III SAB/Gl 133/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2023-08-01
NSAAdministracyjneŚredniawsa
dostęp do informacji publicznejNFZbezczynność organuinformacja przetworzonares iudicatadecyzja ostatecznaprawo administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, uznając, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją.

Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przerw w udzielaniu świadczeń przez świadczeniodawców NFZ. Organ odmówił udostępnienia informacji, uznając ją za przetworzoną i niewykazującą szczególnego interesu publicznego, powołując się na wcześniejszą decyzję w podobnej sprawie. Skarżący zarzucił bezczynność organu. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją (res iudicata), co uniemożliwia ponowne jej rozpoznanie.

Skarżący S. D. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej aktualnych informacji o świadczeniodawcach, którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń, zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia. Wniosek dotyczył zarówno przerw trwających, jak i planowanych, i obejmował szczegółowe dane dotyczące świadczeniodawców. Organ NFZ uznał, że żądane informacje mają charakter przetworzony i wymagałyby znaczącego nakładu pracy, a także wezwał skarżącego do wykazania szczególnego interesu publicznego. Po niewykazaniu takiego interesu, organ wydał decyzję odmowną. Skarżący złożył kolejny wniosek, zarzucając organowi bezczynność. Organ poinformował, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją i nie można jej ponownie rozpoznać ze względu na zasadę res iudicata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę, podzielając stanowisko organu. Sąd uznał, że zakres obu wniosków był tożsamy, a sprawa została już merytorycznie rozstrzygnięta ostateczną decyzją, co wyklucza ponowne jej rozpoznanie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną, co wyklucza ponowne jej merytoryczne rozpoznanie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zasada res iudicata (powaga rzeczy osądzonej) wyklucza ponowne merytoryczne rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jeśli zakres żądania jest tożsamy z tym, który został już rozstrzygnięty ostateczną decyzją administracyjną. Organ prawidłowo poinformował stronę o braku możliwości ponownego rozpoznania sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (11)

Główne

u.d.i.p. art. 3 § 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Określa, że udostępnienie informacji przetworzonej wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego.

p.p.s.a. art. 3 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w tym orzekanie w sprawach skarg na bezczynność.

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje orzekanie sądu w przypadku nieuwzględnienia skargi.

Pomocnicze

u.d.i.p. art. 1 § 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Definiuje pojęcie informacji publicznej.

u.d.i.p. art. 4 § 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Określa adresatów wniosków o informację publiczną.

u.d.i.p. art. 16 § 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Odsyła do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

u.d.i.p. art. 17

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Dotyczy odmowy udostępnienia informacji publicznej.

k.p.a. art. 16 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Reguluje zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy wydawania decyzji administracyjnych.

k.p.a. art. 107

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy elementów decyzji administracyjnej.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 roku art. 9

Określa warunki zgłaszania przerw w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną, co wyklucza ponowne jej rozpoznanie ze względu na zasadę res iudicata. Żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej, wymagającej wykazania szczególnego interesu publicznego. Organ prawidłowo poinformował stronę o braku możliwości ponownego rozpoznania wniosku.

Odrzucone argumenty

Organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek z dnia 9 marca 2023 r. dotyczy innego przedmiotu niż wniosek z dnia 2 lutego 2023 r. i powinien być rozpatrzony.

Godne uwagi sformułowania

zasada trwałości decyzji wynikająca z art. 16 k.p.a. res iudicata, czyli związanie organu wydaniem decyzji ostatecznej w tym zakresie w obrocie prawnym nie mogą funkcjonować dwie tożsame przedmiotowo decyzje

Skład orzekający

Małgorzata Herman

przewodniczący

Barbara Orzepowska-Kyć

sędzia

Marzanna Sałuda

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Zastosowanie zasady res iudicata w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej, gdy sprawa była już rozstrzygnięta ostateczną decyzją."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy nowy wniosek o informację publiczną jest tożsamy przedmiotowo z wnioskiem już rozstrzygniętym ostateczną decyzją.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w kontekście dostępu do informacji publicznej – zasady res iudicata. Jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym.

Czy można ponownie złożyć wniosek o informację publiczną, jeśli sprawa była już rozstrzygnięta? Sąd wyjaśnia zasadę res iudicata.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SAB/Gl 133/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-08-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Orzepowska-Kyć
Małgorzata Herman /przewodniczący/
Marzanna Sałuda /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 3261/23 - Wyrok NSA z 2024-09-27
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 2176
art. 3 ust. 1
Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
W 09.03.2023 r. S. D.– dalej skarżący - za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. – dalej organ - wniosek o udostępnienie informacji publicznej dot. aktualnych informacji dotyczących świadczeniodawców podlegających Działowi Kontraktowania Świadczeń w Ambulatoryjnej Opiece Specjalistycznej i Opiece Długoterminowej, którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń. Wniosek dotyczył trwających już przerw oraz planowanych. Poprzez przerwy skarżący wskazał, iż ma na myśli przerwy w udzielaniu świadczeń, o których mówi § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 roku w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prosił o przesłanie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki (tj. identyfikator miejsca udzielania świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone.
Organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego w piśmie z dnia 20.03.2023 r. poinformował, iż dotyczy on przedmiotu, co uprzednio przesłany już wniosek z 02.02.2023 r. w zakresie którego została wydana decyzja odmowna przez Dyrektora [...] Oddziału NFZ.
W skardze wniesionej do WSA w Gliwicach skarżący zakwestionował sposób załatwienia wniosku podnosząc, iż organ pozostaje w bezczynności.
Zdaniem skarżącego wniosek dotyczy innego "przedmiotu" i powinien być rozpatrzony. Wniosek z dnia 02.02.2023 r. dotyczył wszystkich świadczeniodawców czyli w ocenie skarżącego był inny zakres niż wynikający z wniosku obecnie złożonego.
Skarżący stwierdził, iż obecnie złożony wniosek dotyczy informacji źródłowej, i nie jest to informacja przetworzona co do której poprzednio była wydana decyzja, a na którą organ się powołał obecnie twierdząc, iż w tym zakresie była już wydana decyzja .
W konsekwencji wniósł o stwierdzenie bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 9.03.2023 r. zarzucając Organowi naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim obowiązuje organ do udostępnienia informacji publicznej bezzwłocznie, w terminie do 14 dni od dnia złożenia wniosku.
Wobec podniesionych zarzutów skarżący wniósł o: zobowiązanie Organu do załatwienia wniosku, poprzez udostępnienie wnioskowanej informacji; zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wg. norm przepisanych.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie . Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w złożonej skardze, zwrócił uwagę na następujące kwestie.
Przede wszystkim wskazał, iż wnioskiem złożonym za pośrednictwem wiadomości email z dnia 2 lutego 2023 r. Skarżący zwrócił się z wnioskiem o aktualne informacje dotyczące świadczeniodawców, którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń. Skarżący wskazał, iż: " wniosek dotyczy trwających już przerw oraz planowanych. Poprzez przerwy miał na myśli przerwy w udzielaniu świadczeń, o których mówi § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prosił o przesłanie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki (tj. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 14 lutego 2023 r. Organ wskazał, iż żądane przez Skarżącego informacje mają charakter informacji przetworzonej, wymagającej wkładu pracy w jej przygotowanie oraz wezwał go do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez wykazanie szczególnego interesu publicznego w udostępnianiu wnioskowanych danych.
Wobec niewykazania przez Skarżącego szczególnego interesu publicznego decyzją z dnia 1 marca 2023 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ odmówił udostępnienia informacji publicznej.
Organ zwrócił uwagę, iż obydwa wnioski Skarżącego w tym ten z 2 lutego 2023r. dotyczyły aktualnych informacji o świadczeniodawcach, którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń w oparciu o § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżący dwukrotnie zawnioskował o zestawienie zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki (ti. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone.
Organ zaznaczył, iż zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniodawca powiadamia na piśmie Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym zawarł umowę, o planowanej przerwie w udzielaniu świadczeń, w terminie co najmniej 30 dni przed planowaną przerwą, wskazując przewidywany okres jej trwania, a w przypadku świadczeń w rodzaju podstawowej opieki zdrowotnej oraz świadczeń rozliczanych ryczałtem albo ryczałtem systemu zabezpieczenia - także sposób zapewnienia ciągłości udzielania świadczeń w tym czasie.
Przerwa w udzielaniu świadczeń, o której mowa w ust. 2, wymaga zgody Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, udzielonej na piśmie w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia, a w przypadku ambulatoryjnych świadczeń - w terminie 8 dni od dnia otrzymania powiadomienia ".
Jak wynika z powyższego procedura zgłaszania przerwy w udzielaniu świadczeń odbywa się drogą pisemną, stąd [...] OW NFZ nie gromadzi danych, o które wnioskował Skarżący w sposób, o którym mowa we wniosku (tj. w formie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe komórek, kod techniczny komórki (tj. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone). Tym samym, aby uczynić zadość złożonemu wnioskowi [...] OW NFZ musiałby dane, o których mowa powyżej wytworzyć, co wymagałoby przeprowadzenia szeregu czynności przygotowawczych i analitycznych tj. przygotowanie wytycznych do analizy, zlecenie jej, przeprowadzenie odpowiedniej analizy, obróbka przygotowanych danych i przedstawienie ich w formie, w jakiej są żądane. Z uwagi na ogromny i czasochłonny nakład pracy, a także konieczność zaangażowania w proces gromadzenia danych wielu osób, dane o które wnioskował Skarżący zostały zakwalifikowane jako informacja przetworzona. Z kolei uzyskanie informacji przetworzonej skorelowane jest z wykazaniem, że jest ona szczególnie istotna dla interesu publicznego - art. 3 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W sytuacji braku istotnego interesu publicznego, organ wydał decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji w dniu 1 marca 2023r.
W ocenie organu zakres złożonego wniosku z dnia 9 marca 2023r., w przeważającej części pokrywała się z zakresem informacji wnioskowanych uprzednio, o co których została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Za bezzasadny uznał organ zarzut Skarżącego, iż nowy wniosek ograniczał zakres informacji, które miały być udzielone. Z uwagi na ilość podmiotów podlegających Działowi Kontraktowania Świadczeń w Ambulatoryjnej Opiece Specjalistycznej i Opiece Długoterminowej, jak również wskazany powyżej tryb zgłaszania przerwy w udzielaniu świadczeń, organ uznał iż informacja której udostępnienia żąda Skarżący podobnie jak uprzednio wnioskowana informacja, jest informacją przetworzoną i jest to informacja co do której skarżący zwracał się do organu z zapytaniem w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W związku z faktem, iż rzeczona informacja ponownie została zakwalifikowana jako informacja przetworzona, konieczne było dla jej udostępnienia wykazanie szczególnego interesu publicznego, który w niniejszej sprawie, z przyczyn obszernie wskazanych powyżej, nie zachodzi. Odmowa udostępnienia informacji publicznej w postępowaniu zainicjowanym nowym wnioskiem Skarżącego prowadziłaby w ocenie organu do wydania decyzji, której zakres byłby tożsamy z uprzednio wydaną decyzją. Tym samym niemożliwym stało się ponowne wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie bowiem sprawa została już rozstrzygnięta poprzez wydanie decyzji administracyjnej, zaś w obrocie prawnym nie mogą funkcjonować dwie tożsame przedmiotowo decyzje. W konsekwencji Organ uznał za zasadne pisemne poinformowanie Skarżącego, iż żądane informacje pokrywają się z danymi objętymi wydaną w jego sprawie decyzją administracyjną co skutkowało wydaniem pisma informującego o tym fakcie stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4.
Skarga dotyczy bezczynności Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w udzieleniu informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 9 marca 2023 r. o aktualne informacje dotyczące świadczeniodawców podlegających Działowi Kontraktowania Świadczeń w Ambulatoryjnej Opiece Specjalistycznej i Opiece Długoterminowej, którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń. Wniosek dotyczył trwających już przerw oraz planowanych. Skarżący wskazał, iż.- "Poprzez przerwy ma na myśli przerwy w udzielaniu świadczeń, o których mówi § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prosił o przesłanie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki (tj. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone.
Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.
W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
Kwestią sporną jest w niniejszej sprawie, czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie załatwienia złożonego wniosku z 9 marca 2023r. w sytuacji, gdy jak Organ twierdzi stanu tego nie ma po jego stronie. Wynikać to ma z faktu, iż wobec skarżącego została wydana decyzja z 1 marca 2023r nr [...] zainicjowana wnioskiem strony w zakresie tożsamym, w ocenie Organu, co obecnie złożony wniosek. To zaś oznacza, iż po stronie organu jest brak możliwości ponownego rozpoznania tegoż wniosku z uwagi na res iudicata, czyli związanie organu wydaniem decyzji ostatecznej w tym zakresie. Organ twierdzi, iż tej przyczyny niemożliwym stało się ponowne wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie bowiem sprawa została już rozstrzygnięta poprzez wydanie decyzji administracyjnej, zaś w obrocie prawnym nie mogą funkcjonować dwie tożsame przedmiotowo decyzje.
Sąd ten pogląd podziela w całości na tle zaistniałych w sprawie okoliczności sprawy.
Na wstępie Sąd stwierdza, że wnioskiem z dnia 2 lutego 2023r. Skarżący zwrócił się do Organu o informacje dotyczące wskazania świadczeniodawców, którzy w związku z czasowym zaprzestaniem działalności nie udzielają świadczeń zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń. Skarżący wskazał, iż: " wniosek dotyczy trwających już przerw oraz planowanych. Poprzez przerwy miał na myśli przerwy w udzielaniu świadczeń, o których mówi § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Proszę o przesłanie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki (tj. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone
Organ traktując złożony wniosek jako dotyczący informacji przetworzonej po bezskutecznym wezwaniu do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez wykazanie szczególnego interesu publicznego w udostępnianiu decyzją administracyjną z dnia 1 marca 2023r. odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 art. 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 i art. 107 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Decyzja ta nie została zakwestionowana w administracyjnym toku instancji i jest ostateczna .
Rozważenia wymaga zatem, czy istotnie w sprawie zaistniały uzasadnione okoliczności, które w oczywisty sposób stanowią przeszkodę uniemożliwiającą merytoryczne rozpoznanie wniosku strony z 9 marca 2023r. o udzielenie informacji publicznej . Niewątpliwie należy przez to rozumieć sytuacje, która przy zestawieniu zakresu żądania wniosku z obowiązującym stanem prawnym, stanowią taką przeszkodę. Z pewnością przypadek taki zachodzi wtedy, gdy żądanie wniesiono w sprawie rozstrzygniętej już decyzją ostateczną (res iudicata). Zatem gdy zaistnieją uzasadnione przyczyny uniemożliwiające udzielenie informacji publicznej obowiązkiem organu jest podjęcie stosownej czynności polegającej na udzieleniu stronie pisemnej informacji o tym fakcie.
Sąd wskazuje, że zasadniczo nie można ponownie żądać udzielenia informacji publicznej w zakresie tożsamym co poprzednio wydana decyzja ostateczna. Tożsamość ta będzie istniała gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy. Przy czym przez stan faktyczny sprawy należy rozumieć, stan faktyczny mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc mieszczący się w ramach hipotezy normy prawnej, która stanowiła podstawę do rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Tożsamość podmiotowa będzie miała miejsce wtedy, gdy w sprawie występują te same strony lub ich następcy prawni. Tożsamość w zakresie przedmiotu sprawy, to tożsamość podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia i treści żądania strony. Na mocy art. 16 § 1 k.p.a., ostateczna decyzja organów administracji publicznej korzysta z domniemania legalności i dopóki funkcjonuje w obrocie prawnym, dopóty organ, podobnie zresztą jak i Sąd, zobowiązany jest do jej uwzględnienia przy wydawaniu swojego rozstrzygnięcia. Ewentualne ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy tożsamej (podmiotowo i przedmiotowo) z załatwioną wcześniej decyzją ostateczną, możliwe jest wyłącznie po wyeliminowaniu tej pierwszej w ustalonym przez prawo trybie. Zatem, dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja rozstrzygająca sprawę merytorycznie w sposób ostateczny, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii staje się niedopuszczalne i to niezależnie od prawidłowości tej decyzji. Te uwagi odnoszą się do niniejszej sprawy dotyczącej załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W sprawie stan rzeczy o jakim mowa w podniesionych wyżej uwagach miał miejsce w sprawie, albowiem porównując zakres podmiotowy i przedmiotowy wniosku z dnia 2 lutego 2023r. i zakres wniosku z dnia 9 marca 2023r należy stwierdzić, iż zakresy te się pokrywają. W obu przypadkach wnioskodawcą był S. D.. Podobnie należy ocenić zakres przedmiotowy obu wniosków. We wniosku bowiem z 9 marca 2023r. skarżący wnosił o udzielenie aktualnych informacji dotyczących świadczeniodawców podlegających Działowi Kontraktowania Świadczeń w Ambulatoryjnej Opiece Specjalistycznej i Opiece Długoterminowej, którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń. Wniosek dotyczy trwających już przerw oraz planowanych. Poprzez przerwy miał na myśli przerwy w udzielaniu świadczeń, o których mówi § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prosił o przesłanie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki (tj. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone.
We wniosku zaś z 9 lutego 2023r. skarżący wnosił o informacje dot. świadczeniodawców którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń. Skarżący wskazał, iż: " wniosek dotyczy trwających już przerw oraz planowanych i wskazał, iż przez przerwy ma na myśli sytuacje uregulowane § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prosił także o zestawienie zawierające kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki ( tj. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone. Skoro zatem kwestia dot. świadczeniodawców którzy zgłosili przerwy w udzielaniu świadczeń zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe 7 i 8 komórek, kod techniczny komórki ( tj. identyfikator miejsca udzielenia świadczenia), datę od kiedy świadczeniodawca zawiesza udzielanie świadczeń, datę do kiedy udzielanie świadczeń będzie zawieszone była już przedmiotem rozpoznania w decyzji z marca 2023r. i odnosiła się do tych kwestii zachodzi res iudicata, zatem organ słusznie postąpił informując stronę o tym fakcie i odmówił udzielenia żądanej informacji publicznej . Oceny tej nie zmienia ujęcie we wniosku doprecyzowania iż stronę interesują informacje dotyczące świadczeniodawców podlegających Działowi Kontraktowania Świadczeń w Ambulatoryjnej Opiece Specjalistycznej i Opiece Długoterminowej skoro w obu wnioskach wskazała, iż poprzez przerwy ma na myśli sytuacje określone w § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
W opisanej sytuacji, w której organ wydał już decyzję administracyjną po myśli art. 16 ust. 1 i 2 art. 17 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 104 i art. 107 kodeksu postepowania administracyjnego, w zakresie informacji publicznej objętej innym już wnioskiem, a wniosek objęty niniejszym sporem jest tożsamy przedmiotowo co wniosek już złożony i podlega tożsamym regulacjom prawnym, to nie można organowi zarzucić stanu bezczynności.
Uprawnionym jest przyjęcie, że wniosek o udzielenie informacji publicznej rodzi po stronie organu obowiązek udostępnienia informacji publicznej jedynie w sytuacji, gdy w tym zakresie jeszcze nie orzekano. W przypadku merytorycznej oceny takiego wniosku poprzez wydanie decyzji organ nie jest już uprawniony do ponownego merytorycznego jego rozpoznania. Przeczy temu zasada trwałości decyzji wynikająca z art. 16 k.p.a. Jak słusznie wskazał WSA w Poznaniu w wyroku IV SA/PO 448/22 "Dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja organu administracji publicznej wydana w danej sprawie, dopóty organ, podobnie zresztą jak i sąd, prowadzący postępowanie w tym samym przedmiocie zobowiązany jest do jej uwzględnienia przy wydawaniu swojego rozstrzygnięcia. Każda decyzja ostateczna zgodnie z zasadą ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych podlega szczególnej ochronie celem zapewnienia stabilności stosunków prawnych, co w konsekwencji stanowi ochronę praw nabytych adresatów tych decyzji". Zdaniem Sądu teza ta znajduje zastosowanie do niniejszej sprawy rozpoznawanej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej , która w art. 16 odsyła do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego co w sprawie miało miejsce.
Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI