III SAB/GL 226/22

III SAB/Gl 226/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /sprawozdawca/
Barbara Orzepowska-Kyć
Małgorzata Herman /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art. 1 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 października 2022 r. sprawy ze skargi T. D. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 maja 2022 r. skarżący T.D. złożył skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarzucił naruszenie:
1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;
2. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Wobec powyższego zażądał zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 15 kwietnia 2022r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych tj. udostępnienie karty punktów z rozmowy kwalifikacyjnej każdego członka Komisji w zakresie dotyczącym mojej osoby - a to na podstawie § 9 ust. 3-8 Regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze, w tym wolne kierownicze stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...].
W uzasadnieniu podkreślił, że 15 kwietnia 2022r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej:
1. zestawienia punktów z testu merytorycznego w zakresie dotyczącym mojej osoby - a to na podstawie § 7 ust. 5-7 Regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze, w tym wolne kierownicze stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] oraz
2. karty punktów z rozmowy kwalifikacyjnej każdego członka Komisji w zakresie dotyczącym mojej osoby - a to na podstawie § 9 ust. 3-8 Regulaminu naboru na wolne stanowiska orzecznicze, w tym wolne kierownicze stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] .
Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji Strona wskazała przesłanie ich na podany adres e-mail .
W dniu 27 kwietnia 2022 została udostępniona informacja publiczna we wnioskowanym z 15 kwietnia 2022r. zakresie, ale odnośnie pkt 2 wniosku zostały udostępnione tylko 3 karty punktów, chociaż Komisja składała się z 4 członków; karty były niepodpisane, więc nie można w żaden sposób określić, który z członków Komisji przyznawał konkretne punkty. Zatem zdaniem Strony również w tym przypadku doszło tylko do częściowego udostępnienia informacji publicznej. Ponadto pliki typu word nie można było otworzyć.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że jej żądanie jest nieuzasadnione tak z przyczyn faktycznych jak i prawnych, a okoliczności faktyczne dowodzą bezzasadności żądań Skarżącego. W zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15 kwietnia 2022 r., odnośnie pkt 2, organ wskazał, że informacja publiczna została udostępniona w całości. Skarżącemu udostępniono 3 karty punktów z rozmowy kwalifikacyjnej przyznanych kandydatom przez członków komisji. Czwarta osoba pełniła funkcję obsługi procedury naboru, tym samym nie przyznawała punktów kandydatom. Wszystkie karty punktów zostały podpisane przez członków komisji, jednak biorąc pod uwagę opinię Inspektora Ochrony Danych Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] uznano, że ujawnianie nawet samego wzoru podpisu może potencjalnie skutkować wpływem na prywatność członków komisji. Dlatego pracodawca podjął decyzję o anonimizacji podpisów pod kartami punktów, czego dokonano celem uniknięcia nieautoryzowanego użycia danych osobowych członków komisji. Wskazano także, że odręczny podpis może zostać zaliczony do danych osobowych i jako taki podlega szczególnej ochronie. O fakcie anonimizacji Skarżący został poinformowany w odpowiedzi na wniosek.
Ponadto Organ podkreślił, że przyjął, iż treścią żądania Skarżącego było uzyskanie informacji dot. ilości punktów przyznanych przez każdego członka komisji, a nie informacji dotyczących danych osobowych poszczególnych członków komisji. Skarżący nie wyartykułował w żadnym miejscu wniosku o udostępnieniu mu podpisów osób sporządzających kartę oceny. Udostępniono zatem Skarżącemu informację zgodnie z żądaniem.
Odnosząc się do zarzutu Skarżącego, iż "w obu odpowiedziach pliki typu word nie można było otworzyć", organ wyjaśnił, że odpowiedzi, jak i załączniki były wysłane do Skarżącego w formacie PDF poprzez System SOD-SEKAP na adres email: [...]. Pliki PDF zostały prawidłowo wysłane, o czym świadczą załączone raporty i pliki otwierają się prawidłowo. W przypadku kłopotu z otwarciem plików Skarżący miał możliwość skontaktowania się z pracownikami Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...], którzy pomogliby i wyjaśnili ewentualną problematyczną sytuację i gdyby wykazał się odrobiną dobrej woli i skontaktował się z Urzędem, z pewnością zostałyby wyjaśnione wątpliwości. Reasumując wskazał, że organ administracji udzielił Skarżącemu wszystkich żądanych informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy – co do zasady – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 ustawy p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Należy zauważyć, iż celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że nie istnieje obowiązek wydania stosowanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Poza tym należy wskazać, że Sąd ocenia skargę na bezczynność na moment jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest również uwzględnić wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy.
W świetle powyższego, dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że był on zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje m.in., że do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego publicznych.
Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p).
Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może przybrać postać:
1. czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;
2. pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;
3. pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;
4. pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej lub zastosowania tego trybu w sytuacji, gdy z treści wniosku wynika, że wnioskodawca żąda udostępnienia w trybie szczególnym;
5. decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji;
6. decyzji odmawiając udostępnienia żądanej informacji gdy stwierdzi, że stanowi ona informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. i że nie może być udostępniona bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia jej udostępnienia dla interesu publicznego.
W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udostępnił zainteresowanemu podmiotowi żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. odpowiedzi należy udzielić bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten może być przedłużony, co przewiduje art. 13 ust. 2 ustawy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m. in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Bez wątpienia więc organ – Marszałek Województwa [...] - jest podmiotem publicznym, wykonuje zadania publiczne w zakresie samorządu terytorialnego, jak również dysponuje majątkiem publicznym, stąd jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Zatem do rozważenia pozostaje charakter żądania Skarżącego. Wniosek Strony wyznaczał bowiem granice tego żądania i dotyczył udzielenia informacji poprzez udostępnienie zestawienia punktów z testu merytorycznego oraz karty punktów z rozmowy kwalifikacyjnej każdego członka Komisji w zakresie dotyczącym konkretnie jego osoby - a to na podstawie § 7 ust. 5-7 oraz § 9 ust. 3-8 Regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze, w tym wolne kierownicze stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...].
Zdaniem Skarżącego została udostępniona informacja publiczna jedynie częściowo, bowiem zostały przedstawione tylko 3 karty punktów, a Komisja składała się z 4 członków; karty były niepodpisane, więc nie można było określić, który z członków Komisji przyznawał konkretne punkty.
Organ zaś wyjaśnił, że udostępniono 3 karty punktów z rozmowy kwalifikacyjnej przyznanych kandydatom przez członków komisji, bowiem czwarta osoba pełniła funkcję obsługi procedury naboru, tym samym nie przyznawała punktów kandydatom. Wszystkie karty punktów zostały podpisane przez członków komisji, jednak organ podjął decyzję o anonimizacji podpisów pod kartami punktów celem uniknięcia nieautoryzowanego użycia danych osobowych członków komisji.
Przede wszystkim podnieść należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie podtrzymuje zaprezentowane w wyrokach WSA w Szczecinie z 7 marca 2019r., sygn. akt II SA/Sz 817/18 oraz NSA z 4 sierpnia 2022r., o sygn. akt III OSK 6283/21, stanowisko odnoszące się do zasadniczych celów uregulowania przez prawodawcę zasad naboru na wolne stanowisko urzędnicze. Przeprowadzenie naboru ma być otwarte, z poszanowaniem zasad konkurencyjności, zaś dokonanie wyboru ma być jawne zarówno co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona poprzez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru kandydata najlepszego i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, jawny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury. Realizacja zasady otwartości i transparentności służyć ma jednocześnie wsparciem dla zachowania bezstronności i obiektywizmu w całej procedurze konkursowej, w tym w ocenie kandydatów. Co warte jest również podkreślenia, konkurencyjność naboru wiąże się przy tym z realizacją postulatu rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe.
Dlatego też postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze w jednostce samorządu terytorialnego prowadzone na podstawie przepisów ustawy o pracownikach samorządowych posiada postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach otwartości, jawności i przejrzystości. Nadto celem przeprowadzenia naboru na stanowiska urzędnicze w samorządzie terytorialnym jest również realizacja postulatu zapewnienia zawodowego, rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe, do czego winien się przyczynić dobór kadr urzędniczych według kryteriów merytorycznych. Mamy tu zatem do czynienia z konkurencyjnością naboru, a więc cechą, która ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy (por. D. Chaba, Koncepcja osiągnięcia efektywnego naboru pracowników samorządowych jako intencja zmian ustawowych, PPP 2018, nr 7-8, s. 12-27). Zasada otwartości oznacza, że do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani, z kolei zasada jawności określa obowiązek ogłaszania niektórych informacji z naboru, bądź też na traktowaniu ich jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (por. S. Płażek, Nabór na stanowiska urzędnicze w samorządzie terytorialnym - uwagi krytyczne, PPP 2012, nr 3, s. 38-70). Natomiast zasada przejrzystości oznacza, że postępowanie jest prowadzone według jasnych reguł pozwalających ocenić na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata. Postępowanie w sprawie rekrutacji jest prowadzone na podstawie przepisów określonych w rozdziale II ustawy o pracownikach samorządowych. Z postępowania sporządza się protokół, który zgodnie z art. 14 ust. 2 u.p.s. zawiera; 1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; 2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Sporządzenie protokołu o wskazanej treści poprzedza opublikowanie zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.s. informacji o wynikach naboru. Informacja o wynikach naboru jest zamieszczona na tablicy ogłoszeń jednostki, w której przeprowadzana jest rekrutacja oraz Biuletynie Informacji Publicznej. Powyższe rozwiązania mają zapewnić, że przejrzystość postępowania w sprawie naboru, tak aby były wiadome przesłanki jakimi kierowała się jednostka samorządu terytorialnego, zatrudniająca określoną osobę.
Tym samym osoby powoływane w skład komisji konkursowej nie mogą korzystać z ochrony danych osobowych w postaci anonimizacji podpisów, bowiem z chwilą podjęcia się obowiązków w komisji stają się funkcjonariuszami publicznymi w tym zakresie. To m.in. ich oświadczenia, decyzje, wyniki postawionych kandydatom ocen gwarantują właśnie wypełnienie przedstawionych wyżej zasad konkursowych. Zatem argumenty organu w tej kwestii są chybione.
Nie zasługują na uwzględnienie jednak także zarzuty skargi podtrzymujące żądanie udostępnienie karty punktów z rozmowy kwalifikacyjnej Skarżącego. Zgodnie z postanowieniami § 14 Regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze, w tym wolne kierownicze stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] – pkt. 1 informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami związanymi z wolnym stanowiskiem urzędniczym, czy kierowniczym. Zgodnie z pkt 3 dokumenty aplikacyjne pozostałych osób wymienionych w protokole, o którym mowa w § 11 ust. 1, przechowywane są przez okres 3 miesięcy od daty wyboru kandydata do zatrudnienia w danym naborze. Nieodebrane dokumenty podlegają komisyjnemu zniszczeniu albo usunięciu z narzędzi teleinformatycznych wykorzystywanych na potrzeby danego naboru.
4. Dokumenty aplikacyjne kandydatów, którzy nie zostali ujęci w protokole, o którym mowa w § 11 ust. 1 przechowywane są przez okres 1 miesiąca od daty zakończenia naboru. Nieodebrane dokumenty ulegają zniszczeniu w trybie jak powyżej.
Skoro więc zainteresowany kandydat ma możliwość odbioru złożonych dokumentów, to tym samym jednocześnie ma wgląd w karty ocen, które uzyskał w trakcie naboru. Są to bowiem jego dane prywatne, dotyczą wyłącznie konkretnej osoby i nie mieszczą się w zakresie ani podmiotowym ani przedmiotowym informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.
Poza tym stwierdzić także należy, że twierdzenia Skarżącego o niemożności otworzenia przesłanego pliku organ uznał zasadnie brak podstaw do jego uwzględnienia i wyjaśnił, że Strona nie zgłaszała w żaden sposób tego faktu, a z systemu informatycznego organu wynikało, że plik został przesłany prawidłowo.
Biorąc zatem powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.
-----------------------
9