III SAB/GL 303/25

III SAB/Gl 303/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-08-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6262 Radni
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. N. na bezczynność Starosty Powiatowego w B. w przedmiocie interpelacji radnego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 10 lipca 2025 r. J. N. (dalej jako: “Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w B. (dalej jako: "organ" lub "Starosta [...]").
Z akt administracyjnych wynika, że pismem opatrzonym tytułem "Interpelacja"
z 30 kwietnia 2025 r. Skarżący zwrócił się do Przewodniczącego Rady Powiatu|
[...] oraz Starosty [...] o udostępnienie informacji, jakie kontrole zostały przeprowadzone w roku 2024 r. w C w S. i placówkach podległych oraz o dostarczenie kopii protokołów kończących te kontrole, bądź dokumentów im odpowiadających, wydanych po zakończeniu kontroli.
Jako adres korespondencyjny Skarżący podał Biuro Rady Powiatu [...], a także adres e-mail [...]. Z pisma wynika także, że Skarżący jest radnym Powiatu [...], Okręg wyborczy nr [...]: M., S., W.
Pismem z 13 maja 2025 r. Starosta [...] udostępnił żądaną informację publiczną.
Kolejnym pismem zatytułowanym "Interpelacja" z 26 maja 2025 r. Skarżący ponowie zwrócił się do Przewodniczącego Rady Powiatu [...] oraz Starosty [...] o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy udzieloną informacją z 13 maja 2025 r., a informacja jaką otrzymał od Wojewody Śląskiego w piśmie z 22 maja 2025 r.,
z której wynika, że oprócz placówek wchodzących w skład C w S. wymienionych w piśmie Starosty z 13 maja 2025 r., kontrola Wojewody została także przeprowadzona w POW nr [...] w S..
W odpowiedzi na powyższe, Starosta [...] pismem z 5 czerwca 2025 r. wyjaśnił, że kontrola Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr [...] w S. nie zakończyła się w 2024 r. A zgodnie z interpelacją Skarżącego z 30 kwietnia 2025 r. przekazano dane dotyczące 2024 r.
W skardze na bezczynność Starosty [...] Skarżący wniósł o nakazanie organowi udostepnienia kopii protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Wojewodę Śląskiego w roku 2024 r. w POW nr [...] w S. oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, gdyż udzielił odpowiedzi na interpelację w ustawowym terminie 14 dni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 395, dalej jako: "p.p.s.a."), obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania
w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające). Sąd administracyjny,
na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 - 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Podkreślić należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone formy działania organu, czyli jest dopuszczalna tylko w takich granicach,
w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność jest zatem dopuszczalna tylko wówczas, gdy istnieje przepis prawa zobowiązujący organ do wydania określonego aktu,
o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. bądź określonego zachowania w postępowaniu administracyjnym czy podatkowym (o których mowa w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).
Odnosząc treść przywołanych przepisów do przedmiotu skargi wniesionej do tut. Sądu należy wskazać, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest niezadowalająca odpowiedź
Starosty [...] na interpelację radnego.
W tym miejscu należy podkreślić, że sprawy o identycznym stanie faktycznym
i prawnym były już przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych (m.in. postanowienie WSA we Wrocławiu z 7 listopada 2024 r., sygn.. akt IV SAB/Wr 777/24, Postanowienie WSA we Wrocławiu z 29 grudnia 2022 r., sygn. akt IV SAB/Wr 1049/22, Postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Ol 11/14). Sąd orzekający w niniejszej sprawy wyrażone w nich poglądy podziela.
W ocenie Sądu podstawą prawną żądania Skarżącego jest art. 21 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 107; dalej: ustawa), według którego "W wykonywaniu mandatu radnego radny ma prawo, jeżeli nie narusza to dóbr osobistych innych osób, do uzyskiwania informacji i materiałów, wstępu do pomieszczeń, w których znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność starostwa powiatowego, a także spółek z udziałem powiatu, spółek handlowych z udziałem powiatowych osób prawnych, powiatowych osób prawnych, powiatowej jednostki organizacyjnej oraz zakładów i przedsiębiorstw samorządowych, z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej."
Odpowiedź na zapytanie radnego, o której mowa w art. 21 ust. 2a ustawy nie spełnia powołanych powyżej kryteriów aktu lub czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Nie stanowi ona bowiem władczego działania organu administracji publicznej skierowanego do niepodporządkowanego mu podmiotu i nie dotyczy praw podmiotowych przysługujących jednostce na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Relacja pomiędzy radnym a organem wykonawczym ma - co do zasady - charakter wewnętrzny, zaś uprawnienia związane z wykonywanym przez niego mandatem wiążą się z funkcją kontrolną organu stanowiącego powiatu. W takim też kontekście należy postrzegać żądanie udzielenia informacji, udostępnienia materiałów, zapytanie czy też interpelację (por. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 293/19, wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 278/19).
Mając na uwadze powyższe to oceniana skarga na bezczynność nie mogła
zostać uznana za dopuszczalną. Skarga na bezczynność może bowiem zostać wniesiona tylko w tych sprawach, w których sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej.
W związku z tym należało uznać, że skarga na bezczynność organu w rozpatrzeniu interpelacji radnego nie mieściła się w granicach właściwości sądów administracyjnych.
Wniesiona skarga podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia