III SAB/Gd 39/20

III SAB/Gd 39/20 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2020-10-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący/
Bartłomiej Adamczak
Paweł Mierzejewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Ewidencja gruntów
Sygn. powiązane
I OSK 1616/21 - Wyrok NSA z 2023-08-09
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 119 pkt 4 i art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2020 r. sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 grudnia 2017 r. G. S. (dalej także jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność organu ewidencyjnego w sprawie dokonania w ewidencji gruntów i budynków wpisu głównej funkcji budynku na wniosek, który wpłynął do Starostwa Powiatowego w [...] w dniu 25 lipca 2014 r.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że prawie trzyletnia bezczynność organu ewidencyjnego (w okresie lipiec 2014 r. – marzec 2017 r.) i brak należytego nadzoru ze strony organu wyższego stopnia nad aktualizacją ewidencji, w związku ze zmianami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków z końca 2013 r., miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie skarżący domagał się ukarania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Starosty [...] grzywną w maksymalnej wysokości przewidzianej ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie przedstawiając chronologię czynności związanych z rozpoznaniem wniosku z dnia 25 lipca 2014 r.
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2018 r. wydanym w sprawie o sygnaturze III SAB/Gd 4/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę G. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie dokonania wpisu w ewidencji gruntów i budynków.
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej G. S., wyrokiem z dnia 5 lutego 2020 r. (sygn. akt I OSK 3603/18), Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok z dnia 26 kwietnia 2018 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania wskazując, że intencją skarżącego było wniesienie skargi na bezczynność Starosty [...], a nie na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa o sygnaturze
III SAB/Gd 4/18 została zarejestrowana pod nową sygnaturą III SAB/Gd 40/20.
Wobec cofnięcia skargi przez skarżącego, postanowieniem z dnia 30 czerwca 2020 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Gd 40/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie sądowe.
Pismem z dnia 7 czerwca 2020 r. G. S. ponowił skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie dokonania wpisu w ewidencji gruntów i budynków głównej funkcji budynku w następstwie wniosku z dnia 25 lipca 2014 r.
Sprawa z tej skargi została zarejestrowana pod sygnaturą III SAB/Gd 39/20.
Skarżący z odwołaniem się do treści swej wcześniejszej skargi z dnia 2 grudnia 2017 r. wniósł o zobowiązanie organu pierwszej instancji do rozpatrzenia wskazanego wyżej wniosku w terminie nie dłuższym niż 30 dni i ukaranie organu grzywną w maksymalnej wysokości przewidzianej ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, że ustawodawca wprowadził obowiązek ujawniania w rejestrach ewidencyjnych "głównej funkcji budynku" na przełomie lat 2013 i 2014. Ujawnienie w rejestrze ewidencyjnym głównej funkcji budynku skarżącego, to jest "budynek jednorodzinny 1110.Dj" nastąpiło w dniu 9 czerwca 2014 r., w drodze czynności materialno - technicznej nie wymagającej postępowania administracyjnego (art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne), przy okazji wprowadzania zmian z operatu technicznego sporządzenia mapy do celów projektowych działki nr [...] S. Wówczas oznaczenie funkcji budynku dostosowano do przepisów zmienionych na przełomie lat 2013 i 2014. W wykazie dowodów zmian wskazana wyżej zmiana została oznaczona jako [...]. O dokonanej zmianie zawiadomiono właścicieli (bez zwrotnych potwierdzeń odbioru). Ze względu na to, że wniosek J. i G. S. z dnia 25 lipca 2014 r. zawierał informację, iż właściciele nie otrzymali zawiadomienia, właściciele zostali powiadomieni ponownie, a ich wniosek trafił do wykazu dowodów zmian (zmiana nr [...] obręb S. gmina L.; wykreślono i dopisano taki sam budynek o głównej funkcji: "budynek jednorodzinny").
Wobec tego w sprawie z wniosku J. i G. S. z dnia 25 lipca 2014 r. nie wystąpiła bezczynność Starosty [...].
Organ wskazał, że oddzielnym i niemającym nic wspólnego z wniesioną skargą na bezczynność jest wszczęte przez Starostę [...] z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie oznaczenia głównej funkcji budynku [...], położonego na działce [...] obręb S. gmina L. (stanowiącego zgodnie z księgami wieczystymi współwłasność skarżącego). Organ ewidencyjny w dniu 10 lipca 2017 r. orzekł bowiem o zmianie oznaczenia głównej funkcji budynku. Po złożeniu przez stronę odwołania, organ odwoławczy w dniu 31 października 2017 r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2019 r. (sygn. akt III SA/Gd 6/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę.
Wyrok wydany w sprawie o sygnaturze akt III SA/Gd 6/18 jest nieprawomocny, a postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia 16 grudnia 2019 r..
Powyższe okoliczności znane są Sądowi z urzędu (akta spraw III SAB/Gd 40/20 oraz III SA/Gd 6/18).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Mając na uwadze wskazaną regulację normatywną wyjaśnić należy, że w przypadku skarg na bezczynność organów administracji publicznej przedmiotu kontroli sądowej nie stanowi akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć stosowne działanie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie mają jakiegokolwiek znaczenia powody, dla jakich dany akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.
Sąd administracyjny uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), zobowiązuje organ do uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) lub stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Instytucja skargi na bezczynność ma więc zasadniczo na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Oceniając z kolei, czy organ pozostaje w bezczynności sąd bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Oznacza to, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu albo dokonanie czynności wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, skarga na bezczynność winna być oddalona.
Jak wynika z wyjaśnień organu, znajdujących odzwierciedlenie w przekazanych wraz z odpowiedzią na skargę aktach sprawy wniosek z dnia 25 lipca 2014 r., wniesiony przez J. i G. S., dotyczył dokonania wpisu w ewidencji gruntów i budynków atrybutu głównej funkcji budynku położonego w S. na działce nr [...] Gmina L., poprzez wprowadzenie zapisu: "budynek jednorodzinny - 11110.Dj" lub "inny budynek mieszkalny jednorodzinny - 1110.In".
Wskazać należy, że Starosta [...] jeszcze przed złożeniem ww. wniosku, to jest w dniu 9 czerwca 2014 r. zmianą o nr [...] obr. S. dokonał aktualizacji danych dotyczących przedmiotowego budynku w sposób zgodny z określonym we wniosku żądaniem, to jest określając jako główną funkcję budynku – "budynek jednorodzinny". Jako podstawę dokonania zmiany z dnia 9 czerwca 2014 r. Starosta [...] wskazał operat pomiarowy o numerze [...] ([...]), który został przyjęty do zasobu w dniu 5 czerwca 2014 r.
Niezależnie od tego, że stan ewidencji gruntów i budynków na dzień złożenia wskazanego wyżej wniosku (to jest na dzień 25 lipca 2014 r.) o wpisanie głównej funkcji budynku do ewidencji gruntów i budynków odzwierciedlał w istocie żądanie skarżącego (na podstawie wskazanej wyżej zmiany o numerze [...] obr. S. z dnia 9 czerwca 2014 r.), to podkreślenia wymaga, że Starosta [...] posiadając wiedzę o złożeniu wniosku z dnia 25 lipca 2014 r., pod numerem [...], w dniu 14 sierpnia 2014 r., dokonał zmiany przedmiotowej w prowadzonej ewidencji poprzez wykreślenie i dopisanie tego samego oznaczenia głównej funkcji budynku (główna funkcja – budynek jednorodzinny).
Ponadto należy wskazać, że sprawa związana z oznaczeniem głównej funkcji budynku o nr [...] położonego na działce nr [...] obr. S. Gmina L., została następnie rozstrzygnięta i zakończona w administracyjnym toku instancji (decyzje organów ewidencyjnych z dnia 10 lipca 2017 r. – decyzja Starosty [...] z dnia 10 lipca 2017 r. nr [...] i z dnia 31 października 2017 r. – decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 31 października 2017 r. nr [...]).
Wobec przedstawionych okoliczności faktycznych i treści wydanych rozstrzygnięć nie ma zatem podstaw aby zobowiązywać Starostę [...] do wydania jakiegokolwiek rozstrzygnięcia merytorycznego czy formalnego odnośnie wniosku skarżącego z dnia 25 lipca 2014 r. (z uwagi na regulację zawartą w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) czy też uznawać, że organ ten dopuścił się bezczynności w okresie poprzedzającym wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia głównej funkcji budynku zakończonego decyzją ostateczną z dnia 31 października 2017 r. (zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wyrok uwzględniający skargę na bezczynność organu administracji publicznej nie może zostać bowiem wydany, jeżeli w dacie orzekania przez Sąd w ogóle nie toczy się już postępowanie administracyjne, w którym rozpoznaniu podlegać miałby - zgodnie z oczekiwaniem skarżącego - wniosek zawierający żądanie adresowane do organu administracji publicznej.
W korelacji do powyższych rozważań wskazać w tym miejscu należy, że zgodność z prawem aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków dokonana przez Starostę [...] w dniach 9 czerwca i 14 sierpnia 2014 r. jak i prawidłowość decyzji administracyjnych mających za przedmiot zmianę informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków nie podlega ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu.
Oczywistym jest bowiem wskazanie, że w postępowaniu prowadzonym ze skargi na bezczynność sąd administracyjny nie ma podstaw do oceny merytorycznych aspektów sprawy zainicjowanej wnioskiem o dokonanie wpisu głównej funkcji budynku albo sprawy, w której postępowanie w tym samym przedmiocie zostało wszczęte i było prowadzone z urzędu. W tego typu sprawach kognicja sądu administracyjnego ogranicza się bowiem jedynie do badania, czy organ dopuścił się zarzucanej bezczynności, natomiast badanie istoty i merytorycznych aspektów sprawy winno pozostawać domeną sądu rozpoznającego skargę na konkretny akt albo decyzję administracyjną. Przed dniem wniesienia skargi na bezczynność skarżący poddał kontroli sądowej rozstrzygnięcia objęte skargą zarejestrowaną pod sygn. akt III SA/Gd 6/18, to jest decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 31 października 2017 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 10 lipca 2017 r. (nr [...]) orzekającą o zmianie oznaczenia funkcji głównej budynku nr [...] położonego na działce [...] obręb S. Gminy L. z "budynek jednorodzinny - 1110.Dj" na "dom letniskowy -1110.Dl".
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 punkt 4 p.p.s.a.