III SAB/GD 56/24

III SAB/Gd 56/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Janina Guść /przewodniczący sprawozdawca/
Maja Pietrasik
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Dyrektor Szkoły
Treść wyniku
Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1-2, art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 1, art. 6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 149 § 1 pkt 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Asesor WSA Maja Pietrasik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 maja 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] do rozpoznania wniosku M. M. z dnia 2 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu 4), w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. oddala skargę w pozostałym zakresie, 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] na rzecz M. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
M. M. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej.
Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 902), powoływanej dalej jako "u.d.i.p.", w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji wskutek udostępnienia informacji innych od objętych zakresem wniosku.
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności i miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa; nałożenie na organ, wobec rażącego naruszenia prawa, symbolicznej grzywny; zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w dniu 2 lutego 2024 r., za pośrednictwem systemu ePuap, wystąpiła do Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] o udostępnienie, w trybie dostępu do informacji publicznej, następujących informacji:
1.1) ilu pracowników SP[...] w roku kalendarzowym 2023 otrzymało nagrody, a ilu takich nagród nie otrzymało,
1.2) łączna kwota wypłaconych nagród finansowych na rzecz pracowników SP[...] w latach 2018-2022;
2) łączna wartość nagród rzeczowych jakimi byli obdarowani uczniowie SP[...], a które to nagrody były finansowane z budżetu szkoły (nie rady rodziców), proszę o dane z lat szkolnych 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023 oraz w bieżącym roku szkolnym, ilu z uczniów otrzymało nagrodę rzeczową finansowaną z budżetu szkoły. Pytanie nie dotyczy stypendiów Prezydenta Miasta, Prezydenta RP, członków Rządu RP;
3) świadczenia niematerialne finansowane z budżetu szkoły na rzecz pracowników tejże. Czy pojedynczy nauczyciel otrzymał w skali roku świadczenia o wartości wyższej niż 1000 zł (jeden tysiąc), proszę o dane za lata 2018-2023. Dodatkowo proszę odpowiedzieć czy takim świadczeniem była objęta osoba z kierownictwa szkoły?
4) Czy w latach 2018-2023 z inicjatywy Dyrekcji Szkoły było przeprowadzane, jedno lub więcej, anonimowe badanie socjologiczne (w formie papierowego lub cyfrowego kwestionariusza) wśród rodziców Uczniów SP[...] na temat oceny jakości kształcenia, oceny bezpieczeństwa, przemocy rówieśniczej i innych istotnych spraw dotyczących dobrostanu osób korzystających z oferty edukacyjnej SP[...]? Proszę informacje o metodologii przeprowadzonych nadań oraz przekazania ich wyników;
4.1) Skąd Dyrekcja SP[...] czerpie rzetelnie i obiektywna wiedzy na temat oceny swojej pracy przez Rodziców Uczennic i Uczniów?
Podmiot zobowiązany udzielił odpowiedzi na pytanie numer 3 a także wydłużył czas odpowiedzi na pytania 1 oraz 2 do dnia 12 marca. Dnia 8 marca 2024 r. podmiot zobowiązany udzielił odpowiedzi na pytania 1 oraz 2 lecz wciąż - pomimo ponaglenia - nie udzielił odpowiedzi na pytanie 4 oraz 4.1. Podmiot zobowiązany w dacie 16 lutego 2024 r. przekazał skarżącej pismo z "decyzję odmową", w którym podano, że: "Wnioskowane w pkt 4 i 4.1. wniosku informacje nie podlegają udostępnieniu, gdyż nie stanowią informacji publicznej".
Skarżąca nie zgadza się ze interpretacją podmiotu zobowiązanego dotyczącą tego co jest, a co nie jest informacją publiczną. W tym zakresie skarżąca podniosła, że pytania dotyczą działalności publicznej. Szkoła podstawowa jest placówką publiczną, finansowaną ze środków publicznych. Jako taka podlega ona większej kontroli ze strony społeczeństwa, niż instytucje prywatne. Informacje o badaniach socjologicznych mogą mieć wpływ na dobrostan uczniów. Badania socjologiczne na temat jakości kształcenia, bezpieczeństwa i przemocy rówieśniczej mogą dostarczyć cennych informacji o funkcjonowaniu szkoły i pomóc w identyfikacji problemów, które należy rozwiązać. Rodzice uczniów mają prawo do informacji o szkole. Rodzice mają prawo do informacji o tym, jak funkcjonuje szkoła, w której uczą się ich dzieci. Informacje te mogą pomóc im w podjęciu decyzji o dalszej edukacji swoich dzieci. W tym konkretnym przypadku, odpowiedzi na pytania nie mogą zawierać danych osobowych zatem są one informacją publiczną i podlegają ujawnieniu.
W ocenie skarżącej szkoła nie powinna całkowicie odmawiać udostępnienia wyników takich badań. Oczywiście przed ich upublicznieniem należałoby usunąć/zanonimizować wszelkie dane osobowe lub treści, które umożliwiałyby identyfikację konkretnych osób. Wówczas udostępnienie zbiorczych, anonimowych wyników badań, jest zgodne z ustawą o dostępie do informacji publicznej i służyłoby transparentności działania placówki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, że wnioskowane w punktach 4 i 4.1 pisma skarżącej informacje nie stanowią informacji publicznej. W tym zakresie organ zaznaczył, że Dyrektor działa na podstawie przepisów prawa a te nie przewidują obowiązku przeprowadzania ankiet. Dyrektor może dokonywać ewaluacji, ale w inny sposób. Ponadto zadane przez skarżącą pytania dotyczą opinii a nie sfery faktów. Skarżąca nie wnioskuje bowiem o udzielenie informacji na temat wydatków budżetowych, nie pyta o fakty: np. czy były akty przemocy rówieśniczej w Szkole albo o ogólnodostępne programy profilaktyczne. Skarżącą interesuje sfera subiektywnych opinii i ocen od rodziców i uczniów dotyczących jakości pracy kadry kierowniczej, czy oceny bezpieczeństwa w szkole, co nie mieści się w zakresie pojęcia informacji publicznej. Organ dodał, że skarżąca jako przedstawiciel ustawowy uczennicy Szkoły, ma prawo uzyskać informacje ogólnodostępne na zebraniach z rodzicami oraz na konsultacjach indywidualnych. Ponadto w bibliotece szkolnej jest dostępny kalendarz roczny działań profilaktycznych a na stronie internetowej program profilaktyczno-wychowawczy.
Niezależnie od powyższego organ zaznaczył, że nie można stwierdzić, iż zarzut bezczynności jest zasadny, zgodnie bowiem z samą definicją bezczynności, jest to brak działania. W tym przypadku "bezczynność" ma dotyczyć odpowiedzi, w której Dyrektor odmówiła udostępnienia informacji, co całkowicie zaprzecza istocie danej skargi.
W piśmie procesowym, stanowiący replikę na odpowiedź organu na skargę, skarżąca wniosła o uznanie, że w przedmiotowej sprawie doszło do bezczynności organu, gdyż organ nie wydał decyzji odmownej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca podniosła ponadto, że prosiła o informacje, czy badania ankietowe były przeprowadzone. W przypadku pozytywnej odpowiedzi, prosiła o przekazanie wyników badań. Tymczasem organ nie odniósł się do meritum pytań, zamiast tego, w jednym zdaniu, arbitralnie uznał, że ta sfera nie zalicza się do katalogu informacji publicznej. Skarżąca uważa, że potwierdzenie lub zaprzeczenie, że na terenie szkoły miało miejsce wydarzenie jakim było przeprowadzenie badania socjologicznego, jest faktem a nie opinią. Podobnie jak jest faktem informacja dotycząca metodologii przeprowadzonych badań oraz ich wyniki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).
W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności. Celem złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zaś zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie.
M. M. przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] w zakresie udostępnieniu jej informacji publicznej wnioskowanej w punkcie 4 i 4.1. pisma wniesionego w dniu 2 lutego 2024 r.
Wyjaśnić należy, że istotną kwestią z punktu widzenia oceny bezczynności jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w zakresie zgłoszonego żądania. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wobec braku realizacji obowiązku jej udostępnienia w formie i terminach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Co istotne, podmiot, do którego został skierowany wniosek o udzielenie informacji, może dokonać następujących działań:
1) udzielić informacji publicznej;
2) udzielić w formie pisma (zawiadomienia) odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej albo organ nie jest w posiadaniu danej informacji lub obowiązuje inny tryb jej udostępniania;
3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie administracyjne w drodze decyzji administracyjnej.
Nie budzi wątpliwości, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Dyrektor Szkoły Podstawowej [...] - czyli placówki będącej publiczną jednostką oświatową, dla której Gmina Gdańsk jest organem prowadzącym - jest podmiotem zobowiązanym do podejmowania działań w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępniania informacji publicznej nałożony bowiem został wprost na władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym - zgodnie z pkt 4 - na podmioty wykonujące zadania publiczne i reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 7 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U.
z 2024 r. poz. 609 ze zm.) oraz art. 8 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 w zw. z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 737), dalej powoływanej jako "p.o.", przyjąć należy, że szkoła podstawowa, której organem prowadzącym jest gmina, jest jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego mającą na celu wykonywanie zadań z zakresu edukacji publicznej, natomiast dyrektor takiej szkoły - jako osoba kierująca działalnością szkoły oraz reprezentująca ją na zewnątrz (art. 68 ust. 1 pkt 1 p.o.) - jest podmiotem reprezentującym jednostkę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., który pozostaje zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, o ile znajduje się ona w jego posiadaniu i jest uprawniony do jej udostępnienia.
W niniejszej sprawie kwestią sporną pozostaje natomiast to, czy objęte żądaniem skarżącej informacje, o które wnioskowała w punkcie 4 i 4.1 wniosku posiadają walor informacji publicznej, a w konsekwencji czy organ z uwagi na udzieloną w tym zakresie skarżącej odpowiedź zawartą w piśmie z dnia 16 lutego 2024 r. - odmawiającą wskazanym informacjom, żądanym przez skarżącą, charakteru informacji publicznej - pozostaje w bezczynności.
Przechodząc do analizy tak określonego sporu wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że analiza powołanego przepisu wskazuje, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej (por. wyrok NSA z dnia 7 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1975/18). Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p.).
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, należało przyjąć, że informacje, o które wnosiła skarżąca we wniosku w zakresie punktu 4 stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. (w punkcie 4 wniosku skarżąca zadała pytanie odnośnie tego, czy w latach 2018-2023 z inicjatywy Dyrekcji Szkoły było przeprowadzane, jedno lub więcej, anonimowe badanie socjologiczne (w formie papierowego lub cyfrowego kwestionariusza) wśród rodziców Uczniów SP[...] na temat oceny jakości kształcenia, oceny bezpieczeństwa, przemocy rówieśniczej i innych istotnych spraw dotyczących dobrostanu osób korzystających z oferty edukacyjnej SP[...]? W razie odpowiedzi twierdzącej, skarżąca poprosiła o informację na temat metodologii przeprowadzonych badań oraz wniosła o przekazanie wyniku tych badań).
Sąd w tym względzie zważył, że zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 2 o.p. dyrektor sprawuje nadzór pedagogiczny. Do 3 września 2021 r. dyrektor szkoły we współpracy z innymi nauczycielami zajmującymi stanowiska kierownicze, w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego, przeprowadzał ewaluację wewnętrzną i wykorzystywał jej wyniki do doskonalenia jakości pracy szkoły lub placówki. Ewaluację wewnętrzną przeprowadzano w odniesieniu do zagadnień uznanych w szkole lub placówce za istotne w jej działalności (§ 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego, Dz. U. z 2020 r. poz. 1551). Najczęściej stosowanymi w ewaluacji metodami badawczymi były: analiza dokumentacji, metoda kwestionariuszowa, wywiad oraz obserwacja.
Zatem, nie negując stanowiska Dyrektora zawartego w odpowiedzi na skargę, że nie miał on obowiązku, w ramach ewaluacji, przeprowadzać "anonimowych badań socjologicznych" wśród rodziców swoich uczniów, to nie wyklucza to, że takie badania zostały przeprowadzone. Dyrektor skupił się wyłącznie na ostatnim aspekcie żądania, zawężając swoją odpowiedź, co można wnioskować z odpowiedzi na wniosek i pisma procesowego organu, jedynie do żądania udostępnienia wyników przeprowadzonych badań. Organ pominął zupełnie pierwszą część żądania punktu 4 wniosku, tj. pytanie, czy w latach 2018-2023 z inicjatywy Dyrekcji Szkoły było przeprowadzane, jedno lub więcej, anonimowe badanie socjologiczne (w formie papierowego lub cyfrowego kwestionariusza) wśród rodziców Uczniów SP[...] na temat oceny jakości kształcenia, oceny bezpieczeństwa, przemocy rówieśniczej i innych istotnych spraw dotyczących dobrostanu osób korzystających z oferty edukacyjnej SP[...]? Informacja dotycząca tego, czy dyrektor szkoły, w ramach nadzoru pedagogicznego, przeprowadzał ewaluacje wewnętrzną w formie kwestionariusza wśród rodziców uczniów, stanowi informację publiczną, bo odnosi się do trybu działania tego dyrektora w zakresie wykonywanych swoich zadań.
Nadto, w ocenie Sądu, organ niezasadnie przyjmuje, że wyniki badań, o ile zostały przeprowadzone, nie stanowią informacji publicznej bowiem stanowią subiektywną opinię i ocenę rodziców i uczniów dotyczących jakości pracy kadry kierowniczej, czy oceny bezpieczeństwa w szkole. Dyrektor w tym zakresie pomija fakt, że badania, jeśli są przeprowadzane w ramach ewaluacji wewnętrznej, stanowią pewien aspekt nadzoru pedagogicznego, a wyniki takich badań wykorzystywane są do doskonalenia jakości pracy szkoły. Zatem wyniki badań mogą mieć znaczący wpływ na przyszłe funkcjonowanie szkoły w zakresie edukacji, czy bezpieczeństwa uczniów, jeśli te aspekty objęte są badaniem. Wskazać należy, że we wniosku nie wskazano, że strona o udostępnienie treści ankiet lecz o wyniki badania. Za wynik badania należy uznać wynikające z przeprowadzonego badania wnioski.
Konkludując, skoro objęta punktem 4 wniosku skarżącej informacja stanowi informację publiczną, a Dyrektor Szkoły Podstawowej [...] jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek udostępnienia informacji publicznej, to w niniejszej sprawie podmiot ten był zobowiązany do załatwienia złożonego wniosku we wskazanym zakresie dotyczącym punktu 4 we właściwym trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. Należało zatem albo udostępnić żądaną informację w formie czynności materialno-technicznej (pismem) w terminie, o którym mowa w art. 13 u.d.i.p., żądaną przez skarżącą informację albo odmówić jej udostępnienia decyzją (w trybie art. 16 u.d.i.p.), gdyby organ uznał, że zachodzą przeszkody do jej udostępnienia z art. 5 u.d.i.p. Ewentualnie - gdyby organ uznał, że wnioskowana informacja ma walor informacji przetworzonej - należało w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wezwać skarżącą do wykazania przesłanki, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W sytuacji gdyby organ nie przeprowadzał badania socjologicznego winien on wskazać ten fakt stronie i wskazać, że udostępnienie wyników takiego badania nie jest z istoty rzeczy możliwie, bowiem organ nie posiada żądanej informacji.
Dotychczasowy brak udostępnienia informacji publicznej i brak rozstrzygnięcia procesowego w tym zakresie powoduje, że organ pozostaje w bezczynności, albowiem w sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany do podmiotu obowiązanego do uczynienia zadość temu obowiązkowi, zaś objęta żądaniem informacja stanowi informację publiczną, wniosek skarżącej powinien zostać załatwiony w trybie uregulowanym przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, co do zasady, poprzez udzielenie żądanej informacji, chyba że zachodzą przesłanki przesądzające o ograniczeniu prawa dostępu do wnioskowanej informacji publicznej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 2 lutego 2024 r. w odniesieniu do żądań zawartych w punkcie 4, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
Jednocześnie Sąd oceniając charakter bezczynności, jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono jak w punkcie trzecim sentencji wyroku.
Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek lekceważenia wniosku skarżącej i braku woli organu w zakresie załatwienia sprawy, skoro bezczynność wynikała z przekonania organu, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, zaś organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącej w pozostałym zakresie i w przepisanym prawem terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W istocie regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą powodować i niejednokrotnie powodują wątpliwości interpretacyjne, zatem wymagają dokonywania ich wykładni, a nie wyłącznie mechanicznego stosowania. Tak więc nawet niewłaściwa ich interpretacja czy zastosowanie, nie mogą stanowić o tym, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych samych powodów Sąd nie uwzględnił wniosku o wymierzenie organowi grzywny uznając, że zastosowanie tego środka nie jest w stanie kontrolowanej sprawy ani konieczne ani celowe. W szczególności wobec terminowej reakcji organu na złożony wniosek brak jest podstaw do zastosowania tego środka w celach dyscyplinujących. Środek ten powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, gdzie oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania załatwienia sprawy, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Odnosząc się z kolei do pozostałego spornego punktu wniosku, tj. 4.1, Sąd przychylił się do stanowiska Dyrektora, że żądana informacja nie może być zakwalifikowana jako dotycząca informacji publicznej z uwagi na zakres przedmiotowy informacji publicznej określony w u.d.i.p.
Podkreślić należy, na co zwrócono uwagę we wstępnych rozważaniach dotyczących informacji publicznej, że informacja publiczna dotyczy każdorazowo sfery faktów, a nie subiektywnych opinii. Nie mogą więc za wnioski o udzielenie informacji o sprawach publicznych zostać uznane takie zapytania, które zawierają w sobie ocenę w zakresie "rzetelności" lub "obiektywności", nie poddającą się one bowiem obiektywnym kryteriom weryfikacji, choćby były skierowane do organów władzy publicznej i dotyczyły ich ogólnie pojmowanej działalności w sferze publicznej.
W sytuacji uznania, że wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie ma obowiązku wydania decyzji o odmowie jej udzielenia, a wystarczającym jest poinformowanie wnioskującego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej.
W tak zakreślonych ramach prawnych i faktycznych stwierdzić należy, iż skarga w zakresie punktu 4.1 wniosku z dnia 2 lutego 2024 r. nie zasługiwała na uwzględnienie. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w odpowiedzi na złożony przez skarżącą w dniu 2 lutego 2024 r. wniosek (data wpływu – 2 lutego 2024 r.), Dyrektor pismem z dnia 16 lutego 2024 r., a więc w ustawowym terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poinformował skarżącą, że informacja zawarta w punkcie 4.1 wniosku nie ma charakteru informacji publicznej. W ocenie Sądu Dyrektor w tym zakresie zrealizował przewidzianą prawem formę załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w pozostałej części, o czym orzeczono jak w punkcie drugim sentencji wyroku.
O zwrocie na rzecz skarżącej kosztów postępowania Sąd orzekł jak w punkcie czwartym sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając od Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] na rzecz skarżącej 100 zł stanowiące kwotę uiszczonego wpisu od skargi.
Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).