III SAB/GD 346/25

III SAB/Gd 346/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-09-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 22 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
S. K. (zwany dalej także "skarżącym"), działając przez ustanowionego pełnomocnika, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Z uwagi na stwierdzone braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2025 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.
Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - zwanej w skrócie: "p.p.s.a.") w zw. z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535), zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.
Wezwania do wykonania powyższych zarządzeń zostały doręczone za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w dniu 27 sierpnia 2025 r. (vide: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia - k. 29 akt sądowych). Tym samym termin do wykonania zarządzeń upływał 3 września 2025 r.
Z akt sądowych wynika, że przedmiotowe wezwania pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Z przepisu art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika zaś, że skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie pomimo wezwania podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu z dnia 19 sierpnia 2025 r. i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania.
Pomimo skutecznego doręczenia wezwania brak ten nie został uzupełniony, co w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Z art. 220 § 3 tej ustawy wynika, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W realiach rozpatrywanej sprawy pełnomocnik skarżacego został wezwany również do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi i wezwanie w tym przedmiocie także nie zostało wykonane.
Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne, jak i wskazane regulacje prawne należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.