II SAB/Po 205/25

II SAB/Po 205/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-09-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Paweł Daniel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 22 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100;- (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
W dniu 17 czerwca 2025 r. (data wpływu do organu) M. G. złożył do Urzędu Miejskiego w G. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek dotyczył posiadania przez urząd Planu Ciągłości Działania (PCD), agregatów prądotwórczych, systemów zasilania awaryjnego (UPS) oraz umów zabezpieczających dostawę agregatów.
Z uwagi na brak odpowiedzi, M. G., w dniu 2 lipca 2025 r., skontaktował się telefonicznie z urzędem w celu wyjaśnienia braku odpowiedzi. Tego samego dnia (02 lipca 2025 r.) do skarżącego wysłano datowaną na dzień 17 czerwca 2025 r., odpowiedź na jego wniosek. Odpowiedź została podpisana podpisem elektronicznym w dniu 2 lipca o godzinie 12:56.
Datowaną na dzień 03 lipca 2025 r. skargą M. G. zaskarżył bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie udostępnienia informacji publicznej wnosząc o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi M. G. wskazał, że ustawowy termin na udzielenie informacji publicznej (14 dni) upłynął 1 lipca 2025 r., a w przedmiotowej sprawie odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej została przygotowana dopiero po jego interwencji telefonicznej 2 lipca 2025 r. Skarżący zaznaczył, że pismo będące odpowiedzią na wniosek nosi datę 17 czerwca 2025 r., co jest sprzeczne z faktycznym przebiegiem zdarzeń, a data powyższa sugeruje nierzetelne prowadzenie dokumentacji i próbę ukrycia opóźnienia w udzieleniu informacji.
Odpowiadając na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przedmiotem wniesionej skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Okoliczności faktyczne sprawy nie są przy tym sporne – na złożony w dniu 17 czerwca 2025 r. (data wpływu do organu) wniosek o udostępnienie informacji publicznej organ odpowiedział pismem z dnia 02 lipca 2025 r. Fakt uzyskania odpowiedzi przyznaje również skarżący w treści skargi.
W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p."). I tak, na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy podmiot ten, będąc w posiadaniu żądanej informacji, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Uwzględnienie skargi na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej jest uwarunkowane upływem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., od daty złożenia wniosku. Przesłanka ta ma w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej charakter materialnoprawny.
W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy zasadne jest twierdzenie skarżącego o bezczynności podmiotu, w kontekście obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.
Zdaniem Sądu z akt sprawy w sposób dostateczny wynika, iż skarżącemu udzielono kompletnej i wyczerpującej odpowiedzi na jego wniosek z dnia 17 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, którą wysłano w dniu 02 lipca 2025 r. Argumentacja skarżącego przedstawiona w skardze nie wskazuje przy tym, aby informacji była niepełna, czy też wadliwa. Skarżący wskazuje jedynie, że doszło do naruszenia ustawowych terminów udzielenia informacji publicznej.
Mając powyższe na uwadze, należało przyjąć, że w chwili wniesienia przez skarżącego skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku podmiot zobowiązany udostępnił skarżącemu żądaną informację w całości. W momencie wniesienia skargi organ nie pozostawał tym samym w bezczynności. Ustalenie to ma kluczowe znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi. Jak bowiem przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 – wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Uchwała ta – w oparciu o art. 269 P.p.s.a. – pozostaje wiążąca również dla Sądu rozpoznającego niniejszą skargę kasacyjną i wbrew twierdzeniu jej autora znajduje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy organ, udzielając informacji publicznej, nie pozostaje w bezczynności, a jednocześnie nie jest przy tym wydawana decyzja administracyjna. W w/w uchwale wskazano, że zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. W rozpoznawanej sprawie usunięciem stanu bezczynności jest udostępnienie żądanej informacji publicznej. Skarga na bezczynność skierowana jest zatem przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Pod pojęciem "przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu skargi", którym posłużono się w przedmiotowej uchwale, należy rozumieć inną przyczynę niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Przesłanka ta zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem wniesienie przez skarżącego skargi na bezczynność Gminy Wójta Gminy K. po zakończeniu przez ten organ prowadzonego postępowania stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi. Sąd podziela w tym zakresie argumentację zaprezentowaną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2021 r. sygn. akt III OSK 3789/21 oraz z dnia 07 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 7055/21. W literaturze prawniczej trafnie zwrócono uwagę, że stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie (M. Bogusz. Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na "historyczną" bezczynność organu administracji publicznej. Glosa do uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, publ. OSP z 2021/1/5). Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten, uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej przed wniesieniem skargi.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy.