III SAB/Gd 260/23

III SAB/Gd 260/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jolanta Górska /Sędzia Zastępca/
Jolanta Sudoł /przewodniczący/
Maja Pietrasik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Sygn. powiązane
III OSK 1975/24 - Postanowienie NSA z 2025-06-26
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art 149 § 1 pkt 1, art. 149 § 1a, art. 151, art. 200 w zw. z art. 205, art. 119 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 4 ust 2, art. 6, art. 13 ust. 1 i ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska, Asesor WSA Maja Pietrasik (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2024 r. sprawy ze skargi S. w S. na bezczynność Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku do rozpoznania wniosku S. w S. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 7 sierpnia 2023 r. w odniesieniu do punktów 1, 2, 6, 8 - w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku na rzecz S. w S. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Stowarzyszenie S. w S. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z akt sprawy wynikają następujące okoliczności faktyczne i prawne.
Wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2023 r. Stowarzyszenie S. w S. (dalej jako "stowarzyszenie") wystąpiło do Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku o udostępnienie informacji publicznej. W piśmie zawarto 8 skierowanych do organu pytań, to jest:
1. "Ile m 2 budynku należącego do Miasta Słupsk wynajmowane jest najemcom, a z ilu korzysta Związek na swoje cele statutowe?"
2. "Jaką kwotę w skali miesiąca z tytułu najmu pomieszczeń otrzymuje Związek?"
3. "Na jakiej podstawie działacze Solidarności bezpłatnie i bez żadnych kar parkują swoje pojazdy bezpośrednio przed budynkiem?"
4. "Czy "Solidarność" ma prawo do bezpłatnego korzystania z działek nr 592/5 i 592/3?"
5. "Czy kiedykolwiek Miasto Słupsk podejmowało kwestię podniesienia opłat z tytułu użytkowania budynku na podstawie umowy w postaci aktu notarialnego z dnia 11 października 2002 r. rep. 3644/2002?"
6. "Jakie kwoty i za jaki metraż płacą co miesiąc z tytułu najmu pomieszczeń poseł P. M. i europoseł A. F.?"
7. "Czy Pan T. P. pełni jeszcze jakiekolwiek funkcje w Zarządzie Regionu?"
8. "Ile wynosi roczny podatek do Miasta od ww. nieruchomości?"
Pismem z dnia 20 sierpnia 2023 r. Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku poinformował stowarzyszenie, że brak jest możliwości przekazania żądanej informacji w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej jako "u.d.i.p."). Jako przyczynę wskazano konieczność dokonania analizy czy żądane informacje stanowią informacje publiczną w rozumieniu ustawy, a jeżeli tak, to czy ich udostępnienie jest możliwe z uwagi na ograniczenia wnikające z art. 5 u.d.i.p. Wskazano, że rozpatrzenie wniosku nastąpi do dnia 7 października 2023 r.
W dniu 13 listopada 2023 r. stowarzyszenie wniosło do Sądu skargę na bezczynność w rozpoznaniu opisanego wyżej wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r., wskazując, że informacja miała zostać udzielona do dnia 7 października 2023 r., natomiast organ nie podjął ani czynności materialno-technicznej polegającej na udzieleniu informacji, ani też nie wydał decyzji o odmowie udzielenia informacji. Zaznaczono, że organ błędnie także interpretował treść art. 13 ust. 2 u.d.i.p., gdyż zobowiązany może odroczyć do 2 miesięcy termin udostępnienia informacji publicznej, a nie udzielenia odpowiedzi czy wniesione zapytanie stanowi informację publiczną – w ocenie strony w takiej sytuacji termin jest 14-dniowy i odpowiedź musi być udzielona w formie decyzji odmownej.
Strona wniosła o zobowiązanie organu do udzielania żądanej informacji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości wynikającej z ustawy.
W odpowiedzi na skargę Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku wniósł o oddalenie skargi, nieobciążanie go lub Zarządu Regionu kosztami postępowania oraz o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.
Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2023 r. stowarzyszenie wystąpiło o m.in. o udzielenie informacji dotyczących budynku będącego własnością Miasta Słupsk, a pozostającego od 2003 r. w posiadaniu zarządu Regionu Słupskiego NSZZ "Solidarność" na podstawie zawartej notarialnie umowy użytkowania.
Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku wskazał, że nie kwestionuje prawa stowarzyszenia do składania wniosków o udzielenie informacji publicznej, jak i obowiązku podmiotów wymienionych w art. 4 u.d.i.p. do udostępnienia informacji w zakresie wynikającym z ustawy, jednakże zwrócił uwagę, że on sam nie jest ujęty w katalogu podmiotów i organów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. W tym zakresie powołano się na art. 4 ust. 2 u.d.i.p. gdzie jak podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej wskazana jest organizacja związkowa reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z 2020 r. poz. 568 i 2157 oraz z 2021 r. poz. 2445). W ocenie Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku celem tego zapisu było zobowiązanie do udostępnienia informacji publicznej przez organizacje związkowe o zasięgu ogólnopolskim, którymi są ogólnokrajowe związki zawodowe, ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych oraz ogólnokrajowe organizacje międzyzwiązkowe (konfederacje), które dodatkowo spełniają kryterium dotyczące liczby zrzeszonych członków oraz PKD podmiotów w których działają, nie zaś poszczególne organizacje zakładowe danego związku czy zarządy regionów posiadające osobowość prawną.
Inne rozumienie tego przepisu prowadziłoby do nierównego traktowania poszczególnych organizacji, gdzie np. zakładowa organizacja NSZZ "Solidarność" działająca w szkole byłaby zmuszona do udostępniania informacji, a organizacja zakładowa ZNP działająca w tej samej szkole już nie musiałaby takiego obowiązku wypełniać.
Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku podkreślił, że swoje stanowisko o braku zobowiązania do udzielenia informacji publicznej wywodzi z wyroku NSA z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt I OSK 433/15, w którym rozpatrywano kwestię obowiązków Prezesa Okręgu ZNP do udzielania informacji publicznej. W tym zakresie wskazano, że Zarząd Okręgu ZNP nie pozostawał w zarzucanej mu bezczynności ponieważ ZNP, ani tym bardziej jego okręg nie jest organizacją reprezentatywną w rozumieniu art. 4 ust. 2 u.d.i.p. Organ uznał za istotne, że ZNP był wówczas jak i teraz zrzeszony w ramach OPZZ, którego reprezentatywność została potwierdzona przez sąd powszechny.
W podsumowaniu Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku stanął zatem na stanowisku że podmiotami zobowiązanymi do udzielania informacji publicznej są tzw. centrale związkowe (zaznaczono, że w przypadku NSZZ "Solidarność" jest to Komisja Krajowa NSZZ "Solidarność") nie zaś poszczególne organizacje związkowe i zarządy regionów, tym bardziej, że posiadają odrębną osobowość prawną.
Z tego powodu też Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku nie był w uprawniony do wydania decyzji o odmowie informacji publicznej w oparciu o art. 17 u.d.i.p.
Niezależenie od tego wskazano, że żądane informacje, których domaga się stowarzyszenie nie są w ocenie Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Udostępnienie informacji odnosi się bowiem wyłącznie do wykonywania przez te podmioty zadań publicznych. Pytania o zajmowany przez związek budynek i zasad z jakich z niego korzysta, jak i zasad korzystania z innych działek nie mieszczą się w ww. zadaniach publicznych.
Pismem z dnia 18 grudnia 2023 r. swój udział w sprawie zgłosił pełnomocnik stowarzyszenia, który w imieniu strony skarżącej wniósł o zobowiązanie Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni, stwierdzenie, że Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku dopuścił się bezczynności, przyznania na rzecz stowarzyszenia sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Pełnomocnik wskazał, że skarżona organizacja związkowa spełnia wymógł reprezentatywności. Podkreślił, że Region NZSS "Solidarność" jest terenową jednostką organizacyjną ujawnioną w KRS, posiadającą osobowość prawną, gdzie w podobnej w sprawie w wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 24/15 stwierdzono, że region organizacji związkowej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
W kwestii złożonych zapytań pełnomocnik zaznaczył, że żądane informacje mieszczą się w jego ocenie w ustawowym zakresie informacji publicznej, jeżeli nie wszystkie, to przynajmniej ich cześć, a zatem Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku powinien był na nie odpowiedzieć. Podkreślono, że NSZZ "Solidarność" korzystając z budynku Miasta Słupska korzysta z mienia publicznego i w tym zakresie zobowiązana jest do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 5 lit c u.d.i.p.
Pismem z dnia 19 grudnia 2023 r. swój udział w sprawie zgłosił drugi pełnomocnik przekładając udzielone przez Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku pełnomocnictwo do reprezentowania Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku. Pełnomocnik wskazał, że osobowość Prawna Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych w zw. z § 17 Statutu NSZZ "Solidarność". Na wezwanie Sądu przesłano KRS NSZZ "Solidarność", stanowiącego ogólnokrajowy związek zawodowy, posiadający 33 jednostki terenowe - w tym Region Słupski NSZZ "Solidarność" ujawniony w pozycji 13 rubryki 3 działu 1 KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).
W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie.
Z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności. Celem złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zaś zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej indywidualnej sprawy administracyjnej. Jak wskazano wyżej złożenie przez indywidualnie oznaczony podmiot wniosku o udostępnienie informacji publicznej niewątpliwie inicjuje sprawę administracyjną, której zakończenie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Co istotne, podmiot, do którego został skierowany wniosek o udzielenie informacji, może dokonać następujących działań:
1/ udzielić informacji publicznej;
2/ udzielić w formie pisma (zawiadomienia) odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej albo organ nie jest w posiadaniu danej informacji lub obowiązuje inny tryb jej udostępniania;
3/ odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie administracyjne w drodze decyzji administracyjnej.
Stowarzyszenie przedmiotem skargi uczyniło bezczynność Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o którą stowarzyszenie wystąpiło we wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r. obejmującym 8 wyszczególnionych przez wnioskodawcę punktów.
Wyjaśnić należy, że istotną kwestią z punktu widzenia oceny bezczynności jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w zakresie zgłoszonego żądania. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wobec braku realizacji obowiązku jej udostępnienia w formie i terminach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Tak też kształtuje się oś zaistniałego w przedmiotowej sprawie sporu.
W ocenie Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku nie jest on uprawniony do udzielania informacji publicznej dotyczącej Regionu Słupskiego NSZZ "Solidarność", o którą należy występować w jego ocenie zawsze do "centrali" reprezentatywnej organizacji związkowej jaką jest NSZZ "Solidarność", to jest wyłącznie do Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność". Niezależnie od tego Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku ocenił, że żadna z żądanych przez stowarzyszenie w 8 punktach wniosku informacja nie stanowi informacji publicznej. Pytania strony odnoszą się bowiem głównie do zasad korzystania z nieruchomości, a nie do publicznych zadań realizowanych przez NSZZ "Solidarność".
Strona skarżąca wskazuje natomiast przeciwnie, że całość informacji, o udzielenie których wystąpiła w dniu 7 sierpnia 2023 r. stanowi informację publiczną, a Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku jest podmiotem, do którego można skutecznie kierować wnioski o udzielenie informacji publicznej. Na etapie uzupełnienia skargi pełnomocnik zaznaczył, że nawet jeśli nie wszystkie pytania zawarte we wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r. stanowią informację publiczną, to na pewno ich znaczna część. W tym zakresie nie sprecyzowano, które konkretnie z punktów wniosku pełnomocnik miał na myśli jako z pewnością odnoszące się do informacji publicznej. Dostrzec jednak należy, że pełnomocnik zaakcentował, że informację publiczną niewątpliwie stanowią zapytania o majątek jednostki samorządu terytorialnego.
W zakresie podmiotowym analizy wymaga zatem treść art. 4 ust 2 u.d.i.p. Jak zostanie wykazane niżej, analiza ta powinna być każdorazowo dokonana przy uwzględnieniu struktury organizacyjnej oraz terenowej danej organizacji.
Do udostępnienia informacji publicznej poza władzami publicznymi oraz innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne w szerokim znaczeniu (art. 4 ust. 1 cyt. ustawy) na mocy art. 4 ust. 2 u.d.i.p. obowiązane są także organizacje związkowe i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z 2020 r. poz. 568 i 2157 oraz z 2021 r. poz. 2445, dalej jako "ustawa o Radzie Dialogu Społecznego") oraz partie polityczne. Odrębne uregulowanie, to jest poza art. 4 ust. 1 u.d.i.p, kwestii zobowiązania organizacji związkowych do udzielania posiadanych informacji publicznych powoduje, że są one zobowiązane do rozpoznawania kierowanych w tych zakresie do organizacji wniosków, choć niewątpliwie organizacje związkowe leżą poza strukturą władz publicznych i wskazany obowiązek obciąża je niezależnie od tego, czy wykonują zadania publiczne.
Co istotne, nie wszystkie organizacje związkowe są obowiązane do udzielania posiadanych informacji publicznych, a jedynie te, które posiadają cechę reprezentatywności, która ma charakter mierzalny i obiektywny. Ustawodawca odwołuje się w tym zakresie do pojęcia reprezentatywności w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego. W skład Rady Dialogu Społecznego wchodzą przedstawiciele strony rządowej, strony pracowników oraz strony pracodawców (art. 22 cyt. ustawy), gdzie stronę pracowników w Radzie reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji związkowych (art. 23 ust. 1 cyt. ustawy).
Organizacjami związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu wskazanej ustawy są, zgodnie z jej art. 23 ust. 2 ogólnokrajowe związki zawodowe, ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych i ogólnokrajowe organizacje międzyzwiązkowe (konfederacje), które spełniają łącznie następujące kryteria:
1) zrzeszają więcej niż 300 000 członków będących osobami wykonującymi pracę zarobkową, o których mowa ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych;
2) działają w podmiotach gospodarki narodowej, których podstawowy rodzaj działalności jest określony w więcej niż w połowie sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o której mowa w przepisach o statystyce publicznej.
Przy ustalaniu kryterium liczebności, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, uwzględnia się nie więcej niż po 100 000 członków organizacji związkowej będących osobami wykonującymi pracę zarobkową zatrudnionymi w podmiotach gospodarki narodowej, których podstawowy rodzaj działalności jest określony w jednej sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o której mowa w przepisach o statystyce publicznej. Organizacja związkowa ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną organizację związkową przy ustalaniu liczby osób wykonujących pracę zarobkową, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie uwzględnia osób wykonujących pracę zarobkową zrzeszonych w tych spośród jej organizacji członkowskich, które są lub w okresie roku przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności były zrzeszone w reprezentatywnej organizacji związkowej mającej przedstawicieli w składzie Rady (art. 23 ust. 3 cyt. ustawy).
Reprezentatywność ma w tym ujęciu charakter formalny (normatywny). Związki zawodowe po spełnieniu przewidzianych przez ustawodawcę formalnych kryteriów stają się reprezentatywne. Kryteria reprezentatywności, w tym kryterium liczbowe, zostały przy tym tak dobrane przez ustawodawcę, aby za reprezentatywne uznawać rzeczywiście największe organizacje związkowe, przez co zyskują mandat do działania dla wspólnego dobra wszystkich pracowników jako grupy społecznej. W tym sensie reprezentatywność stanowi zasadę prawną, zgodnie z którą związki reprezentatywne nabywają zdolność do reprezentowania i obrony zbiorowych praw i interesów pracowników, mogą uczestniczyć w dialogu społecznym za szczeblu ogólnopolskim, ponadzakładowym ale również na szczeblu zakładowym i w poszczególnych w zakładach pracy oraz posiadają szereg uprawnień zastrzeżonych wyłącznie dla reprezentatywnych związków zawodowych (Radosław Galicki, Reprezentatywność związków zawodowych w prawie polskim, Białystok 2013 r., s. 34-39, rozprawa doktorska opubl. w Repozytorium Uniwersytetu w Białymstoku - www.repozytorium.uwb.edu.pl).
Reprezentatywność danej organizacji, jako jej formalna cecha, jest stwierdzana przez sąd powszechny na wniosek zainteresowanej organizacji związkowej (art. 25 cyt. ustawy).
Obecnie zgodnie z wykazem zamieszczonym na stronie rządowej przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w Polsce działają trzy reprezentatywne organizacje związkowe: 1/ Niezależny Samorządny Związek Zawodowy ""Solidarność"" (NSZZ "Solidarność"); 2/ Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ); 3/ Forum Związków Zawodowych (FZZ).
W tym zakresie należy dostrzec, że reprezentatywne mogą być różnego rodzaju organizacje związkowe, to jest posiadające odmienną strukturę organizacyjną – a więc strukturalnie jednorodne (będące formalnie jednym związkiem zawodowym) lub też stanowiące federacje lub konfederacje wielu mniejszych odrębnych organizacji związkowych. Jak wskazano wyżej, stosownie do art. 23 ust. 2 ustawy o Radzie Dialogu Społecznego możemy w tym zakresie wyróżnić m.in. ogólnokrajowe związki zawodowe, jakim jest NSZZ "Solidarność" czy ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych jakim jest OPZZ.
NSZZ "Solidarność" nie jest zatem zrzeszeniem związków zawodowych, ale jednym związkiem zawodowym. Pod względem reprezentatywności nie można go z tych względów porównywać z mniejszymi związkami zawodowymi, takimi jak ZNP, które same w sobie w ogóle nie posiadają statusu reprezentatywności, a ma go jedynie federacja związków zawodowych, w skład w której wchodzą. Oznacza to, że jeżeli ZNP ma status członka Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, to OPZZ, a nie ZNP posiada reprezentatywność w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego (Radosław Galicki, Reprezentatywność związków zawodowych w prawie polskim, op. cit., str. 181).
Podany w odpowiedzi na skargę dla uzasadnienia braku bezczynności przykład Związku Nauczycielstwa Polskiego (ZNP), jest tym samym nieadekwatny dla przedmiotowej sprawy, ponieważ NSZZ "Solidarność" posiada cechę reprezentatywności jako jeden związek zawodowy jako całość, to jest ogólnokrajowy międzybranżowy związek zawodowy. W powołanym przez stronę skarżącą wyroku NSA o sygn. akt I OSK 433/15 prawidłowo uznano zatem, że Prezes Okręgu ZNP nie był zobowiązany do udzielania informacji publicznej, jednak z tego właśnie względu, że ZNP jako związek zawodowy samodzielnie w ogóle nie posiada przymiotu reprezentatywności. O braku obowiązku do udzielenia informacji publicznej nie decydowała o tym zatem sama pozioma, terytorialna struktura ZNP i było to ambiwalentne dla wskazanej sprawy. Wskazany stan faktyczny nie ma zatem analogii do sprawy niniejszej.
Reasumując, organizacji związkowej będącej ogólnokrajowym związkiem zawodowym nie należy tym samym zrównywać ze strukturą jakimi są zrzeszenia związków zawodowych (federacje związków zawodowych).
Sąd w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie nie podziela stanowiska Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku, aby w przypadku ogólnokrajowego związku zawodowego NSZZ "Solidarność" w imieniu tego związku informacji publicznej mogła udzielać tylko "centrala" tego związku, to jest tylko Komisja Krajowa, w szczególności w zakresie informacji publicznych posiadanych bezpośrednio lub nawet wyłącznie przez dany Region NSZZ "Solidarność".
Komisja Krajowa jest władzą wykonawczą ogólnokrajową związku, gdzie władzę wykonawczą reprezentuje na zewnątrz Przewodniczący Komisji Krajowej - jest on zatem podmiotem uprawnionym do reprezentowania NSZZ "Solidarność" na szczeblu ogólnopolskim. Przewodniczący Komisji Krajowej nie jest jednak jedynym podmiotem uprawnionym do reprezentowania ogólnokrajowego związku zawodowego NZSS "Solidarność", mając na uwadze jego strukturę poziomą – to jest strukturę terytorialną, międzyzakładową i zakładową.
Sąd podkreśla, że ustawodawca nie ingeruje w wolność związków zawodowych do swobody kształtowania swoich struktur organizacyjnych, w tym struktur terenowych. Istnienie tego rodzaju struktury, nawet przy tak dużej organizacji jaką jest NSZZ "Solidarność", nie oznacza jednak, aby można było mówić w tym przypadku o federacji czy zrzeszeniu odrębnych organizacji. W dalszym ciągu pomimo rozbudowanej struktury organizacyjnej w przypadku NSZZ "Solidarność" mamy bowiem do czynienia z jednym związkiem zawodowym, co wprost wynika ze statutu tej organizacji. NSZZ "Solidarność" jako związek zawodowy i jedna organizacja pozostaje zaś reprezentatywny jako całość.
Władza wykonawcza każdej jednostki terenowej NSZZ "Solidarność" jako reprezentująca związek zawodowy NSZZ "Solidarność" na określonym obszarze swojego działania, ma zatem obowiązek udzielać informacji publicznej w trybie i na zasadach określonych w ustawie u.d.i.p., o ile taką informację posiada. Obowiązek ten obciąża zatem Przewodniczego Regionu NSZZ "Solidarność" nie dlatego, że Region jest reprezentatywną organizacją związkową (oczywistym jest bowiem, że taką organizacją nie jest), ale dlatego, że taką organizacją jest NSZZ "Solidarność", a Przewodniczący Regionu jest jednym z reprezentantów władzy wykonawczej funkcjonującej w ramach tego związku zawodowego.
Sąd podkreśla, że zgodnie z § 17 wskazanego statutu osobowość prawną posiada nie tylko NSZZ "Solidarność", ale m.in. także wszystkie jego terytorialne jednostki organizacyjne takie jak: organizacje zakładowe, organizacje międzyzakładowe i właśnie regiony (§ 16 statutu). Władzą wykonawczą w regionie jest zarząd regionu (§ 34 statutu). Władzę wykonawczą reprezentują na zewnątrz przewodniczący (§ 42 statutu). W ocenie Sądu Przewodniczący Regionu NSZZ "Solidarność" jest zatem podmiotem, do którego mogą być kierowane wnioski o udzielenie informacji publicznej i który, reprezentując Zarząd Regionu jako władzę wykonawczą, ma obowiązek udzielić takiej informacji jeżeli dotyczy ona danego Regionu NSZZ "Solidarność". Oczywiście, jeżeli dana informacja jest w posiadaniu zarządu regionu oraz udzielenie informacji nie podlega innym ograniczeniom wynikającym z przepisów ustawy u.d.i.p.
Przyjęcie założenia przeciwnego, w ocenie Sądu, nie znajdowałoby uzasadnienia w treści statutu NSZZ "Solidarność", który wyróżnia rozbudowana struktura terytorialna, ale który pozostaje jednym ogólnopolskim związkiem zawodowym - a zatem w zakresie dotyczącym informacji publicznej cecha reprezentatywności rozciąga się na całość struktury terytorialnego tego związku, które na wszystkich szczeblach, w tym na szczeblu regionu, posiadają osobowość prawną, władze wykonawcze oraz działających w jej imieniu na zewnątrz reprezentantów. Przyjęcie, że w przypadku NSZZ "Solidarność" udzielić informacji publicznej może tylko Komisja Krajowa, a w zasadzie reprezentujący ją Przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność", czyniłaby dostęp do informacji publicznej iluzorycznym. Dostrzec trzeba, że przy strukturze terenowej związku, gdzie każdy z Regionów posiada też odrębną osobowość prawną, w tym może samodzielnie dokonywać czynności prawnych dotyczących także majątku publicznego (np. zawierając umowy najmu czy użytkowanie nieruchomości należących do skarbu Państwa czy jednostek samorządu terytorialnego) tzw. "centrala" może w ogóle nie posiadać związanych z tym informacji, co daje podstawę do poinformowania wnioskodawcy zwykłym pismem o braku posiadania informacji. Przyjęcie wykładni proponowanej przez Przewodniczącego Zarządu NSZZ "Solidarność" w Słupsku powodowałoby zatem obawę wyłączenia możliwości uzyskania informacji publicznej przez społeczeństwo ponieważ zgodnie z tą wykładnią Komisja Krajowa miałaby by być jedynym podmiotem, do którego można byłoby się ewentualnie zwracać o informację publiczną w przypadku NSZZ "Solidarność".
Wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, Przewodniczący Zarządu NSZZ "Solidarność" w Słupsku jako reprezentujący na zewnątrz władzę wykonawczą NSZZ "Solidarność" - będącego reprezentatywną organizacją związkową - miał obowiązek rozpoznać kierowany do niego w oparciu o przepisy ustawy u.d.i.p. wniosek o udzielenie informacji publicznej.
Zadaniem Sądu w dalszym zakresie było zatem rozważanie czy kierowany do Przewodniczącego Zarządu NSZZ "Solidarność" w Słupsku wniosek z dnia 7 sierpnia istotnie dotyczył informacji publicznej.
W świetle art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt III SAB/Gd 186/23).
Sąd podzielił stanowisko pełnomocnika strony skarżącej, że informację publiczną niewątpliwie będą zatem stanowiły te z pytań skierowanych do Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku we wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r., które można jednoznacznie zidentyfikować jako dotyczące majątku publicznego, z którego korzysta Zarząd Regionu Słupskiego NSZZ "Solidarność" w Słupsku. W tym zakresie w odpowiedzi na skargę przyznano, że Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku nie miał wątpliwości, że zadane przez stowarzyszenie pytania dotyczyły głównie budynku będącego własnością Miasta Słupsk i który na podstawie umowy użytkowania od 2003 r. pozostaje w posiadaniu Zarządu Regionu Słupskiego NZSS "Solidarność".
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit c u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym w postaci majątku jednostek samorządu. Nieruchomość należąca do Miasta Słupsk niewątpliwie stanowi majątek jednostki samorządu terytorialnego.
W ocenie Sądu udzielenie informacji o majątku publicznym należy rozumieć możliwie szeroko. Organizacje związkowe mają zatem obowiązek na wniosek o udzielenie informacji publicznej ujawniać nie tylko jaki majątek publiczny znajduje się w ich posiadaniu, ale także w jaki sposób ten majątek wykorzystują, to jest do jakich celów, czy udostępniają ten majątek innym podmiotom i na jakich zasadach, jakie w związku z korzystaniem z tego majątku ponoszą obciążenia (lub jakie obciążenia w związku z tym majątkiem ponoszą inne podmioty posiadające do niego tytuł prawny), a także czy będąc w posiadaniu majątku publicznego uzyskują z tego majątku pożytki i w jakiej wysokości.
Z tych względów Sąd stwierdził, że Przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 1, 2, 6 i 8 wniosku stowarzyszenia. W tym zakresie stowarzyszenie zwróciło się o udzielenie informacji publicznej dotyczącej majątku publicznego, będącego w użytkowaniu Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku, to jest o wskazanie w jakiej części (ze wskazaniem metrażu) należący do jednostki samorządu terytorialnego budynek użytkowany przez Zarząd Regionu jest wykorzystywany na cele statutowe NSZZ "Solidarność", a w jakiej jest wynajmowany podmiotom trzecim (pkt 1 wniosku), ze wskazaniem ogólnej kwoty uzyskiwanych z tego tytułu przez organizację związkową w skali miesiąca pożytków w postaci opłat czynszowych od najemców (pkt 2 wniosku) oraz ze wskazaniem metrażu udostępnionego poszczególnym najemcom i wskazaniem przypadających od tych najemców kwot czynszu stanowiących pożytki organizacji (pkt 6 wniosku). Za informację publiczną dotyczącą majątku publicznego należy także uznać pytanie o wysokość rocznego podatku od tej nieruchomości. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 5 lit h u.d.i.p. wprost wskazuje bowiem, że informacja o ciężarach publicznych, a takimi niewątpliwie są daniny publiczne w postaci podatków, jest informacją publiczną. W przedmiotowej sprawie jest to jednocześnie - podobnie jak pozostałe wyżej wymienione informacje z punktu 1, 2 i 6 wniosku - również informacja o majątku publicznym. Kwestią odrębną pozostaje, czy organ, do którego kierowane jest ww. zapytanie, tego rodzaju informacje publiczne rzeczywiście posiada. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. podmioty o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, a zatem także reprezentatywne organizacje związkowe, są obowiązane do udostępniania informacji publicznej, jeżeli są w posiadaniu takich informacji. Publiczny charakter informacji nie przesądza tym samym jeszcze automatycznie o tym, że informacja taka zostanie uzyskana przez wnioskodawcę od podmiotu, do którego zwrócono się o udzielenie informacji publicznej.
Sąd uwzględnił, że wniosek strony na dzień orzekania przez Sąd, nie został rozpoznany, co potwierdzono w udzielonej odpowiedzi na skargę. Rozpoznanie wniosku nie nastąpiło zatem ani w podstawowym terminie 14 dni wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. liczonym od dnia 7 sierpnia 2023 r. Ostatecznie nie doszło do tego również w przedłużonym w oparciu o art. 13 ust. 2 u.d.i.p. terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
W konsekwencji stwierdzenie bezczynności organu wymagało zobowiązania Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku (jako reprezentanta władzy wykonawczej Regionu Słupskiego NSZZ "Solidarność") przez Sąd w trybie art 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do rozpoznania wniosku stowarzyszenia z dnia 7 sierpnia 2023 r. w zakresie punktu 1, 2, 6 i 8 (o czym orzeczono jak w punkcie 1 sentencji wyroku).
Dokonując analizy pozostałych pytań wniosku z dnia 7 sierpnia 2023 r. Sąd stwierdził natomiast, że nie można zakwalifikować ich jako dotyczących informacji publicznej, już z uwagi na sposób ich sformułowania, w tym brak precyzji skierowanych do organu pytań i brak odniesienia przez wnioskodawcę ściśle do sfery faktów.
Pokreślenia wymaga, że w przypadku organizacji związkowych nie mają one obowiązku w trybie dostępu do informacji publicznej udzielać informacji o całym swoim majątku, ani o wszelkich nieruchomościach z jakich korzystają. W ocenie Sądu, jak wskazano wyżej, informację publiczną będą stanowić tylko te zapytania odnoszące się wprost do majątku publicznego użytkownego przez organizacje związkowe. Z tych względów pytanie z punktu 4 wniosku "Czy Solidarność ma prawo do bezpłatnego korzystania z działek nr 592/5 i 592/3?" nie może być zakwalifikowane jako dotyczące informacji publicznej. Organ, do którego kierowany jest wniosek o udzielenie informacji publicznej, nie jest uprawniony do nadawania zadanym mu pytaniom innej treści niż ta, która literalnie z nich wynika. Nie ma też obowiązku, jeśli pytanie zadane jest nieprecyzyjnie, dociekać jaką w istocie informację publiczną poprzez zadane pytanie być może chciał uzyskać wnioskodawca. W szczególności, w ocenie Sądu dostrzec należy, że z zadanego w punkcie 4 pytania nie wynika, o jakie działki w istocie pyta wnioskodawca, gdzie się one znajdują, czyją stanowią własność. Z tych samych względów nieprecyzyjne pozostaje pytanie zadane w punkcie 3 wniosku "Na jakiej podstawie działacze Solidarności bezpłatnie i bez żadnych kar parkują swoje pojazdy bezpośrednio przed budynkiem?". W zakresie użytkowania poszczególnych nieruchomości przez Zarząd Regionu informację publiczną stanowiłyby tylko te, które dotyczą użytkowanych przez ten podmiot nieruchomości stanowiących majątek publiczny. Strona skarżąca nie wystąpiła jednak do podmiotu z pytaniem czy poza budynkiem należącym do Miasta Słupska, który stanowi siedzibę Regionu Słupskiego NSZZ "Solidarność", Region Słupski ma prawo użytkowania innych nieruchomości publicznych. Niezależnie od tego, pytanie z punktu 3 wniosku jest w istocie pytaniem do działaczy Solidarności i trudno uznać je za kierowane do podmiotu reprezentującego na zewnątrz Region Słupski NSZZ "Solidarność".
Po drugie Sąd podkreśla, że kierowane do organu pytanie musi być precyzyjne, również w tym znaczeniu, że powinno dotyczyć faktów. Oznacza to, że aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się do sfery faktów odnosić . Inaczej rzecz ujmując informacja publiczna powinna istnieć w formie utrwalonej w chwili złożenia wniosku oraz odnosić się do istniejącego już stanu rzeczy, do czynności już dokonanych. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 marca 2003 r. o sygn. akt II SA 4059/02, bliższa analiza art. 6 u.d.i.p. wskazuje, że wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi.
Z tych względów nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, aby informację publiczną stanowiło pytanie zawarte w punkcie 5 wniosku, to jest " Czy kiedykolwiek Miasto Słupsk podejmowało kwestię podniesienia opłat z tytułu użytkowania budynku na podstawie umowy w postaci aktu notarialnego z dnia 11 października 2002 r. rep. 3644/2002?", pomimo, że wskazane pytanie dotyczy majątku publicznego, to jest użytkowanego przez Zarząd Regionu NSZZ "Solidarność" w Słupsku budynku należącego do Miasta Słupsk. We wskazanym punkcie nie zapytano o wysokość czynszu jaki Zarząd Regionu NSZZ "Solidarność" uiszcza na rzecz jednostki samorządu terytorialnego z tytułu użytkowania budynku, ani o to czy jego wysokość ulegała w określonym okresie czasu zmianie, czy doszło do jego podwyższenia, lecz zapytano czy Miasto Słupsk rozważało podniesienie opłat. Tego rodzaju zapytanie nie odnosi się w ocenie Sądu do sfery faktów, które w tym zakresie należałoby rozumieć jako realnie podjęte przez organ samorządu działania w zakresie zmiany wysokości czynszu. Pytania o nieformalne plany, czy propozycje nie stanowią informacji publicznej.
Podobnie w zakresie punktu 7 wniosku, sam sposób jego sformułowania również wyklucza, w ocenie Sądu, możliwość uznania za informację publiczną pytania "Czy Pan T. P. pełni jeszcze jakiekolwiek funkcje w Zarządzie Regionu?". Pytanie o władze reprezentatywnej organizacji związkowej, samo w sobie nie leży poza sferą informacji publicznej. Strona skarżąca nie wystąpiła jednak o wskazanie aktualnego składu osobowego Zarządu Regionu Słupskiego NSZZ "Solidarność", który też, co należy podkreślić, jest podawany i aktualizowany na stronie internetowej Zarządu Regionu Słupskiego NSZZ "Solidarność". Skład Zarządu Regionu jako władzy wykonawczej organizacji na określonym szczeblu terenowym jest zatem informacją powszechnie dostępną. Informację o władzach związku, należy odróżnić od domagania się informacji osobowych o konkretnej osobie jako działaczu reprezentatywnej organizacji związkowej. Tego rodzaju wnioski nie powinny być realizowane poprzez instytucję dostępu do informacji publicznej, szczególnie, że członkowie związku zawodowego nie są funkcjonariuszami publicznymi i samodzielnie nie wykonują żadnych zadań publicznych, które ewentualnie są realizowane jedynie przez organizację związkową, a nie przez poszczególnych jej działaczy i także w bardzo okrojonym zakresie. Taki sposób sformułowania pytania czyni też w ocenie Sądu wątpliwym, aby podyktowane ono był jest rzeczywistą potrzebą ochrony interesu publicznego.
Sąd doszedł do wniosku, o czym orzeczono w oparciu o art. 149 § 1a p.p.s.a., że pomimo niezałatwienia wniosku stowarzyszenia (w zakresie w jakim odnosił się on do informacji publicznej i wymagał rozpoznania) w terminie, bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji wyroku).
Orzekając w zakresie uregulowanym w przepisie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uwzględnił, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że prawo naruszono w sposób oczywisty. Oceny sposobu prowadzenia postępowania pod kątem bezczynności należy dokonywać mając na uwadze zindywidualizowane okoliczności sprawy, co nakazuje uwzględniać m.in. stopień zaniedbań ze strony organu i naruszenia terminów załatwienia sprawy, obiektywną sytuację w jakiej działa oraz sposób zachowania tak organu, jak i strony.
Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek lekceważenia wniosku stowarzyszenia. Bezczynność wynikała przede wszystkim z przekonania Przewodniczącego Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność", że nie jest podmiotem obowiązanym do udzielania informacji publicznej, skoro w art. 4 ust. 2 u.d.i.p. mowa jest bezpośrednio o organizacji związkowej. Jak wynika z akt sprawy, błędne przekonanie organu, zdaniem Sądu, wynikało z dokonania zawężającej wykładni wskazanego przepisu, gdzie zasugerowano się orzecznictwem sądowym odnoszącym się do federacji związków zawodowych, gdzie pojęcie reprezentatywności nie obejmuje jednak automatycznie członków federacji. Błąd polegał w tym przypadku na odniesieniu struktury federacji do struktury terytorialnej związku zawodowego NSZZ "Solidarność". Sąd uwzględnił, że organ czynił starania w celu ustalenia czy i w jakim zakresie jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Dokonanie w tym zakresie błędnej interpretacji przepisów prawa, w szczególności gdy podmiot, do którego zwrócono się o udzielenie informacji publicznej nie jest organem władzy publicznej, wyklucza w ocenie Sądu uznanie, że bezczynność miała charakter rażący. Kwestie dotyczące różnic struktur poszczególnych organizacji związkowych w kontekście ich reprezentatywności niewątpliwie są też zagadnieniem złożonym.
Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie. Odnosząc się do kwestii wniosku strony o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej kwocie określonej w ustawie oraz wniosku pełnomocnika strony o przyznanie stronie od organu sumy pieniężnej również w maksymalnej kwocie, Sąd w okolicznościach tej sprawy, w zakresie swojej kompetencji wynikającej z art. 149 § 2 p.p.s.a. nie stwierdził aby zastosowanie wobec organu wskazanych środków finansowych było uzasadnione.
Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów) lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Podkreślenia wymaga, że Sąd nie jest związany wnioskami strony o wymierzenie grzywny i zasądzenie sumy pieniężnej. Sąd ocenia w tym zakresie okoliczności sprawy samodzielnie. Sąd uwzględnił, że strona skarżąca nie zawarła w pismach procesowych uzasadnienia kierowanych do Sądu w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a. wniosków. Sąd wziął w tym zakresie pod uwagę, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co stwierdzono biorąc także pod uwagę wysoki stopień skomplikowania rozpoznawanej sprawy. Z akt sprawy nie wynika jednocześnie, aby sytuacja strony skarżącej spowodowana bezczynnością organu wymagała zadośćuczynienia. Takich argumentów w sprawie, to jest poniesionych przez stronę szkód, nie powołano. Wskazano natomiast, że na podobne pytania jak zadane Przewodniczącemu Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" stowarzyszenie uzyskało odpowiedź w trybie dostępu do informacji publicznej od Miasta Słupsk. Powyższa okoliczność w żaden sposób nie wyłącza oczywiście obowiązku organizacji związkowej do rozpoznania wniosku strony - we wskazanym wyżej przez Sąd zakresie - przez reprezentujące ten związek władze odpowiedniego szczebla. Tym niemniej okoliczność, że strona skarżąca część żądanych informacji dotyczących majątku publicznego wykorzystywanego przez Zarząd Regionu NSZZ "Solidarność" uzyskała z innego źródła, to jest od właściciela nieruchomości, w istotnym stopniu przemawia za odstąpieniem od zastosowania w sprawie środków finansowych, o których mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a.
Wobec uwzględnienia skargi o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. (punkt 4 sentencji wyroku).
Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).