III SAB/Gd 61/23

III SAB/Gd 61/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Sudoł
Paweł Mierzejewski
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Stwierdzono bezczynność postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 149 par. 1, 1a, 2, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 i 2, art. 17
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2023 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, 2. stwierdza, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Gminy na rzecz skarżącego A. J. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W dniu 6 lutego 2023 r. ( data złożenia skargi osobiście w Urzędzie Gminy) A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na rażącą bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w rozpoznaniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej , złożonego we wrześniu 2020 r. Skarżący wskazał, że organ do tej pory nie załatwił sprawy. Czas między poszczególnymi czynnościami jest rażąco długi, co nie jest uzasadnione ani charakterem sprawy, ani stopniem jej skomplikowania, ani czynnikami niezależnymi od organu. W ocenie skarżącego organ nie zachował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Skarżący przywołał art. 12 i art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego wskazując, że organy powinny działać szybko i bez zbędnej zwłoki. Wskazał, że z orzecznictwa NSA wynika, że trwanie postępowania np. przed SKO, WSA, NSA nie zwalnia organu od dochowywania terminów, bowiem organ powinien tworzyć akta zastępcze i dalej procedować. To samo dotyczy stanu epidemii. Wójt Gminy Kosakowo prowadzi korespondencję w formie tradycyjnej, co przedłuża postępowanie i jest to proceder stosowany przez organ – skarżący ma kilka takich spraw.
Skarżący wniósł o nakazanie przez Sąd organowi podjęcia określonych czynności w określonym terminie. Wniósł także o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 73 299,60 zł ( 10- krotne przeciętne wynagrodzenie z grudnia 2022 r. ) oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 36649,80 zł ( 5-krotne średnie wynagrodzenie ).
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie, bowiem organ nie pozostawał w bezczynności ani nie dopuścił się przewlekłości. Organ wskazał, że w piśmie z dnia 9 września 2020 r. skarżący zawarł wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie faktur i rachunków za prace wykonane w ciągu ostatnich trzech lat na potrzeby S. z publicznych pieniędzy. Skarżący został poinformowany, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej i zobowiązany do wykazania , że informacja ta ma szczególne znaczenie dla interesu publicznego. Z uwagi na stanowisko skarżącego organ wydał decyzję odmowną. Następnie toczyło się postępowanie przed SKO i WSA w Gdańsku. W dniu 17 stycznia 2023 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie żądania udostępnienia informacji publicznej i poinformowano go o przedłużeniu terminu udostępnienia dokumentów do dnia 10 lutego 2023 r. Skarżący sprecyzował wniosek , co potwierdził w e-mail z dnia 19 stycznia 2023 r. Komplet dokumentów objętych żądaniem udostępniono skarżącemu 8 lutego 2023 r., tj. przed zakreślonym terminem.
W piśmie z dnia 9 marca 2023 r. skarżący dodał, że odpowiedź na skargę nie przywołuje korespondencji e-mailowej oraz rozmów osobistych. Nie można też mówić o przekazaniu dokumentów "przed zakreślonym terminem", skoro organ powinien załatwić sprawę w terminie jednego lub dwóch miesięcy. Stwierdził, że nie potwierdza, że otrzymał komplet żądanych dokumentów, bowiem nigdzie nie jest potwierdzone, że te dokumenty, które otrzymał, to całość- niewygodne dokumenty można było ukryć.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący A. J. w piśmie z dnia 9 września 2020 r. zawarł wniosek o udostępnienie mu faktur i rachunków za prace , które zostały wykonane w ostatnich trzech latach na potrzeby S. z publicznych pieniędzy, powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej.
Pismo to wpłynęło do Urzędu Gminy w dniu 14 września 2020 r.
W piśmie z dnia 19 października 2020 r. Wójt Gminy odniósł się do wielu pytań i zastrzeżeń skarżącego A. J., a także poinformował, że złożony przez niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy informacji przetworzonej , wobec czego wezwano skarżącego do wykazania powodów, dla których spełnienie żądania byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego, wskazując na treść art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 1 listopada 2020 r. ( wpływ do organu 4 listopada 2020 r.) skarżący wniósł o podanie konkretnego przepisu prawa, z którego wynika konieczność wykazania przez niego "szczególnego interesu prawnego".
W odpowiedzi udzielonej skarżącemu pismem z dnia 4 listopada 2020 r. organ podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 19 października 2020 r. , przytoczył treść przepisu art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz orzecznictwo NSA. Wskazał, że przygotowanie wnioskowanych dokumentów wymaga zaangażowania pracownika do odszukania i wyselekcjonowania dokumentów księgowych , co oznacza, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, wobec czego należy wykazać szczególny interes prawny do uzyskania takiej informacji.
W piśmie z dnia 28 listopada 2020 r. skarżący stwierdził, że nie potrafi znaleźć interesujących go faktur w BIP, a z uwagi na to, że wygląda, że nie otrzyma interesujących go faktur , przypomina o obowiązku wydania decyzji administracyjnej.
Kolejnym pismem z dnia 27 grudnia 2020 r. skarżący wskazał na brak załatwienia jego wniosku.
Wójt Gminy decyzją z dnia 4 stycznia 2021 r. nr [...] odmówił udzielenia A. J. informacji publicznej wskazując, że żądana informacja jest informacją publiczną przetworzoną, a wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego.
Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 21 września 2021 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania uznając, że zostało ono wniesione przedwcześnie - przed wprowadzeniem decyzji do obrotu prawnego.
Na skutek skargi wniesionej przez A. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 16 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 666/21 uchylił wyżej opisane postanowienie uznając, że zaskarżona przez skarżącego odwołaniem decyzja organu I instancji weszła do obrotu prawnego oraz wskazując, że organ odwoławczy zobowiązany będzie rozpoznać odwołanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uczyniło to decyzją z dnia 25 listopada 2022 r. nr [...] , którą na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy szeroko omówił kwestię instytucji informacji publicznej "prostej" i "przetworzonej" konkludując, że w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie wykazał jednoznacznie, że żądana przez skarżącego informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, wobec czego badanie istnienia przesłanki występowania szczególnie istotnego interesu publicznego było przedwczesne. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ miał przeprowadzić postępowanie wyjaśniające – ustalić i udokumentować, jakimi środkami osobowymi i rzeczowymi dysponuje na potrzeby realizacji wniosku , ustalić ilość materiałów lub danych wymagających zgromadzenia i analizy , ocenić pracochłonność tych czynności. Kolegium zwróciło też uwagę , że sposób sformułowania wniosku wymaga doprecyzowania, a organ nie podjął trudu wyjaśnienia , czego oczekuje wnioskodawca. Organ miał ponownie ocenić charakter informacji publicznej żądanej przez wnioskodawcę i w razie potrzeby ponownie zbadać, czy udostępnienie informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Decyzja powyższa została doręczona Wójtowi Gminy w dniu 7 grudnia 2022 r.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 listopada 2022 r. nr [...] Wójt Gminy Kosakowo, reprezentowany przez adwokata , wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Sądowi z urzędu wiadomo, że Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 5 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Gd 861/22 wniesiony sprzeciw odrzucił uznając, że organ nie był uprawniony do wniesienia sprzeciwu.
Pismem z dnia 7 stycznia 2023 r. skarżący wniósł ponaglenie w związku z bezczynnością i przewlekłym prowadzeniem sprawy przez Wójta Gminy.
W dniu 17 stycznia 2023 r. odbyła się rozmowa telefoniczna między skarżącym a Sekretarzem Gminy dotycząca doprecyzowania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.
Sekretarz Gminy przesłał tego samego dnia do skarżącego e-maila z prośbą o potwierdzenie doprecyzowania wniosku o udostępnienie faktur i umów za zadania zrealizowane w miejscowości S. w ramach funduszu sołeckiego i rezerwy sołeckiej w okresie trzech lat wstecz od 9 września 2020 r. Jednocześnie wskazano, że po takim potwierdzeniu, z uwagi na urlopy pracowników związane z trwającymi feriami zimowymi, udostępnienie dokumentów zostanie przedłużone do dnia 10 lutego 2023 r.
E-mailem z dnia 19 stycznia 2023r. skarżący potwierdził ustalenia telefoniczne z p. Sekretarz w dniu 17 stycznia 2023 r.
W dniu 6 lutego 2023 r. ( data złożenia skargi osobiście w Urzędzie Gminy) A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przedmiotową skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy.
W dniu 8 lutego 2023 r. przesłano skarżącemu dokumenty (umowy/zlecenia/faktury) dotyczące wydatków z funduszu sołeckiego i rezerwy sołeckiej S. za okres trzech lat wstecz od 9 września 2020 r.
Skarżący potwierdził odbiór dokumentów w dniu 8 lutego 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądowa kontrola administracji publicznej dokonywana jest na podstawie kryterium legalności. Obejmuje ona m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej w skrócie "u.d.i.p.").
W niniejszej sprawie nie było sporne, że dokumenty objęte wnioskiem skarżącego podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. Spór budziło natomiast to, czy jest to informacja tzw. prosta, czy przetworzona. W przypadku informacji przetworzonej można ją uzyskać w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego ( art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p.)
Wskazać należy, że bezczynność w dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany u.d.i.p. - wbrew przepisom prawa - ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania.
Przewlekłe prowadzenie postępowania , co do zasady , polega na podejmowaniu czynności niecelowych, nie zmierzających do załatwienia sprawy lub nadmiernie odległych w czasie.
Zgodnie z art. 13 ust.1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku ( art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).
.
Zgodnie z art. 16 ust.1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
W myśl art. 16 ust. 2 t 1 u.d.i.p., do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni.
Z kolei art. 17 u.d.i.p. stanowi:
1. Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio.
2. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.
W niniejszej sprawie organ, po wpływie wniosku skarżącego w dniu 14 września 2020 r. , dopiero pismem z dnia 19 października 2020 r. poinformował, że złożony wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej i wezwał skarżącego do wykazania powodów, dla których spełnienie żądania byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego oraz wskazał art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p.
Skarżący w wystosowanej odpowiedzi nie zastosował się do prośby organu, wnosząc o podanie przepisu , z którego wynika konieczność wykazania "szczególnego interesu prawnego". Pismo to wpłynęło do organu 4 listopada 2020 r. Tego samego dnia organ wystosował do skarżącego pismo, będące w istocie powieleniem stanowiska, zawartego w piśmie z dnia 19 października 2020 r.
Skoro organ stał na stanowisku, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, a skarżący – mimo wskazania przez organ podstawy prawnej zobowiązania do wykazania szczególnej istotności spełnienia żądania dla interesu publicznego – do tego wezwania się nie dostosował – organ już wówczas powinien wydać decyzję odmowną, nie zaś wysyłać do skarżącego kolejne pismo, powielające treść wcześniejszego, czy też oczekiwać na wpływ kolejnych pism skarżącego , co nastąpiło w dniach 28 listopada 2020 i 27 grudnia 2020 r. Decyzję odmawiającą udzielenia skarżącemu informacji publicznej przetworzonej z powodu niewykazania przez niego szczególnie istotnego interesu publicznego organ wydał dopiero w dniu 4 stycznia 2021 r. , dopuszczając się zarówno bezczynności , jak i przewlekłego prowadzenia postępowania.
Zauważyć należy, że skarżący w skardze twierdzi, że Wójt Gminy proceduje sprawę od września 2020 r. Skarżący zatem uznaje, że cały okres, który minął między złożeniem przez niego wniosku o udzielenie informacji publicznej, a wniesieniem skargi, jest okresem trwania przez Wójta Gminy w bezczynności i okresem przewlekłego prowadzenia postępowania przez ten organ. Świadczy o tym także pogląd skarżącego o konieczności procedowania przez organ nawet w sytuacji, gdy akta sprawy znajdują się w sądzie lub samorządowym kolegium odwoławczym.
Ze stanowiskiem skarżącego w okolicznościach niniejszej sprawy zgodzić się nie można. Wójt Gminy, po wydaniu decyzji , nie miał podstaw do podejmowania jakichkolwiek czynności poza przekazaniem organowi odwoławczemu odwołania, co organ pierwszej instancji uczynił. Organ pierwszej instancji nie miał żadnego wpływu ani na czas trwania postępowania odwoławczego, ani na treść postanowienia organu drugiej instancji, które pociągnęło za sobą wniesienie przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ani na długość postępowania odwoławczego , toczącego się wskutek treści wyroku WSA w Gdańsku z dnia 16 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 666/21. Decyzja SKO, uchylająca decyzję Wójta Gminy, zapadła w dniu 25 listopada 2022 r. Organ odwoławczy, po przeprowadzeniu w uzasadnieniu decyzji szerokich rozważań na temat pojęcia "informacji przetworzonej", ostatecznie uznał brak wykazania przez organ pierwszej instancji tej okoliczności oraz wskazał na konieczność doprecyzowania wniosku przez skarżącego. Wójt Gminy podjął próbę – nieskuteczną – weryfikacji tej decyzji przez WSA w Gdańsku , który postanowieniem z dnia 5 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Gd 861/22 wniesiony sprzeciw odrzucił.
Dopiero od tego momentu organ pierwszej instancji znów stał się odpowiedzialny za niezwłoczne rozpoznanie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.
Wykonując wytyczne Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zawarte w decyzji z dnia 25 listopada 2022 r. , Wójt Gminy w dniu 17 stycznia 2023 r. poczynił ustalenia dotyczące zakresu wniosku skarżącego, a po uzyskaniu od skarżącego w dniu 19 stycznia 2023 r. potwierdzenia tego zakresu, udostępnił skarżącemu żądane informacje w dniu 8 lutego 2023 r. W tym przypadku organ poinformował skarżącego o konieczności przedłużenia terminu udostępnienia żądanych informacji do dnia 10 lutego 2023 r. z powodu urlopów pracowników w czasie ferii zimowych.
Wobec powyższego w dniu 8 lutego 2023 r. organ uczynił zadość wnioskowi skarżącego.
Odnosząc się w tym miejscu do stanowiska skarżącego, że nie potwierdza on, że otrzymał komplet żądanych dokumentów, bowiem niewygodne dokumenty można było ukryć stwierdzić należy, że Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania stanowiska organu, że przekazane skarżącemu dokumenty są kompletne.
Skoro jednak ich udostępnienie przez Wójta Gminy nastąpiło już po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, skarga podlegała uwzględnieniu poprzez stwierdzenie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, o czym Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji wyroku.
Orzekając w zakresie uregulowanym w przepisie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd miał na uwadze, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że prawo naruszono w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2451/14). Oceny sposobu prowadzenia postępowania pod kątem bezczynności należy dokonywać mając na uwadze zindywidualizowane okoliczności sprawy (por. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 652/15), co nakazuje uwzględniać m.in. stopień zaniedbań ze strony organu i naruszenia terminów załatwienia sprawy, obiektywną sytuację w jakiej działa oraz sposób zachowania tak organu, jak i strony.
Tak więc, kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami i regulacjami prawnymi Sąd uznał, że choć w rozpoznawanej sprawie doszło do bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego oraz do przewlekłego prowadzenia postępowania , to nie miało to miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ przekroczył terminy podjęcia określonych działań, lecz wbrew przekonaniu skarżącego nie można uznać, by było to naruszenie ciężkie ani też oczywiste.
W tej sytuacji Sąd , na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. , orzekł jak w punkcie 2. sentencji wyroku.
Skarżący domagał się wymierzenia organowi grzywny w wysokości 73 299,60 zł ( 10- krotne przeciętne wynagrodzenie z grudnia 2022 r. ) oraz o zasądzenie na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 36649,80 zł ( 5-krotne średnie wynagrodzenie ).
Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów).
Zarówno wymierzenie organowi grzywny, jak i przyznanie stronie sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.), co oznacza, że zastosowanie omawianej instytucji zostało pozostawione rozwadze sądu.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do wymierzenia organowi grzywny i do przyznania skarżącemu sumy pieniężnej. Organ, po wydaniu przez WSA w Gdańsku postanowienia z dnia 5 stycznia 2023 r., udostępnił skarżącemu żądane dokumenty, wobec czego - w ocenie Sądu - nie ma potrzeby wymierzania organowi grzywny, która jest środkiem o charakterze prewencyjnym. Odnosząc się do żądania przyznania skarżącemu sumy pieniężnej Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 24 marca 2023 r. sygn. akt III OSK 7693/21, że wniosek o przyznanie sumy pieniężnej powinien zawierać uzasadnienie, w którym skarżący powinien nawiązać do krzywdy wywołanej postępowaniem organu, a aktywność sądu jest w takiej sytuacji warunkowana wskazaną argumentacją.
W niniejszej sprawie skarżący powołał się na "wymierne straty na skutek złej pracy organu" oraz na "względy natury psychicznej". Zdaniem Sądu tego rodzaju ogólnikowe uzasadnienie żądania sumy pieniężnej - i to w wysokości 36649,80 zł – nie daje podstaw do uwzględnienia skargi w tej części. Stanowisko skarżącego jest niekonkretne i nieprzekonujące.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, oddalił skargę w pozostałym zakresie ( punkt 3. sentencji wyroku ).
O zwrocie kosztów postępowania (punkt 4. sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł ( wpis sądowy od skargi).
Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Powołane w treści uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).