III SAB/Gl 1/26

III SAB/Gl 1/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-02-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Dorota Fleszer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 7 grudnia 2025 r. A. G. (dalej: strona skarżąca, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w K. (dalej: organ, Prokurator) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Prokuratora Rejonowego [...] w K. wniósł o odrzucenie skargi.
Organ wyjaśnił, że w dniu 07 listopada 2025 r. A. G. skierował za pośrednictwem platformy ePUAP wniosek do Prokuratury Rejonowej [...] w K. w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o informację odnośnie m. in. ilości spraw w referacie prokurator J. S. na dzień zapytania, ilości spraw umorzonych od rozpoczęcia pracy w Prokuraturze Rejonowej [...] w K. z wyszczególnieniem postępowań nadzorowanych i prowadzonych osobiście oraz ilości zaskarżeń decyzji merytorycznych i postanowień sądów i przełożonych wraz z rodzajem decyzji, ilości odmów wszczęcia postępowań od rozpoczęcia pracy w Prokuraturze Rejonowej [...] z wyszczególnieniem postępowań nadzorowanych i prowadzonych osobiście oraz ilości zaskarżeń decyzji merytorycznych i postanowień sądów i przełożonych wraz z rodzajem decyzji, ilości skierowanych aktów oskarżeń od rozpoczęcia pracy w Prokuraturze Rejonowej [...] w K. z wyszczególnieniem postępowań nadzorowanych i prowadzonych osobiście oraz wydanych wyroków wraz z rodzajem wyroków.
Decyzją z 19 listopada 2025 r. odmówiono - na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 10 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 t.j., dalej "k.p.a.") - udostępnienia A. G. żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji powołano się na fakt, iż wniosek z dnia 7 listopada 2025 r. stanowi przejaw nadużycia prawa do informacji publicznej i jako taki nie stanowi wniosku w rozumieniu art. 10 ust. 1 u.d.i.p.
Ww. decyzja nie została przez A. G. odebrana - dokument uznano za doręczony z dniem 4 grudnia 2025 r.
W dniu 7 grudnia 2025 r. A. G. złożył za pośrednictwem platformy ePUAP skargę - żądanie skierowania sprawy do WSA w Gliwicach
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Decyzja została wydana na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej u.d.i.p.
Wyjaśnienia wymaga, że skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona i podlega merytorycznemu rozpoznaniu, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a. Stosownie bowiem do zapisów art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Z treści art. 52 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika więc wprost, iż jeżeli w postępowaniu administracyjnym stronie przysługiwało prawo do wystąpienia do organu administracji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Oznacza to zatem, że art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która gwarantuje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy.
Z treści art. 17 u.d.i.p. wynika natomiast, że do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio (ust. 1), zaś wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (ust. 2). Zastosowanie w rozpoznawanej sprawie art. 17 ust. 2 u.d.i.p., który uprawnia stronę do złożenia od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do organu, który taką decyzję wydał, upoważnia z kolei do skorzystania z powyżej powołanego art. 52 § 3 p.p.s.a., w świetle którego, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Brak jest zatem możliwości jednoczesnego wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz równolegle skargi do sądu administracyjnego.
Na tle powyższego Sąd stwierdza, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Mianowicie skarżący nie skorzystał z przysługującego mu na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 127 k.p.a. uprawnienia do złożenia od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do organu, który taką decyzję wydał. Natomiast zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator. Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zatem
Z przytoczonych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.