipca 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 1691 ze zm., dalej: u.k.s.), komornik podlega również nadzorowi sądu oraz nadzorowi odpowiedzialnemu prezesa sądu rejonowego, przy którym działa. Na podstawie art. 175 ust. 1. u.k.s. nadzór administracyjny nad komornikami sądowymi jest sprawowany w pierwszej kolejności przez prezesa właściwego sądu rejonowego (nadzór odpowiedzialny). Natomiast z art. 188 ust. 1 u.k.s. wynika, że Krajowa Rada Komornicza sprawuje nadzór nad komornikami niezależnie od nadzoru sprawowanego przez Ministra Sprawiedliwości i prezesów właściwych sądów. Należy również dostrzec, że strona może dochodzić swoich praw w sytuacji bezczynności komornika w postępowaniu egzekucyjnym w ramach ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. z 2 sierpnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 1725), która reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (art. 1 ust. 1). Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio, gdy na skutek działania lub bezczynności sądu albo komornika sądowego doszło do naruszenia prawa strony do przeprowadzenia i zakończenia bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy egzekucyjnej lub innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (art. 1 ust. 2). Przy czym, w tej sytuacji, zgodnie z art. 4 ust. 4 ustawy, sądem właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej przewlekłości postępowania egzekucyjnego lub innego postępowania dotyczącego wykonania orzeczenia sądowego jest sąd okręgowy, w którego okręgu prowadzona jest egzekucja lub wykonywane są inne czynności, a gdy egzekucja lub inne postępowanie dotyczące wykonania orzeczenia sądowego prowadzone jest w dwu lub więcej okręgach - sąd, w okręgu którego dokonano pierwszej czynności. Zatem skarga na czynności komornika lub zaniechanie podjęcia takiej czynności w postępowaniu egzekucyjnym podlega kognicji sądów powszechnych. Ponadto wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: z 23 marca 2022 r., Dz.U. z 2022 r. poz. 902), lecz dokument wewnętrzny, niepodlegający przedmiotowej ustawie. Wyłącza to właściwość sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 czerwca 2023 r., III SAB/Lu 13/23, Legalis nr 2954206; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 10 listopada 2020 r., II SAB/Sz 60/20, Legalis nr 2547544). W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. ----------------------- 2
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI