III SAB/Gd 287/25

III SAB/Gd 287/25 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący/
Janina Guść
Maja Pietrasik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 10 ust. 1, art. 13, art. 14
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 133 § 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść, Asesor WSA Maja Pietrasik (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy Przechlewo w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 23 czerwca 2025 r. do Urzędu Gminy Przechlewo wpłynęła skarga M. P., reprezentowanego przez radcę prawnego D. B., adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na bezczynność Wójta Gminy Przechlewo.
Pełnomocnik skarżącego wskazał, że M. P. wysłał do organu w dniu 3 października 2024 r. z adresu poczty elektronicznej [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej, na który nie uzyskał jak dotąd żadnej odpowiedzi. Wobec tego doszło w sprawie do naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art 10 ust. 1 w zw. z art 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 902) - dalej jako "u.d.i.p.", ponieważ nie dotrzymano terminu rozpatrzenia wniosku.
W treści skargi przytoczono treść 9 punktów grupujących pytania, jakie miały być objęte wnioskiem skierowanym do organu, to jest:
1/ Jaka była łączna wartość projektów o zrealizowanych przez samorząd w latach 2018-2023 które były wspófinansowane z funduszy UE?
2/ Ile łącznie samorząd uzyskał pieniędzyy z unijnych funduszy w latach 2018-2023?
3/ Jaki był łączny koszt współfinansowania przez samorząd projektów realizowanychh przy wsparciu dotacji z UE w latach 2018-2023?
4/ Ile łącznie samorząd zaciągnął kredytów w związku z realizacją projektów unijnych w latach 2018-2023 ? Do kiedy będą one spłacane ?
5/ Ilu urzędników samorządowych zajmowało się pozyskaniem unijnych dotacji i realizacją projektów w poszczególnych latach od 2018-2023 ? Jaki był łączny koszt pracy tych osób - zarzadzanie/koordynowanie (płace ubruttowione, stanowisko pracy) w posszczególnych latach i poszczególnych projektach?
6/ Jeśli samorząd korzystał, z pomocy firm zewnętrznych przy pisaniu wniosków o dotacje z UE – jaki był w latach (...) w poszczególnych projektach ?
7/ Jeśli samorząd korzystni z pomocy firm zewnętrznych przy pisaniu wniosków o dotacje z UE - jaki był koszt pracy tych firm za zarządzanie/koordynowanie (płace ubruttowione, stanowisko pracy) w poszczególnych latach i poszczególnych projektach?
8/ Ile wynosiło zadłużenie samorządu na koniec każdego roku od 2018 do 2022 plus ostatnie dane, za rok 2023 ?
9/ Ile łącznie samorząd dokłada rocznie, do utrzymania i funkcjonowania obiektów (świetlice, kluby seniora) zrealizowanych przez podmioty samorządowe przy współudziale unijnych dotacji?
Pełnomocnik skarżącego wystąpił do Sądu o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi, a następnie o zobowiązanie organu przez Sąd do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania - w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Do skargi załączono m.in.:
1/ wydruk z poczty elektronicznej skarżącego, obejmujący wiadomość przesłaną z adresu [...] na konto mailowe urzędu gminy w Przechlewie w dniu 3 października 2024 r. o treści: "Szanowni Państwo, w załączeniu przesyłam wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Proszę o pozytywne rozpatrzenie mojej prośby. Z poważaniem P. M.";
2/ dokument zatytułowany "Wniosek o udostępnienie informacji publicznej" zawierający 9 punktów zawierających pytania adresowane do Urzędu Gminy Przechlewo, datowany przez piszącego na dzień 3 października 2024 r.
Jak wynika z akt sprawy, w wydruku wiadomości, o której mowa w pkt 1/ nie była w żaden sposób uwidoczniona treść wniosku o udzielenie informacji publicznej (treść pytań przytoczonych w treści skargi, zgrupowane w 9 punktach), a sam wydruk nie uwidaczniał też, aby do wiadomości dołączony został jakikolwiek załącznik, w tym dokument, o którym mowa w pkt 2/.
W dniu 1 lipca 2025 r. Wójt Gminy Przechlewo przesłał skargę wraz z odpowiedzą na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów ujętych w przesłanych do Sądu aktach tej sprawy:
- oświadczenia pracownika sekretariatu z dnia 26 czerwca 2025 r.;
- kontrolki wpływów z dnia 3.10.2024 r. i 4.10.2024 r.;
- wykazu wniosków o udostępnienie informacji publicznej w e-kancelaria zarejestrowanych w 2024 r.;
- wykazu wiadomości pochodzących z adresu e-mail [...] na okoliczność braku wpływu wniosku skarżącego do Urzędu Gminy w Przechlewie, przedwczesności skargi, niezasadności skargi;
- odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wraz z potwierdzeniem wysłania, na okoliczność udostępnienia informacji publicznej przez organ zgodnie z treścią wniosku;
- zaświadczenia o wyborze Wójta Gminy Przechlewo, na okoliczność umocowania do reprezentacji organu.
Organ wyjaśnił, że o treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej datowanego na dzień 3 października 2024 r. dowiedział się dopiero z treści skargi, która wpłynęła do organu w dniu 23 czerwca 2025 r. Niezwłocznie zatem przygotowano odpowiedź na objętych wnioskiem 9 pytań i udzielono informacji publicznej wnioskodawcy w dniu 26 czerwca 2025 r., wysyłając wiadomość e-mail.
Organ podkreślił dalej, że w poczcie elektronicznej Urzędu Gminy w Przechlewie zarówno w dniu 3 października 2024 r., jak i w dniu następnym nie ujawniono wniosku o udostępnienie informacji publicznej, datowanego na dzień 3 października 2024 r. Wniosek załączony do skargi nie dotarł w żadnej formie do urzędu, zatem nie mogło dojść do jego zarejestrowania w książce wpływów korespondencji oraz udzielenia nań odpowiedzi. Ostatnie pismo skierowane z adresu mailowego skarżącego [...] wpłynęło dnia 21 marca 2022 r. na adres mailowy urzędu. Wobec tego organ nie pozostawał w bezczynności wobec wniosku, którego nie otrzymał. Co więcej, po wpływie skargi i zapoznaniu się z treścią załączonego do niej wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ niezwłocznie udzielił pisemnej odpowiedzi na zapytanie pismem z dnia 26 czerwca 2025 r., udostępniając informację publiczną zgodnie z wnioskiem.
Organ zauważył, że w treści skargi zamieszczono wydruk wiadomości mailowej, oraz wydruk wniosku, niemniej jednak nie dołączono informacji o doręczeniu, czy potwierdzenia jego odbioru. Organ nie ma wiedzy z jakich przyczyn wniosek skarżącego nie dotarł do adresata.
W dniu 24 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącego opłacił skargę i skierował jednocześnie do Sądu pismo procesowe, w którym ponowił żądania zawarte w skardze, w tym dodatkowo wskazał, że wnosi o przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w przedmiotowej skardze i załączonych do skargi, to jest wydruku wysłania wniosku oraz danych ze strony internetowej urzędu na okoliczność stwierdzenia, iż adres, na który skarżący skierował wniosek zbieżny jest z adresem poczty elektronicznej urzędu zamieszczonym na stronie internetowej urzędu.
W uzasadnieniu tego pisma wskazano, że organ nadal pozostaje w bezczynności w zakresie odpowiedzi na wniosek skarżącego i zasadne jest dalsze procedowanie skargi. Brak doręczenia odpowiedzi na wniosek na wskazany przez skarżącego adres poczty elektronicznej spowodował bezczynność w przedmiotowej sprawie, nie sposób bowiem uznać za zasadne skierowanie odpowiedzi na adres poczty nienależący do adresata za prawidłowe i zgodne z przepisami prawa.
W omawianym piśmie procesowym podkreślono jako kluczowe, że w ocenie pełnomocnika, skarżący przedstawił w tej sprawie dowód doręczenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej - poprzez załączenie do skargi wydruku z poczty elektronicznej.
Dalej podkreślono, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych do obowiązków organu administracji publicznej należy takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej, czy systemów informatycznych organu, aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na ten adres podań, wobec prawnej dopuszczalności ich wnoszenia także drogą elektroniczną. Ryzyko nieodebrania czy też nieodczytania przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, skierowanego na oficjalnie podany adres poczty elektronicznej organu, obciąża ten organ, a nie wnioskodawcę (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 lutego 2024 r., II SAB/Go 153/23). Do obowiązków organu administracji publicznej należy taka konfiguracja poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych, oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu - aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na wskazany adres podań, wobec prawnej dopuszczalności ich wnoszenia także pocztą elektroniczną (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 sierpnia 2018 r., II SAB/Go 50/18).
W dniu 30 lipca 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego o nadesłanie z systemu Gmail obsługiwanego przez skarżącego w ramach swojej poczty elektronicznej, wydruku pełnej treści wiadomości e-mail z dnia 3 października 2024 r. Nadto wskazał, że jeżeli do ww. wiadomości e-mail dołączony był wskazywany przez stronę załącznik (dopisek Sądu: mający zawierać wniosek o udostępnienie informacji publicznej, obejmujący 9 punktów grupujących kierowane do organu pytania), wydruk z systemu Gmail powinien uwidaczniać dołączenie załącznika do ww. wiadomości e-mail.
Pełnomocnik skarżącego, pismem z dnia 8 sierpnia 2025 r., ponownie przesłał do Sądu taki sam, pozbawiony w swojej treści informacji o dołączeniu załączników, wydruk z systemu Gmail, dotyczący wiadomości z dnia 3 października 2023 r., wysłanej z adresu [...] na adres ug@przechlewo.pl. Pełnomocnik podkreślił, że ten wydruk przedkładał już Sądowi przy skardze.
Ustosunkowując się do wezwania, aby dostarczyć Sądowi dowód dołączenia do wiadomości e-mail załącznika zawierającego wniosek, w odpowiedzi pełnomocnik skarżącego ograniczył się do wyrażenia stanowiska, że w jego ocenie "załączenie pliku jpg zawierającego wniosek, powoduje wklejenie zdjęcia (obrazu) pliku, a nie informację o załączniku jak w przypadku wyboru pdf". Wraz z wydrukiem wiadomości z poczty Gmail, w którym nie ma żadnych widocznych załączników, ponownie nadesłano odrębny dokument pisma "Wniosek o udostępnienie informacji publicznej", który jak wynika ze stanowiska pełnomocnika, skarżący miał załączyć w formie załącznika do wiadomości e-mail z dnia 3 października 2024 r. wysłanej z adresu [...] na adres ug@przechlewo.pl.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność.
Istotną dla możliwości stwierdzenia zaistnienia bezczynności kwestią jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w zakresie zgłoszonego żądania.
W złożonej skardze strona skarżąca wskazała, że w jej ocenie złożyła skuteczny wniosek o udzielenie informacji publicznej w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902; powoływanej dalej jako: "u.d.i.p."). Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Bezczynnością w sprawach z zakresu informacji publicznej, jest zatem sytuacja, gdy organ posiadając daną informację publiczną, w obowiązujących go terminach nie podejmuje czynności rozpoznania wniosku, to jest nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
W tym miejscu szczególnego podkreślenia wymaga, że zgodnie z art.10 ust. 1 u.d.i.p. Informacja publiczna jest udostępniana na wniosek.
Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jest zatem kluczową okolicznością każdej sprawy. Wskazać więc należy, że samo przekonanie strony skarżącej, czy też zawarte w skardze oświadczenie strony skarżącej, że musiała złożyć wniosek, jeżeli twierdzenia te nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy, w tym przedkładanych przez stronę dokumentach, nie pozwala na stwierdzenie, aby w sprawie doszło do bezczynności organu. Tylko bowiem złożenie wniosku aktualizuje po stronie organu obowiązek jego rozpoznania w trybie i w terminach wynikających z ustawy o informacji publicznej.
Wyjaśnienia przy tym wymaga, że na gruncie wykładni ustawy u.d.i.p. w orzecznictwie sądów administracyjnych istotnie ukształtował się dominujący obecnie pogląd, że do obowiązków organu administracyjnej publicznej i podległych mu jednostek organizacyjnych należy taka konfiguracja poczty elektronicznej tych podmiotów (w tym filtrów antyspamowych, czy automatycznego usuwania wiadomości itp.) oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej tych podmiotów (obsługa poczty przez pracowników) aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przysłanych na oficjalny adres e-mail podań, właśnie wobec prawnej dopuszczalności wnoszenia ich także drogą elektroniczną (por np.. postanowienie NSA z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1968/15, postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 1940/15, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Go 39/18).
Skutki błędów, trudności czy nieprawidłowości w zakresie obsługiwania przez organy administracji publicznej systemów służących do oficjalnej komunikacji z tymi organami (w tym tak systemu poczty elektronicznej, jak i odrębnie systemu ePUAP) nie mogą być przerzucane na korzystających z tych systemów wnioskodawców (por. postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2015 r., poz. I OZ 1414/15). Zatem ryzyko nieodebrania czy też nieodczytania przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku o udzielenie informacji publicznej, skierowanego na oficjalnie podany adres poczty elektronicznej organu obciąża ten organ, a nie wnioskodawcę. Na kanwie wskazanych wyżej orzeczeń sądowych przyjmuje się zatem domniemanie, że jeżeli wiadomość zawierająca wniosek o udzielenie informacji publicznej została prawidłowo nadana na oficjalny adres poczty elektronicznej organu, to znaczy, że dotarła ona do adresata i w konsekwencji miał on obowiązek w terminie rozpatrzyć wniosek o udzielenie informacji publicznej lub też w stosownym czasie wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej.
Na kanwie tego orzecznictwa przyjęto więc, że wydruk z poczty elektronicznej nadawcy stanowi dostateczny dowód, że wiadomość zawierająca wniosek została wysłana (por. wyrok NSA z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I OSK 1924/16) - niezależnie od ewentualnych wskazań organu, że nie może odnaleźć śladu określonej wiadomości e-mail w swoim systemie, ani w prowadzonych rejestrach.
Podzielając przedstawioną wyżej linię orzeczniczą, Sąd podkreśla jednak, że okoliczności tej sprawy są bardziej złożone. Wskazana zasada wyrażona w orzecznictwie ma zastosowanie bowiem tylko wtedy, gdy w oparciu o akta sprawy można stwierdzić, że wysłana wiadomość e-mail rzeczywiście zawierała w swojej treści wniosek o udzielenie informacji publicznej.
Sąd nie kwestionuje zatem, że w obecnym stanie prawnym podanie przesłane na adres poczty elektronicznej urzędu, spełnia wymagania pozwalające zakwalifikować je jako wniosek o udostępnienie informacji w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z powołanej ustawy wynika bowiem, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest co do zasady wszczynane na wniosek pisemny, w którym to pojęciu mieści się zarówno pisemny wniosek przesłany pocztą tradycyjną, złożony za pomocą systemu ePUAP, czy też złożony "mailowo" za pomocą poczty elektronicznej, to jest również wtedy, gdy do autoryzacji pisma nie jest używany kwalifikowany podpis elektroniczny. Wniosek o udzielenie informacji może mieć w tym zakresie zatem w zasadzie dowolną postać, o ile wynika z niego w sposób jasny co jest jego przedmiotem (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Lu 11/14), a zatem wskazano w nim precyzyjnie zakres żądanych informacji.
Treść żądania strony, aby można było uznać ją za wniosek, musi być zatem w widoczny sposób wyartykułowana w treści wiadomości e-mail – w tym może być zawarta w pliku stanowiącym załącznik do wiadomości. Ustawa u.d.i.p. wymaga bowiem w zakresie formy wniosku o udostępnienia informacji publicznej, jedynie tego, aby był to wniosek pisemny.
Z tego względu, jeżeli tylko na podstawie wiadomości e-mail można odtworzyć treść wniosku strony, taka wiadomość e-mail jest wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, a dowód jej nadania stanowi dostateczny dowód, że została wysłana. Nie jest więc kwestionowane przez Sąd, że z uwagi na brak restrykcji, co do tego jaką formę pisemną może przyjąć wniosek o udzielenie informacji publicznej, w pełni dopuszczalnym byłoby przekazanie treści wniosku zarówno w załącznikach stanowiących pliki tekstowe, jak też załącznikach stanowiących skany dokumentu tekstowego, czy nawet zdjęcia dokumentu tekstowego. Sąd nie neguje więc, że treść wniosku o udzielenie informacji publicznej może przykładowo znajdować się i zostać ujęta nie tylko w załączonych do wiadomości e-mail plikach stricte tekstowych, stworzonych w programie do edycji tekstu (m.in. pliki m.in. o rozszerzeniu doc czy docx), ale także w plikach o rozszerzeniu pdf (plik zawierający skan dokumentu tekstowego), czy w plikach o rozszerzeniu jpg (plik stanowiącym zdjęcie – w tym przypadku zdjęcie dokumentu tekstowego).
A contrario, jeżeli akta sprawy nie potwierdzają, aby wysłana przez stronę wiadomość e-mail rzeczywiście zawierała wyartykułowane i sprecyzowane przez nadawcę żądanie udzielenia informacji, wydruk takiej wiadomości e-mail nie stanowi dowodu, aby strona wysłała do organu pisemny wniosek o udzielenie informacji publicznej.
Za brak wyartykułowania treści żądania należy m.in. uznać sytuację, gdy pomimo wskazania w treści wiadomości e-mail, że będzie do niej załączony załącznik zawierający wniosek, taki załącznik nie zostaje faktycznie dołączony (co może nastąpić także w wyniku zwykłej omyłki nadawcy, szczególnie gdy wysyła np. klika wniosków tej samej treści do więcej niż jednego adresata, to jest np. do kliku różnych urzędów gminy).
Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy. W aktach przedmiotowej sprawy niewątpliwie zaś znajduje się przedłożony przez stronę skarżącą wydruk wiadomości z poczty elektronicznej Gmail, dokumentujący, że w dniu 3 października 2024 r. o godzinie 16:39 z adresu [...] na adres ug@przechlewo.pl wysłano wiadomość o treści "Szanowni Państwo, w załączeniu przesyłam wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Proszę o pozytywne rozpatrzenie mojej prośby. Z wydruku nie wynika aby dołączono do niego jakikolwiek załącznik.
Przedłożenie takiej treści wydruku z poczty elektronicznej, jaki opisany wyżej, który znajduje się w aktach tej sprawy, wbrew ocenie pełnomocnika strony, nie stanowi dowodu wysłania wniosku o udostępnienie informacji publicznej do organu.
Wiadomość tą zatytułowano "wniosek" i wskazano w jej treści, że właściwa treść wniosku (żądanie udostępnienia określonych informacji), zawarta jest w załączniku. Przedłożony wydruk z poczty nie uwidacznia jednak, aby dołączono do niego jakikolwiek załącznik. Z tego powodu wydruk nie stanowi więc dowodu, aby organowi przesłano wniosek. Twierdzenie strony, że taki załącznik na pewno był przy wiadomości, w sytuacji gdy nie przestawia równocześnie żadnych dowodów na taką okoliczność, nie jest więc wystarczające. Dowodem takim w szczególności nie jest nadesłanie odrębnej kopii dokumentu, którego treść miała być, według strony, zawarta w załączniku. Brak jest bowiem w aktach sprawy dowodu, który pozwoliłby na powiązanie wydruku wiadomości z tym właśnie dokumentem. Dowodu takiego pomimo dodatkowego wezwania skierowanego do niej przez Sąd, strona skarżąca nie przedstawiła. Przeciwnie, nadesłała znów ten sam wydruk z poczty elektronicznej, który nie stanowi dowodu, aby do wiadomości e-mail z dnia 3 października 2024 r. dołączony został jakikolwiek załącznik.
W przypadku tak dalece idącego domniemania na rzecz strony, to jest, że dla stwierdzenia faktu wysłania wiadomości zawierającej wniosek konieczne jest przedstawienie tylko wydruku wysłania wiadomości zawierającej treść wniosku, nie jest wystarczające ograniczenie się przez stronę skarżącą do przedstawienia wydruku wiadomości e-mail, który nie dokumentuje dołączenia żadnych załączników, przy jednoczesnym twierdzeniu strony, że to właśnie w załączniku, który w ogóle nie jest w wydruku widoczny, musiał być zawarty wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
Takie działanie strony czyni jej twierdzenia niesprawdzalnymi. Jak wskazano wyżej, Sąd musi zaś rozpoznając sprawę opierać się na aktach sprawy.
Z tych względów Sąd, po dokonaniu analizy dokumentów dołączonych do skargi oraz treści skargi zwrócił się do strony skarżącej ze stosowanym wezwaniem, które wyjaśniało, że dla wykazania, że do dokumentu dołączono w załączniku wniosek należy co najmniej przedstawić taki wydruk z poczty elektronicznej, który udokumentuje, że do wiadomości e-mail w ogóle dołączono załącznik. W tym zakresie wydano zatem zarządzenie i wezwano pełnomocnika skarżącego o nadesłanie wydruku z systemu Gmail, obsługiwanego przez skarżącego w ramach swojej poczty elektronicznej, dokumentującego pełną treści wiadomości e-mail z dnia 3 października 2024 r. Wraz z przedmiotowym wezwaniem skierowano do pełnomocnika strony dodatkowe wskazanie wyjaśniające, że jeżeli do ww. wiadomości e-mail dołączony był wskazywany przez stronę załącznik, wydruk z systemu Gmail powinien uwidaczniać dołączenie załącznika do ww. wiadomości e-mail.
Pomimo wezwania, pełnomocnik strony skarżącej, nadesłał znów ten sam dokument, to jest wydruk z systemu Gmail, który w żaden sposób nie uwidacznia, aby w jego treści zawarty był wniosek o udzielenie informacji publicznej (9 punktów grupujących pytania przytoczone w treści skargi). Treść tych pytań nie jest bowiem zawarta w podstawowej treści wiadomości, a jednocześnie wydruk wiadomości nie uwidacznia, aby był do tej wiadomości dołączony jakikolwiek załącznik, w tym załącznik jpg. Odnosząc się do wskazania pełnomocnika strony, że wniosek mógł mieć także postać załącznika jpg, czyli zdjęcia dokumentu z tekstem wniosku, Sąd nie neguje, że taki załącznik także byłby dopuszczalny, co nie zmienia jednak faktu, że strona skarżąca nie przedłożyła dowodu dołączenia jakiegokolwiek załącznika do wiadomości e-mail z dnia 3 października 2024 r. Wobec powszechności korzystania z poczty elektronicznej, w tym poczty systemu Gmail, twierdzenie pełnomocnika strony, że dołączenie do wiadomości e-mail załącznika w formacie jpg (zdjęcia), nie spowoduje uwidocznienia dołączenia takiego załącznika w wydruku wiadomości e-mail nie odpowiada prawdzie. Należy zatem postrzegać w kategorii faktów powszechnie znanych i wynikających z doświadczenia życiowego dostępnego ogółowi, że wydruk wiadomości z poczty elektronicznej dokumentuje dołączenie określonych załączników do wiadomości - o ile zostały dodane - niezależnie od tego, czy są to pliki tekstowe (doc) skany (pdf), czy zdjęcia (jpg). W wydruku wiadomości e-mail każdy załącznik uwidaczniany jest odpowiadającą rodzajowi pliku miniaturą (w przypadku pliku jpg będzie to właśnie miniatura zdjęcia), a ponadto wskazaniem nazwy załączonego pliku wraz z rozszerzeniem pliku i wskazaniem rozmiaru pliku – co bez wyjątku dotyczy także załączników w formacie jpg.
Reasumując, Sąd w oparciu o art. 106 § 3 p.p.s.a. uwzględnił wnioski dowodowe złożone przez stronę skarżącą i dokonał analizy załączonych do skargi dokumentów. Dokonując tej analizy wziął jednocześnie pod uwagę, że zarówno na etapie skargi, jak i po wystosowanym do strony skarżącej wezwaniu Sądu, nie przedstawiono dowodu wysłania w dniu 3 października 2024 r. wiadomości e-mail zawierającej załącznik, (w tym załącznik stanowiący plik jpg, mający stanowić zdjęcie dokumentu tekstowego, w którym ujęto by 9 punktów grupujących pytania wskazane w skardze).
Ponieważ nadesłany wraz ze skargą wydruk z poczty elektronicznej nie stanowi dowodu, aby do wiadomości e-mail dołączono załącznik stanowiący właściwy wniosek o udzielenie informacji publicznej, Sąd w tej sytuacji nie może stwierdzić, że organ był obowiązany do rozpoznania wniosku, skoro strona nie przedstawiła dowodu, że wniosek o określonej treści w ogóle wysłała do organu. Strona przedstawiła zatem dowód jedynie tego, że wysłała do organu określonej treści wiadomość e-mail bez załączników, który nie stanowi, wbrew jej przekonaniu, dowodu wysłania wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wniosek według twierdzeń strony zawarty był bowiem w właśnie w załączniku. Natomiast dołączony wydruk przedstawiony Sądowi wraz ze skargą i powtórnie - na wezwanie Sądu, nie uwidacznia w swej treści, aby do tej konkretnej wiadomości e-mail dołączony był jakikolwiek załącznik, a tym samym, aby w treści wiadomości e-mail zawarto dające się zidentyfikować żądanie udzielenia informacji publicznej. Powyższe implikuje konieczność stwierdzenia, że skoro brak jest dowodu wysłania w dniu 3 października 2024 r. przez stronę wniosku o udzielenie informacji publicznej, w szczególności dowodu takiego nie przedstawiła strona, to nie można organowi postawić skutecznie zarzutu pozostawania w bezczynności.
Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.