III SAB/Gl 150/23

III SAB/Gl 150/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-09-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /sprawozdawca/
Barbara Orzepowska-Kyć /przewodniczący/
Magdalena Jankiewicz
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Prezes Sądu
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 3  ust. 1  pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 września 2023 r. sprawy ze skargi W.P. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego K.-[...] w K. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 24 kwietnia 2023 r. W. P. (dalej: skarżący, wnioskodawca) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego K. [...] w K. (dalej: organ) w sprawie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 27 marca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na ww. wniosek organ pismem z dnia 18 kwietnia 2023 r. udzielił wnioskodawcy informacji w zakresie pkt 1 i 2 wniosku. Natomiast w zakresie udzielenia informacji z pkt 3 i 4 wniosku poinformował wnioskodawcę, że w jego ocenie wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną.
W oparciu o akta administracyjne ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
We wniosku z dnia 27 marca 2023 r., skarżący domagał się od organu udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez:
1. podanie wszelkich okresów nieobecności sędzi K. F. od dnia 1 lutego 2023 roku do dnia udzielenia odpowiedzi i poinformowanie czy wyżej wymieniona podjęła pracę po okresie zwolnienia lekarskiego i wykonuje obowiązki służbowe czy też jest nadał nieobecna a jeśli tak to z jakiego powodu czy z powodu urlopu , choroby lub z jakiejś innej przyczyny proszę podać jakiej i czy nadal jest zatrudniona w SR K. [...] w K.,
2. podanie informacji w jakich okresach sędzia B. A. była nieobecna w pracy w okresie od 1 stycznia 2020 roku do dnia udzielenia informacji w szczególności czy były to okresy urlopów, choroby lub z innego powodu, jeśli tak, to proszę wskazać jaka była przyczyna nieobecności oraz w jakich wydziałach wykonywała pracę w tym okresie,
3. przedstawienie wokand wszystkich posiedzeń sędzi B. A. w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 30 kwietnia 2022 r. w tym wokand z posiedzeń jawnych , niejawnych i rozpraw,
4. przedstawienie wokand wszystkich posiedzeń sędzi K. F. w okresie od 1 września 2021 r. do 30 kwietnia 2022 r. w tym wokand z posiedzeń jawnych , niejawnych i rozpraw.
W odpowiedzi na ww. wniosek Prezes Sądu pismem z dnia 18 kwietnia 2023 r. udzielił wnioskodawcy informacji w zakresie pkt 1 i 2 wniosku. W zakresie udzielenia informacji z pkt 3 i 4 wniosku organ poinformował wnioskodawcę, że w jego ocenie wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną. Wskazał, że w systemie, na każdej wokandzie wyświetla się data posiedzenia, sygnatura sprawy, przedmiot sprawy i nazwiska stron postępowania, a Sąd nie dysponuje gotowym opracowaniem obejmującym wokandy sądowe zawierające wyłącznie sygnaturę akt sprawy czy przedmiot postępowania, bez nazwisk stron postępowania i brak jest także możliwości wygenerowania takich informacji na podstawie sądowych systemów informatycznych (brak możliwości usunięcia w systemie nazwisk stron, aby nie pojawiały się na wokandzie, gdyż zaburzy to pracę systemu).
Organ wskazał jednocześnie, że udostępnienie wokandy sądowej musi być poprzedzone jej odpowiednim przygotowaniem: musi ona zostać wygenerowana z sytemu (zgromadzona), dalej pozbawiona danych umożliwiających identyfikację poszczególnych podmiotów i to zarówno osób fizycznych, jak i prawnych (zanonimizowana). Zaznaczył, że wnioskodawca żąda udzielenia znacznej liczby wokand (czasookres wskazany we wniosku, z dwóch referatów sędziowskich), co powoduje, że ciężar przygotowania informacji obciąża sąd, wymaga dużego nakładu pracy (oraz czasu) ze strony pracowników sekretariatu sądu, aby przygotować żądane we wniosku informacje, co zdaniem organu uzasadnia zakwalifikowanie żądania zawartego w pkt 3 i 4 wniosku z 27 marca 2023 r. jako wniosek o wydanie przetworzonej informacji publicznej.
W związku z udzieloną odpowiedzią (zawartą w piśmie z 18 kwietnia 2023 r.), organ wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 14 dni powodów, dla których żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego pouczając, że w przypadku braku wykazania przez wnioskodawcę, że uzyskanie informacji objętej wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wydana zostanie decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Korespondencja została odebrana przez wnioskodawcę w dniu 24 kwietnia 2023 r.
W związku z ww. pismem organu z 18 kwietnia 2023 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie wnioskodawcy do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego dla uzyskania wnioskowanych danych, skarżący w dniu 5 maja 2023 r., wystosował pismo do organu (wpłynęło do Sądu w dniu 9 maja 2023 r.), podnosząc, że w zakresie udzielenia informacji z pkt 3 i 4 wniosku z dnia 27 marca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej brak jest podstaw do uznania przez organ że jest to informacja przetworzona oraz że wnioskodawca musi wykazać szczególnie istotny interes publiczny i dlatego dalej żąda udzielenia informacji z pkt 3 i 4 wniosku, a stanowisko organu. nie znajduje w ogóle uzasadnienia.
W związku z treścią pisma z 5 maja 2023 r. Prezes Sądu Rejonowego K.[...] w K. decyzją z dnia 19 maja 2023 r., nr [...] orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie udzielenia informacji odnośnie:
1. przedstawienia wokand wszystkich posiedzeń sędzi B. A. w okresie od 1 stycznia 2022 roku do 30 kwietnia 2022 roku, w tym wokand z posiedzeń jawnych, niejawnych i rozpraw;
2. przedstawienia wokand wszystkich posiedzeń sędzi K. F. w okresie od 1 września 2021 roku do 30 kwietnia 2022 roku, w tym wokand z posiedzeń jawnych, niejawnych i rozpraw.
Natomiast niezależnie od powyższego skarżący 24 kwietnia 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność organu w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 27 marca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W skardze tej wskazał, że pomimo obowiązku udzielenia przez organ informacji do dnia 12 kwietnia 2023 r., (ponieważ przesyłkę z ww. wnioskiem otrzymał organ w dniu 29 marca 2023 r.), to Prezes SR K. [...] udzielił mu połowicznej odpowiedzi i to po ustawowym terminie nadając przesyłkę z odpowiedzią dopiero w dniu 18 kwietnia 2023r.
Nadto organ odmówił udzielenia informacji na punkt 3 i 4 ww. wniosku sugerując iż w jego ocenie są to informacje przetworzone.
Skarżący wskazał, że przedstawienie wokand i posiedzeń dwóch sędzi we wskazanym przez niego okresie nie może być potraktowane jako informacja przetworzona.
Zdaniem skarżącego żądane informacje znajdują się w systemie informatycznym Sądu i nie może być absolutnie mowy iż są to informacje przetworzone.
Nadto podniósł, że według stanowiska WSA anonimizacja nazwisk stron w żadnym wypadku nie decyduje o tym iż informacja o która się stara jest informacją przetworzoną.
W odpowiedzi na skargę z 24 kwietnia 2023 r. organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej i podtrzymał w całości dotychczasową argumentację.
W uzasadnieniu m.in. stwierdził, że wnioskodawca próbuje wykorzystać instytucję prawa do informacji publicznej dla osiągnięcia celu innego niż troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność organów administracji. W rezultacie zdaniem organu wniosek nie służy usprawnieniu realizacji przez organ zadań publicznych, a godzi w realizację tych zadań. Postępowanie wnioskodawcy prowadzi wręcz do zagrożenia wynikającego z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP prawa do informacji osób, które chcą je realizować zgodnie z jego istotą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023. poz. 259, dalej określanej skrótem p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wyjaśnić, że ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Używając w art. 2 ust. 1 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2019 poz. 1429 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.), pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać, jednak, co należy podkreślić, na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.
Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z przytoczonej regulacji wynika, że ustawa rozróżnia dwie postaci informacji publicznej,: prosta i przetworzoną. Informacja prosta to informacja będąca w posiadaniu zobowiązanego do jej udzielenia, która dla je udzielenia nie wymaga zmiany przed jej udostępnieniem. Z kolei informacja publiczna przetworzona jest informacją jakościową nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Zatem obejmuje informację nową, wytworzoną specjalnie na potrzeby skarżącego, a przygotowanie takiej informacji wiąże się z koniecznością analizy posiadanych dokumentów, z uwzględnieniem wskazywanych przez wnioskodawcę kryteriów.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. I OSK 770/17 informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która:
- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14);
- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z 3 października 2014 r., I OSK 747/14);
- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z 9 października 2010 r., I OSK 1737/12);
- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14; wyrok NSA z 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15);
- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – "informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11);
- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z 2 października 2014 r., I OSK 140/14; z 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369).
W konsekwencji, gdy uwzględni się istotę informacji publicznej przetworzonej jako rezultatu określonego działania zmierzającego do jej przygotowania, to należy przyjąć, że przesłanka szczególnej istotności takiej informacji dla interesu publicznego stanowi podstawę dla podjęcia wyżej wskazanych działań – zmierzających do przygotowania wnioskowanej informacji - przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Proces przetworzenia informacji publicznej w celu jej udostępnienia musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego.
Niewątpliwie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., będąc podstawą do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w istocie ogranicza do niej dostęp, wskazując na konieczność wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to dokonane aktem rangi ustawowej przewidziane jest w art. 61 ust. 2 Konstytucji RP i odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 ustawy zasadniczej, a ustawodawca, ograniczając w powołanym art. art. 3 ust. 1 pkt 1 dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności i nie można w tym przypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela, skoro przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów Państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela powyższą wykładnię pojęcia informacji przetworzonej i możliwości dostępu do niej.
Odnosząc się do kwestii "szczególnej istotności" dla interesu publicznego przygotowania informacji publicznej w celu jej udostępnienia raz jeszcze należy odwołać się do wyroku NSA z 8 lutego 2019 r., którym to orzeczeniu stwierdzano, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Warto zwrócić uwagę, że w doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi (zob. J. Lang: Struktura prawna skargi w prawie administracyjnym, Wrocław 1972, s. 98-100).
Uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę - wezwanego do wykazania powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego - szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej informacji (art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W związku z tym brak podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2011 r., I OSK 1737/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., I OSK 3097/12). Konieczność wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza oczywiście zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Chodzi jedynie o podkreślenie, że brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej istotnie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku.
Przenosząc te wywody na grunt rozpoznawanej sprawy za trafne należy uznać stanowisko organu, że skarżący domagał się udzielenia informacji publicznej przetworzonej tj. przedstawienia wokand wszystkich posiedzeń dwóch sędzi w okresie od 1 września 2021 roku do 30 kwietnia 2022 roku, w tym wokand z posiedzeń jawnych, niejawnych i rozpraw.
Wbrew argumentacji skarżącego prowadzenie przez sąd spraw w formie elektronicznej nie jest tożsame z podsiadaniem przez sąd odrębnych wykazów wokand z rozbiciem na konkretnych sędziów. Zatem żądana przez skarżącego informacja publiczna o działalności sądu, oparta na kilku kluczach weryfikacyjnych, obejmująca znaczny przedział czasowy nie jest informacją prostą, lecz przetworzoną.
Zdaniem Sądu informacja przetworzona, to informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje (nie posiada gotowej informacji odpowiadającej żądaniu), w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych i finansowych. Przetworzenie informacji jest zebraniem lub zsumowaniem pojedynczych wiadomości będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, wymagającym samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez tenże podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez wnioskodawcę samodzielnej interpretacji i oceny. Informacja przetworzona jest więc jakościowo nową informacją powstałą w wyniku czynności technicznych i określonego działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych już znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w sprawie, wbrew wywodom skargi, nie znajduje podstaw do zakwestionowania zapatrywania organu. Skarżący nie przedstawił bowiem danych, które świadczyłby, że pogląd organów nie odpowiada rzeczywistości.
Zgodzić się także należy z organem, że skarżący nie wykazał szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego. Jak wyżej wskazano ogólne odwołanie się do konstytucyjnego prawa do otrzymania informacji publicznej nie było wystarczającą przesłanką do otrzymania informacji przetworzonej.
Sąd podzielił stanowisko organu, że w zakresie udzielenia informacji z pkt 3 i 4 wniosku organ poinformował wnioskodawcę, że w jego ocenie wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną. Wskazał, że w systemie, na każdej wokandzie wyświetla się data posiedzenia, sygnatura sprawy, przedmiot sprawy i nazwiska stron postępowania, a Sąd nie dysponuje gotowym opracowaniem obejmującym wokandy sądowe zawierające wyłącznie sygnaturę akt sprawy czy przedmiot postępowania, bez nazwisk stron postępowania i brak jest także możliwości wygenerowania takich informacji na podstawie sądowych systemów informatycznych (brak możliwości usunięcia w systemie nazwisk stron, aby nie pojawiały się na wokandzie, gdyż zaburzy to pracę systemu).
Podkreślić w tym miejscu należy, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący co najwyżej wykazał istnienie interesu publicznego, a nie szczególnie istotnego interesu publicznego, nie spełniła zatem warunku do uzyskania żądanej informacji przetworzonej. Nie można też tracić z pola widzenia tego, ze skarżąca ma własną sprawę z zakresu uregulowania kontaktów. Pozyskanie w drodze dostępu do informacji publicznej miałaby wykorzystać we własnej sprawie temu jednak nie służy instytucja dostępu do informacji publicznej.
Odnosząc się do zarzutu bezczynności organu Sąd uznał, że z bezczynnością organu mającego udzielić informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminach przewidzianych w art. 13 u.d.i.p. organ takiej czynności nie podejmie, względnie nie wyda decyzji odmawiającej udostępnienia żądanej informacji lub nie poinformuje strony o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną.
Odpowiedzi na wniosek skarżącego z 27 marca 2023 r., organ udzielił najpierw pismem z 18 kwietnia 2023 r., a po uzupełnieniu wniosku przez skarżącego w dniu 19 maja 2023 r., wydał decyzję odmowną.
Wyjaśnienia wymaga pojęcie bezczynności organu administracji publicznej, które zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie właściwy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zatem celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań. Wniesienie tej skargi jest zatem czasowo ograniczone jedynie trwaniem niepożądanego stanu bezczynności, a więc np. do czasu wydania decyzji, postanowienia czy załatwienia wniosku strony. Takie stanowisko prezentowane jest konsekwentnie w judykaturze i w piśmiennictwie - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2006 r. o sygn. akt II OSK 52/06, ONSAiWSA 2006, nr 4, poz. 100; postanowienia NSA: z dnia 13 marca 2009 r. o sygn. akt II FSK 2020/08; z dnia 19 lipca 2013 roku o sygn. akt I FSK 1325/13 oraz T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 243; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, s. 143.
Wskazać należy, że rozpoznawana sprawa dotyczy skargi na bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony z 27 marca 2023 r. w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
Strona zarzuca, że informacja publiczna nie została udostępniona w pełnym zakresie tj. brak odpowiedzi na punkt 3 i 4 wniosku.
Wobec tak określonej linii sporu należy podkreślić, że mimo, iż przepisy u.d.i.p., nie definiują pojęcia "bezczynności", to pojęcie zostało jednakże zdefiniowane przez doktrynę i orzecznictwo. Jak już wspomniano, z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął postępowania w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność ma zatem na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednak oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności, co do sposobu procedowania w załatwieniu wniosku strony skarżącej Sąd bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on pozostawać w bezczynności.
Przenosząc powyższe rozważania do oceny niniejszej sprawy tj. zasadności skargi na bezczynność organu w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej - to należy wskazać, że organ załatwił wniosek strony w zakresie dwóch punktów wniosku. Natomiast dwa pozostałe punkty wniosku uznał za informację przetworzoną. Sąd zauważył, że organ wezwał skarżącego do wykazania szczególnego interesu publicznego 2 pozostałych punktów wniosku, czego skarżący nie uczynił.
Zatem odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż organ powinien również udzielić odpowiedzi na pozostałe dwa punkty wniosku Sąd podzielił stanowisko organu, że ww. dotyczą informacji przetworzonej i skarżący powinien wykazać szczególny interes publiczny.
Sąd podziela stanowisko organu oparte o wyrok NSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1789/16, iż: "w sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte".
Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.